Mysterieus myDibreinfestijn tegen alle klippen op.

Het blijft hoe dan ook een wonderbaarlijke zaak hoe mensen hebben leren spelen & telen met woorden, dans, muziek, kleding & kunst: je kunt immers alles wat je voelt & denkt op zo'n manier 'kwijt'? In principe net zoiets als 'n groepje apen of andere zoogdieren dat er blijkbaar heel veel lol in schept om zich te uiten dmv van gebaren, geluiden, bewegingen, 'liedjes', tradities & aanverwante ontdekkingen.

Lichaam, brein, omstandigheden, onderlinge betrekkingen & ontwikkelingen krijgen van 't begin af aan al de volle kans om zodoende mee te blijven spelen in ons bestaan! Vanuit dat perspectief gezien is het dan ook niet echt zo heel erg verwonderlijk meer dat we op die alzo lang betreden wegen zijn doorgegaan tot & met internationale zang~ & danswedstrijden, conferenties & conventies, parlementair gedoe & internationale rechtspraak die uiteindelijk toch telkens weer keer op keer zal moeten beslissen over wat wel of niet raadzaam is voor ons.

Aan het begin van elke reeks nieuwe expedities staan toeval, nieuwsgierigheid & stug blijven uitproberen van al wat er maar opborrelt uit de diepte van ons breinfestijn: 't komt vanzelf naar de oppervlakte, zoekt naar wegen om zich kenbaar te maken & zin te geven aan alles wat we 'aan 't doen zijn & nader trachten te ontwikkelen'. Dat allereerste geren & gedans, met of zonder takken & stenen staat zo gezien dus aan het begin van onze menselijke cultuur samen met 't daarover vertellen van verhalen, uitbeelden van onze gedeelde fantasie & 't alsmaar weer 'opnieuw' blijven ontwikkelen van wat we tegenkomen, koesteren, beïnvloeden, veranderen & verder willen gaan toepassen.

Al ons dromen, voelen, denken, doen & laten past in dit eenvoudige/gecompliceerde schema van potenties & (on)mogelijkheden: 't schept zowel ultieme bevrediging als frustratie, grenzeloze nieuwsgierigheid als eventuele krankzinnigheid!? We willen het uiten maar zijn niet al-tijd in staat om dat te doen. We spelen zelfs met ons leven als we onwelgevallige uitingen in de ogen van machthebbers & criminelen zo naar buiten blijven brengen via kunst, demonstraties, bijeenkomsten & overlegstructuren: we stemmen desnoods met al onze handen & voeten die al van het begin af aan niet stil konden staan? Ziedaar ook de aanzet tot al die migraties tot aan de verste uithoeken van de aarde & onze "menselijke" wereld die we zo zelf hebben leren omvormen met vallen & opstaan, uithuilen & opnieuw beginnen, lol trappen & iets blijven herhalen ...

Waar 'n volle blaas allemaal niet toe kan leiden net als ons brein dat verzamelt, wil uiten, plaatsmaken voor al wat we ontdekken & niet meer helemaal voor onszelf kunnen houden, koste wat 't kost & wat ook de verdere gevolgen & consequenties mogen zijn 'morgen' ...?!
11 jun 2011 - bewerkt op 11 jun 2011 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende