myDiwetten om te wikken & wegen (day by day) ...

De bijbelse codex was in ander opzicht WEL uniek: in z'n ethische regelgeving. Deze betekende een omwenteling in 't denken over menselijke verhoudingen & ten aanzien van maatschappijstructuur. Er werd gesteld dat 'n ieder gelijke rechten heeft, dat 'n ieder voor de wet gelijk is, ongeacht z'n status & antecedenten. Dit gold zelfs voor de koning. Niemand stond boven de wet: 'g ds wet'. Veel later zullen de profeten deze grondregels aan het volk, inclusief de koning, keer op keer & in niet mist te verstane woorde nader inprenten ...

Misdeelden & hulpbehoevenden moesten worden bijgestaan: armen, wezen, weduwen, ontheemden, zieken, bejaarden, planten & dieren.

Niet als 'n vorm van liefdadigheid, maar als 'n religieuze plicht. Van 'n volksgenoot die tot armoede vervalt & geld leent, mocht je geen rente vragen. Als hij zich, om z'n schulden te kunnen afbetalen, als slaaf verkocht, dan moest hij na zes jaar weer worden vrijgelaten ...

De slaaf kreeg geen slavenbehandeling, maar werd gezien als Loo arbeider of 'vreemdeling die bij je woont': 'n slaaf is geen rechteloos ding, maar heeft recht op 'n menswaardig bestaan. Dit alles 'besliste g d aldus', "want alle Israëlieten horen mij toe!". Hetzelfde gold ook voor 't land Kana'an: de Isarelieten mochten het tijdelijk beheren. "G d" had iedere stam, clan, familie a.s.o. z'n deel gegeven & 't con-venant hield daarmee dus ook al 'n economische omwenteling in naar zelfkennis, medeleven, lankmoedigheid & barmhartigheid 'for all'!

Dit alles legde 't 'graaien' aan banden. Land dat men had moeten verkopen, moest na vijftig jaar aan de oorspronkelijke eigenaar worden teruggegeven. ZO voorkwamen de Israëlieten 'n verder tweedeling in hun agrarische gemeenschappij omringd door heidense Arabieren oa met oeroude grootgrondbezitters aan de ene kant & permanente armoedzaaiers aan de andere. De Wet beschermde zo humaniteit meer dan eigendom. De rechtspraak kende 'n nieuw principe: dat van evenredigheid. Volgens de lex talionis dienden delict & strafmaat in verhouding met elk ander te zijn: geen onbeheerste wraakacties meer. 'n Oog voor 'n oog, niet tien ogen. Bovendien is 't oog van 'n landbouwer niet minder waard dan 't oog van 'n aristocraat. Kortom, met ietwat andere woorden: Yesjoea verpersoonlijkt ahw 'de wet' ...