mydituttifrutti maffiosi rebellerende relschoppers

De katholieken sloten de rijen met hun reeksen celibataire eigenaardigheden, kamonniken & kanonnen via 't Concilie van Trente in 1562 die hun geloof leerstelliger maakte, de oppermacht van de kapaus & z'n kabisschoppen ('opzichters' & kakardinalen versterkte. 'n Dogmatischer houding pakte lang niet altijd positief uit: zo had de exclusiviteit & de vastberadenheid van de calvinisten voor veel mensen i/d Nederlanden iets tamelijk afstotends & Willem van Oranje had in de beeldvorming last van hun extreem fanatiek radicale karakter: zoals hij ook schade ondervond van de nog maar nauwelijks aan te sturen "Watergeuzen". Dit maakte dat gematigde krachten hem in 't begin maar zeer aarzelend tegemoettraden ...

Radicaliserend werkte ook de opstelling van Karel V: hij regeerde over 'n rijk waar de zon nooit onderging & zo'n imperium behouden betekende schaken op vele borden tegelijkertijd, maar vooral ook heel veel schipperen & wipwappen met geld & manschappen met aanverwant kakroost ...

AL teveel oorlogen tegelijk kon hij zich niet permitteren: de uitbreiding v/d Bourgondische staat onder K5 werd achteraf ook wel omschreven als de afronding v/d Nederlanden: wat suggereert dat men daar toen ook echt 'op uit was', maar in werkelijkheid onderbraken een voorlopig plan & 'n beoogd resultaat!? De Zeventien Nederlanden vormden geen natuurlijke eenheid & de grenzen hadden bovendien nog 'n heel stuk oostelijker kunnen liggen met minder tegenstand vanuit de Duitsche gebieden (zie ook o.a. Dutch, Diets, Duits, Deutsch e.d.) & de ietwat latere scheiding van de Nederlanden werd vervolgens evenmin voorzien, net zo min als het oude & nieuwe kolonialisme over allerlei uiteenlopende continenten ...

In het verre Spanje onderschatte K5 lange tijd de kracht v/d protestantse bewegingen: het viel hem bovendien zwaar om politiek & religie uit elk ander te houden. Adviezen om de tot kettervervolgingen oproepende plakkaten te matigen, negeerde hij. Wie nu niet meer VOOR hem was, die was TEGEN hem: verzet tegen de maatregelen kon niets anders zijn dan gestook van kwaadwilligen die het volk nog langer en meer ophitsten?!

Door z'n weerbarstige optreden verspeelde K5 mogelijkheden om tot verzoening te komen: zelfs bij z'n terugtreden in 1555, toen hij leunend op de jonge prins Guillaume d'Orange, 'n afscheidsrede uitsprak, bleek zijn wereldbeeld nog even simplistisch als i/d jaren daarvoor. Het was zijn zg.
'goede' wereld versus de 'slechte' buitenwereld. 'n Bijverschijnsel van vele potentaten & protesterende 'proletarische' horden in volksopstanden ...