mydiyahwisten chromosomen & GEN/DNA decoderingen?

~*~

TSJAH,
ut blijft
natuurlijk een vreemd
tijdverdrijf om midden in
de nacht achter een verlicht
scherm woordjes en zinnen op te
zitten tikken die ook nog eens door
allerlei andere mensen kunnen worden gelezen die je
niet kent en misschien wel helemaal niets met jou
gemeen hebben behalve wat 'gekreun,
gezucht, gemekker, geblaf
en gemiauw'?

Iets
dergelijks
gebeurt al vele duizenden jaren
in allerlei verschillende vormen
over de hele wereld,
maar toch,
die onvermijdbare neiging om jezelf uit
te drukken en te verantwoorden
in mompelen, zingen, dansen, vertellen
en opschrijven
blijft een hoogstopmerkelijke bezigheid die je hoofdzakelijk
bij menselijke
'ex{tra}muchomachobonobonale'
homosapjensachtigen kunt
aantreffen!

WAT
er dan
wel precies gezegd
en beweerd wordt is nog
aan diverse interpretaties en
meningsvormingen
onderhevig:
"HET"
kan praktisch
over
WAT
dan
ook gaan en ook de motivatie kan
heel erg van elkaar afwijken
net als de manier
waarop
...

En
om maar
weer eens terug
te komen op 'mijn thematick':
ook met
honest to g d
redden we 't niet ~
dit blijft een volkomen open mydiboek
zonder duidelijk begin of einde,
en zo moet het ook zijn
en blijven ~
allemaal
mydimomentopnamen?
In PT's theologie is 'diep' een symbool
voor het ondoorgrondelijke geheim van ons menselijk bestaan!
De tegenstelling is niet met 'hoog',
maar met 'oppervlakkig'.

"DIEP"
openbaart iets over oercondities
van de menselijke existentie.
"Theo/ideo/filo'sofo'logie"
[e.d.] doen
geen uitspraken over een 'hoogste zijn',
maar over onze ultieme betrokkenheid bij
de oerbron van het menselijk
bestaan
...

Bij
T verwijst
het woordje
"G D"
niet naar een bijzonder
iets buiten ons, maar naar
het mysterie van het leven zelf:
en
DAN
wordt 'theologie'
antropologie,
in ieder geval
OOK
antropologie!

Maar
vraagt onze vriend JR
[ook reeds lang {?} verhuisd naar 'de andere wereld'!] zich af,
WAAROM
zouden we dan nog
over 'g d' spreken?

Om te
voorkomen
dat antropologie vervalt
tot oppervlakkige kennis over empirische bestaanscondities!
JR verduidelijkt dat met het mydibijbelwoord
"G d is liefde"!

DAT
kan niet
worden veranderd in
'liefde is g d'?

Want
dan wijst
aardse liefde in
al haar onvolkomenheid en beperkingen
niet meer boven zichzelf uit naar volmaakte, onbegrensde liefde?
DAN is menselijke liefde per definitie goddelijk;
ze verwijst alleen nog
naar zichzelf
...

Ze
moet echter
boven zich uitwijzen
naar 'g ds liefde', want alleen die
is goddelijk?
"G D ZELF IS LIEFDE"
Zover komt de mydimens nooit!
Tot zover geen probleem,
JR vertolkt precies wat 'g d is liefde'
wel en niet betekent?

Kun je echter
'g d is liefde' vergelijken
met 'g d is de diepste grond van het bestaan'?
That's 'the question': to be,
to pee & to see
are different actions,
all the way quite necessary,
but not exactly
the same
...

Drie
voorlopige
argumenten:
't eerste is
dat in "G d is de diepste grond van ons bestaan"
"G D" een symbool wordt van 'iets anders', in plaats van iets anders een symbool van g d?
Precies datgene waartegen JR bezwaar had in de omkering van 'g d is liefde' tot 'liefde is g d'!
Taalkundig geformuleerd: in "G d is liefde" is 'liefde' het gezegde [predikaat]:
G d is liefde, maar ook meer ...
In "G d is de diepste grond van het bestaan" is 'diepste grond'
geen gezegde bij g d maar
een synoniem
voor g d?

Dat betekent
dat je nu WEL 'g d is de diepste grond'
kunt veranderen in: 'de diepste grond is g d'!
G d en diepste grond zijn onderling inwisselbaar.
Dan verdwijnt op de duur g d en houden we alleen nog maar 'diepste grond' over ...
't Tweede argument is dat 'diepste grond' even raadselachtig is als 'hoogste zijn'?
Het verschil is slechts dat je het nu niet meer zozeer zoekt buiten
en boven de mydimens,
maar
IN
de mydimens!

DAN
geldt opnieuw het bezwaar
dat we al eerder en vaker noemden,
namelijk dat ons wetenschappelijk getraind inzicht
over de mogelijkheid over g d te spreken niet parallel loopt
~ en niet parallel
KAN
lopen ~ met onze religieuze voorstelling met g d te spreken.
Ten derde nog eventjes een ergument dat niet minder zwaar weegt
[en we moeten ook nog naar bed voordat het ochtendgloren toeslaat,
nog steeds wat later dan anders,
maar toch]!

Zeven jaar geleden
kwam het bericht dat de erfelijke code van het menselijk chromosoom 22 in kaart is gebracht:
een menselijke lichaamscel bevat 46 chromosomen,
23 zijn er afkomstig van de vader
en 23 van de moeder.
Een man heeft 22 chromosoomparen
en daarbij een X~ en een Y~chromosoom;
een vrouw heeft 22 chromosoomparen en twee X~chromosomen.
Het verschil tussen het hebben van een X~ & Y~chromosoom of twee X~chromosomen
maakt het biologisch verschil tussen man en vrouw uit.
De informatie over erfelijkheid
~ onze biologisch~genetische identiteit zou je kunnen zeggen ~
is vastgelegd in codes die bij de voortplanting worden doorgegeven aan het sappige nageslacht,
van vader & moeder elk de helft van het totaal
[als alles goed gaat]
...

DE
'diepste grond
van het bestaan'
blijkt genetisch te zijn
bepaald en de informatie
daarover ligt opgeslagen in DNA~codes,
die door genetici worden
ontcijferd!

DAAR
kon PT nog geen weet van hebben: niemand immers kon dat?
NU weten we dat 'de diepste grond van het bestaan' in code staat geschreven in de drie miljard letters
van het erfelijke materiaal van de mens en dat men hoopt die letters in kaart te hebben gebracht met alle gevolgen vandien: want DAN kunnen we eindelijk beginnen te lezen
WAT 'die diepste grond van ons bestaan' IS;
DAN hoeven we niet langer meer te grijpen naar duistere termen,
die geacht worden te verwijzen naar een menselijk
oerbewustzijn?

Er
zijn er
nog altijd die
DAT als de hoogste
wijsheid zien!
ANDEREN
volgen liever
de berichten over
decodering van het DNA
en lezen met rode oortjes
[e.d.] wat er NU weer ontdekt is
over de genetische bepaaldheid van
het menselijk leven,
bijoorbeeld dat
zo'n vijf jaar
geleden
bekend werd
dat de mens
minder genen heeft
dan werd gedacht ~ 30.000 tot 40.000 ~
en dat is 'slechts' twee keer zoveel als de rondworm heeft.
De geneticus prof Plasterk verklaarde dat het niet alleen maar
aankomt op het aantal genen, maar vooral ook hoe ze
met elkaar in verband staan en invloed
op elkaar uitoefenen.

DAT
is bij de mens
vele malen gecompliceerder
dan bij de rondworm en dat verklaart
waarom de mydimens tot oneindig veel meer
in staat is dan de mydirondworm.
Het mydionderzoek gaat door:
we komen nog veel meer
te weten over het
geheim van
't leven

@