mydizoet&zoutwaterdagboekaniers & startrekamateurs

'een
vage schim
tussen gister & morgen:
wat doe ik
hier?'


~'*'~

Wat
is
de
mens?

Een
tot 'global business'zakenman
omhooggevallen
"struikrover"!


Een
tot handige 'superhereboer'
opgestegen
"zwerver"!


Een
'megalomaniac'
voortgekomen uit
het
"niets"?


Een
tot 'startrekvlootadmiraal'
opgeklommen
"mydi~
piraat"?


Vroeger
was dan wel
'anders'
maar
niet
'beter' ...



In
een
aantal opzichten
is vandaag
beter dan gister,
zeker in
Nederland?



We
hebben geen
miljoenen slachtoffers aan aids,
bij ons brandt, a raison van ongeveer 20 doden,
een cafe of een stadsdeel uit,
maar vergaan niet halve en hele steden door aardbevingen
[20.000 tot 50.000 doden];
het water kan 1500 tot 2000 slachtoffers eisen
- een in de honderd of tweehonderd jaar -
maar dat is weinig of niets vergeleken bij vloedgolven
& tsumamis die op z'n tijd
hele bevolkingsgroepen wegvagen aan de kusten
van Bangla Desh, India &
Indonesia ....



Elk
mens
dat ongewild de dood vindt,
spreidt verdriet,
waar ook maar en hoe ook maar,
ook in ons land.
En verdriet is verdriet,
overal hetzelfde;
ik begatelliseer
niets.



Maar
het maakt wel verschil
als het verdriet ook nog eens tot
een tiende macht moet worden
vermenigvuldigd!



Niettemin,
misschien wel beter
dan elders in de wereld,
of beter dan honderd jaar geleden,
maar waar brengt zo'n besef
ons?



We
worden er niet wijzer van,
noch over onszelf,
die ergens tussen vroeger en later in hangen,
noch over onze
kinderen.



Zullen die
nog groter verworvenheden
meemaken?



Nieuwe
explosies van
digitale vituele
cyberspeciale myditechnieken;
of andersom:
nog een
wereldoorlog?



Niemand
weet het,
en ook jouw kinderen
zullen het op hun beurt niet van hun kinderen weten,
onzekerheid
is troef!



Sommige mensen
kunnen daar gemakkelijk mee leven,
ze merken schijnbaar geen onrecht en weten niet
van verloren continenten:
zij hebben zich de kunst aangeleerd
om te leven alsof anderen
niet bestonden?



Behalve
als het aan hen komt,
dan kwetst al het kleinste
onrecht ['waarom ik?']!



~'*'~



ZO
sukkelt de wereld voort,
varen wij met haar verder,
hier even aan land,
daar weer de zee op,
ingesponnen in een tocht die we niet zelf hebben gewild,
waar we wel in verzeild zijn geraakt,
en waarvan niemand het einde weet,
behalve dan elk z'n eigen
einde ...



~'*'~



WAT
is nu dat wezen dat
mens heet?



Dat
net als de dieren doodgaat,
en tegelijk zoveel meer in zijn mars blijkt te hebben;
zoveel meer zelfs dat wij een complete leefwereld hebben gesticht,
die we onderhouden en doorgeven,
ook al kunnen we niet overzien
waarmee we eigenlijk bezig zijn en
waar onze onderneming op zal
uitlopen!



DAAROVER
gaan eigenlijk al deze mydiverhalen,
het is bedoeld als een soort van
handreiking?



Je
kunt niemand
iets aanpraten,
je kunt alleen maar wat
bijlichten ...



Mits
je natuurlijk
zelf licht hebt,
anders valt er niets bij
te lichten, hoewel dat juist ook
heel leerzaam kan
zijn?



Elk
mydiverhaal
dat geschreven wordt
heeft bepaalde pretenties,
het wil amuseren, verheffen, verbijsteren,
schokken, rustig maken of opwinden,
en ga zo maar verder
en door!



Ik wil
met 'mijn' mydiverhaaltjes ook
mensen helpen indachtig te worden wie of wat we zelf zijn:
de mens is voor een tijd een plaats
van g d ...



Wat 'g d' is,
wat 'voor een tijd' kan inhouden,
en wat 'het' aan macht,
waarde & waardigheid van mensen
bijdraagt om 'plaats van g d'
te zijn
[voor een bepaalde tijd]:
wie weet helpt het
om erachter te komen
wat 'de mens'
"IS",
en kan die kennis
ons helpen om weer wat moediger in het leven te staan,
te doen wat onze hand vindt om te doen,
en als het 'onze tijd' is
rustig,
zonder paniek,
dood te
gaan?



~'*'~



"DE"
mens bestaat niet,
DAT
is een
abstractie!



Ik bedoel
met die term
alle exemplaren van de soort mens,
elk exemplaar even
uniek als elk
ander?




Maar
omdat het
wat omslachtig is om elke keer
zo vreselijk veel woorden te gebruiken en
'eraan vuil te maken',
spreek ik voor het gemak maar
van 'de mens',
en bedoel dan concrete mensen
zoals jij en ik:
'mydimensen' die
"het woord
nemen".

~verliefdliefdesverdrietverliefd~
engel
31 aug 2005 - bewerkt op 21 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende