myDiTroost
In
de laatste
zes hoofdstukken van Dani'el,
die geen parallel hebben in Ester, wordt die nadruk op kennis
alleen maar
duidelijker?
Kennis
was uiteraard ook belangrijk voor de Psalmist,
die de 'gedachten van G*D'
zoals in de Torah uitgedrukt 'gewichtig' en 'kostbaar'
noemde.
Standvastige
eerbiediging van de wet als een levensgids en
een weg tot verbondenheid met G*D
betekende een soort garantie voor de betrouwbaarheid
van de profetie.
Maar
uiteindelijk was alleen
de tweede helft van de profetie,
die herstel voorspelde,
een teleurstelling
gebleken?
De eerste helft,
die tot straf veroordeelde,
was in zoverre een succes geweest dat de straffen
die de profeten van VOOR de ballingschap voorspeld hadden
- de nederlagen, de verbanning -
zich werkelijk
voltrokken!
Paradoxaal genoeg
bleven deze rampen gelden
als machtige daden van G*D,
als bewijzen van zijn
macht ...
Maar deze beeldvorming
werd door een nieuw soort ramp
op de proef gesteld!
Aanvankelijk
werd er een verband gezien
met het feit dat de rampen zich voordeden
na een onmiskenbare
apostasie.
Maar later
werden de joden juist vervolgd
omdat ze trouw bleven
aan G*D?
Op dat soort vervolgingen
(die historisch gezien plaatsvonden toen de Grieken de Perzen als heersers van het Nabije oosten opvolgden)
wordt in Daniels visioenen
gezinspeeld!
In deze visioenen
verwijst de schrijver naar de
inmiddels ruime
ervaring
van de joden met de opkomst en het verval
van wereldrijken,
daar waar hij hun actuele tegenspoed rangschikt
binnen een groter apocalyptisch visioen
van de rampen
die een lange reeks wereldrijken treffen,
totdat G*D en zijn volk
uiteindelijk
zegevieren?!
Het is een troostend visioen,
ondanks tijdelijke verschrikkingen,
omdat het de ondraaglijkste mogelijkheid uitsluit:
ZONDER reden te zijn voorbestemd
om te lijden ........




























Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende