myditorens van babylon {g}aza ram allah & yahweh?!



What's
NEW
Pussycat?

In de menselijke
geschiedenis zijn veel 'leiders'
en ook 'gewone mensen' zich steeds bewust,
of zeggen zich bewust te zijn, van 'goddelijke leiding',
die bijvoorbeeld kan komen van "Ba'al" of "YaHWeH",
vereerde voorouders of 'nieuwe sterren' aan hun spirituele hemel: 't menselijk skala
tussen 'nietswaardigheid' & 'hoogwaardigheid'
is & blijft staggering?!

Je kunt ze ook
op de ene of andere manier
aantreffen in myDi: de go{e}dgelovigen, afgodendienaren,
toppopsterbelievers & followers of fashions, 'in niets gelovenden',
zoete koek slikkers &
paplepelaars
...

Het is dus ook
helemaal niet zo absurd
om figuren zoals Mosjeh te associeren met een zuiver 'religieus' geloof.
Wat natuurlijk niet wil zeggen dat het 'bewezen' is, en ook niet dat wij nu precies weten wat 'het' was. Maar de 'geleerde dames en heren' zijn het er wel over eens dat die "Tien Geboden" bijvoorbeeld
niet meer primitief genoemd
kunnen worden.

In ieder geval,
Polybios ~ om hem maar weer eens
te citeren voor de broodnodige afwisseling ~
gaf ons een gezonde regel toen hij zei 'het is niet overtuigend, noch homerisch, om alles te verzinnen', wat wil zeggen dat, hoezeer een mydiverhaaltje ook uitgebreid of naderhand verfraaid & opgeleukt is,
er in het algemeen toch ergens een kern van waarheid in schuilt, wat die dan al of niet is,
dat staat een ieder vrij om zelf erin te leggen
of te zien?

Van die andere
'nationale helden' lijken sommigen
authentiek, anderen legendarisch te zijn!
Yehosjoea brengt de twaalf stammen
na Mosjeh ook 'werkelijk' het 'beloofde land' binnen
en helpt hen bij de grote omschakeling van een nomadenleven naar de landbouw.
Sjimsjon is een soort van Hebreeuwse Herakles, heroisch, gemoedelijk, tamelijk dom & met 'n komisch trekje: hij rukt de poorten van {G}AZA uit hun voegen, geeft grappige raadsels op en vermaakt zich
met de vragen van Delilah. Hij is ook een tragische figuur, tragischer dan Herakles.
Maar het is nog steeds de vraag of zijn naam niet wat
teveel lijkt op 't sjemitische woord voor zon
{SJeMeSJ} om hem echt 'historisch'
te doen zijn?

Ongetwijfeld
heeft hij ook historische trekken,
net als Robin Hood & talloze andere soortgelijke in verschillende landen en tijden:
in ieder geval zijn die 'geschiedenissen' de moeite van het lezen altijd weer waard!
De mydiverhalen van David bieden weer een iets ander beeld, hier kunnen we heel goed het verschil zien
tussen de wat oudere en de late mydiverhaaltjes ~ de latere in de Kronieken {Divrei haYamiem} ~ beelden een koning als een koorleider uit, de oudere meer een verliefde bandiet?
De 'waarheid' lag waarschijnlijk ergens in het midden en doet er ook eigenlijk
helemaal niet zozeer toe: het zijn immers geen letterlijk zo gebeurde
'geschiedenisverhalen', maar vooral leer- & lesverhaaltjes!
WEL moeten historici vragen rondom welk type mens
zich al dit soort van mydiverhalen
verzamelen?

Het
antwoordt luidt
dan ook altijd weer:
rondom iemand die werkelijk ook
boeiend en interessant is: David is altijd fascinerend
totdat de schrijver{s} van kronieken zich ermee gaat bemoeien!
Hij komt in de plaats van het koninklijk huis van Sja'oel: hij brengt de Israelitische stammen
tot een voorlopige wankele eenheid, hij verovert Yeroesjalayiem en maakt het tot nationale hoofdstad.
Hij verjaagt de Filistijnen, die hem eerst in dienst hadden genomen als free-lance terroristenleider tegen zijn 'eigen volk' {?}, voor de meeste mensen uit de geschiedenis en wordt zelf weer verdreven
door de opstand van zijn eigen zoon Avsjaloom, hij keert terug naar Yeroesjalayiem,
hij haat en bemint 'als de beste' [en slechtste] mensen en, of hij nu goed doet
of kwaad, hij blijft boeien en de brave mydibijbellezer
[indien hij/zij menselijk is!] moet zich wel tot hem
aangetrokken voelen
...

ZIJN
zoon was historisch
een soort van heidense tiran, een een grote verkwister,
maar ook HIJ maakte indruk op de mensheid ~ merkwaardig genoeg,
om zijn 'wijsheid'?!

Dawied schrijft psalmen en danst halfnaakt voor het volk uit in de straten van de stad,
Sjlomo verzamelt en verzint spreekwoorden {en wel zeer burgerlijke spreekwoorden,
die meer een hellenistische grootgrutterkruideniersperiode suggereren};
en historici blijven vragen:

wat was nu eigenlijk precies de snaar
{bij wijze van spreken, vertellen en schrijven} waaromheen
dergelijke reputaties
kristalliseerden?

Het kan misschien best wel waar
zijn dat de meeste psalmen in
wat latere eeuwen thuishoren,
maar hoe zou iemand erop
gekomen zijn dat juist
deze terrorist Dawied
ze geschreven had?
Allemaal boeiende
gissingen
...


~@~
engel
blozen
cool!
16 jun 2007 - bewerkt op 02 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende