Nachtmerries hechtmerries dagdromen & brainwashes?

't Is 'n nachtmerrie tijdens de zwangerschap, maar ook i/d periode erna, die vele vrouwen zich nog
vaak herinneren na de bevalling, & 'n enkele man heeft de droom ook volgens Martine Delfos in haar Verschil mag er zijn Waarom er mannen & vrouwen zijn. Deze nachtmerrie lijkt moeders
aan hun kind te hechten en haar hersenen te programmeren op de komst v/h kind. Maar ook postnataal gaat 't programmeren door. De details v/d droom zijn per vrouw/man verschillend, bij de ene is er brand, bij de ander 'n boot die lekraakt, maar de kern is 't zelfde: 't doordrongen raken v/d zorg voor de baby!

Hierin liggen de bronnen van ons menselijk bestaan: de ordening van hersencellen & hun werking, zorg voor onszelf & 'de ander', dromen & visoenen, angsten & hallucinaties, gevoelens van genot, pijn & liefde
die ons doen voelen, denken, doen & laten. 't Is alsof de hersenen v/d zwangere vrouw doordrongen gaan
worden v/d boodschap: "Er komt 'n kind & daar moet je voortaan altijd aan [blijven] denken. Dit
kind is totaal hulpeloos & volkomen afhankelijk van jou, & dat mag je daarom nooit meer vergeten!"

Zelfs bij 'n tweede kind herhaalt zich dat proces.

De verschillen tussen mannen & vrouwen zijn dus blijkbaar van 't begin af aan al erg diep verankerd in
't menselijk zijn: onderzoek laat zien dat er de eerste dag na de geboorte al neigingen zijn die per sekse
verschillen. Lang voordat opvoeding dit heeft kunnen beinvloeden, blijkt er al 'n verschil in belangstelling voor mensen of voorwerpen te zijn bij onze vrouwelijke{r} & mannelijke{r} baby's: jongetjes kijken langer
naar voorwerpen & meisjes kijken langer naar mensen.

Twee foto's werden aan 'n mobiel gemonteerd & opgehangen boven de wieg van baby's op de eerste dag na hun geboorte: de ene foto was die van 'n gezicht & de andere van 'n voorwerp dat samengesteld was uit de elementen v/d foto v/h gezicht. 't Onderzoek werd dubbel-blind uitgevoerd, wat niet eenvoudig te organiseren was omdat roze & blauw rond de wieg meteen gebruikt worden om sekseverschillen duidelijk
te maken. Maar 't effect was duidelijk: de meisjes keken gemiddeld langer naar de fot v/h gezicht & alle
jongetjes naar de foto v/h voorwerp. De foto v/h gezicht staat symbool voor mensen, die v/h voorwerp is
symbolisch voor techniek.

Dat meisjes die eerste dag v/h bestaan al langer naar mensen kijken & minder lang naar voorwerpen, betekent nog niet dat ze helemaal niet geinteresseerd zijn in voorwerpen, maar dat 't zich orienteren op mensen in hun voorkeursgedrag ligt. Dat jongens langer naar voorwerpen kijken, wil nog niet zeggen dat
jongens niet geinteresseerd zijn in mensen, maar dat 't zich orienteren op voorwerpen in hun voorkeurs-gedrag vastligt. 't Betekent voor jongens & meisjes [net als bij de homo'tjes & lesbo'tjes e.d.?] dat herse-nen via dit voorkeursgedrag georganiseerd zijn tot in de 'grootste' & 'kleinste' details: 't gaat om de wijze
waarop we onze hersenen gebruiken [of niet]! Als mannen & vrouwen hetzelfde kunnen, dan wil dat nog niet zeggen dat ze altijd hetzelfde kiezen.

Nog prciezer gesteld gaat 't over de wijze waarop de hersenen benaderd kunnen worden: hersenen zijn nu
eenmaal meestal georganiseerd als 'n soort van ingenieus archiveringssysteem. In 'n gewoon kantoorar-chief is de ordeningssleutel afhankelijk van 't doel, bijvoorbeeld 't alfabet {archief v. straatnamen} of de
geboortedatum {medische archieven}. De sleutel tot 't 'archief' i/d menselijke hersenen is 't voorkeurs-gedrag: ons voorkeursgedrag ontsluit onze hersenen & is voor mannen & vrouwen verschillend. Wat dan ook betekent dat dezelfde mogelijkheden v/d hersenen bij mannen & vrouwen verschillend benaderd kunnen worden. Het is zelfs zo dat om dezelfde mogelijkheden op te roepen 'n verschillende ingang gebruikt moet worden.

't Is al met exemplarisch voor ons fysieke voorkomen, geestelijk functioneren & al ons doen & laten:
inclusief alle combinaties van al ons hetero/homo/lesbo/muchomacho/pedo/trans' & ga zo maar door.
We denken dat we zijn wat we denken, maar daarvoor denken & voelen we al zoals we zijn geboren &
'kunnen worden' i/d loop van ons korte [of iets langere] bestaan: vlees {!} je weet wel waarom?!

De geest blijkt 'n nog vluchtiger & vruchtbaarder bestaan te ontsluiten als ik het wel heb: 't is & blijft nog maar zeer de vraag of er meer mensen zijn die 'geprogrammeerd' zijn of [& in hoeverre] we in staat zijn
om onszelf [& elkaar] 'te programmeren? Hoe dan ook blijft 't 'n zeer levendig & boeiend bestaan ondanks al onze mankementen, zwakheden, extremiteiten & fanatieke vormen van bijgeloof!