mydistoffer & blik [zo kom je nog eens wat tegen]!


*

Religies
zijn dus erfenissen:
ook de christelijke [en de wat meer
'pluralistische]
...


Concrete religies
vormen een erfenis uit het verleden,
met alles wat er aan vragen met een erfenis meekomt.
Als belangrijkste en meest omvattende vraag wel:
wat we er vandaag de mydidag
nog mee aan moeten.

Pas dit gezichtspunt
op het christendom als erfenis toe,
en alles wat we met zulke sleutelwoorden als 'afkalving' en 'leegloop'
plegen aan te duiden, valt in het gelid.
Een boedel uit het verleden dus,
je kunt niet altijd alles maar bewaren,
vandaar ook dat mensen gaan schiften:
wat bewaar je en wat gooi je weg of zet je alleen nog maar
in een glazen kastje in een museum, van wat je allemaal in handen kreeg?
Daar hebben we het ook al eerder en vaker over gehad in voorgaande mydiverhaaltjes
gedurende de laatste jaren!

Dat concrete religies
een erfenis uit het verleden zijn,
zien westerse christenen dan ook meestal heel goed als het gaat om de islam,
het hindoeisme/boeddhisme of het jodendom: het zijn blokken, soms betonblokken
of kolossale beelden in bergwanden @ Afghanistan en talloze andere tradities, je snuffelt eraan,
blaast het eventueel op [zoals in Mao's Culturele Revolutie
of bij de Regressie der Taliban e.d.] en loopt er vervolgens
met een boogje omheen en/of zegt er eventueel
nog wat van net zoals
het uitkomt?

Maar
het is natuurlijk
niet minder van toepassing
op hun eigen religie{s}, de christelijke vormen van orthodoxe, rooms-katholieke en
diverse protestantse opsplitsingen
en sekten
...

OOK DIE
stamt uit het verleden,
is in een wereld ontstaan die we niet meer herkennen als de onze,
heeft hele werelden doorlopen die ook alweer verdwenen zijn,
en moet zich ook vandaag nog als 'levenskrachtig'
proberen te bewijzen.

Uit een ver
en grijs [of veelkleurig,
net wat je wil] 'oerverleden'
dat we niet meer kennen
overgeheveld naar de wereld
van de religieuze mythen
[die van de Mesopotamiers en de West-Semieten],
komen we de eerste wortels [en zaadjes?] tegen
van het huidige christendom
in de joodse religie zoals ons die is overgeleverd
in het zogenaamde Oude Testament, wat naderhand ook geworden is
tot het 'eerste deel van de
christelijke bijbel'.

De joodse religie van toen
zat weliswaar heel wat complexer in elkaar
dan die zo idealistische kijk erop, die de boeken van het Oude Testament te zien geven:
Israel leefde tenslotte niet in het luchtledige maar was gepokt en gemazeld door de culturen
van die streken, maar dat laten we nu en hier maar even voor wat het is
[daar hebben we het ook al eens over gehad],
was en is geworden?

De wortels
van het christendom liggen
[voor een groot deel dan] in het jodendom [net als bij de islam het geval is],
en zoals van alle religies geldt dat ze niet alleen maar op de schouders van hun voorgangers staan,
maar zich ook uitdrukken met behulp van beeldmateriaal dat ze daar aantreffen,
zo gaat dat ook op voor het christendom:
als religie leeft het van overgeleverde verbeelding{en}, van geerfd materiaal
en allerlei bijkomende invloeden en merkwaardige kronkels
in de hersens der nakomelingen van
'homomuchomachobonobo'~
volkeren, stammen en
families
...

Het zegt er
andere dingen mee,
het creeert met wat het oppikt een eigen kijk,
een kijk die onderweg eindeloos wordt doorgerekend, uitgeplet, opgerold, bijgesteld,
opgeschoond en [in onze ogen] ook wel vervuild, verkracht en gemarteld!
Tot we aangekomen zijn bij vandaag de mydidag met diverse joden, allerhande christenen
en elkaar vermoordende moslims [en de rest van de wereld] tussen Marocco & de Philippijnen,
maar nu weer vooral in het Midden Oosten, Levanon,
Irak/Iran & Afghanistan.

DAT
bedoel ik
dan ook met het christendom [jodendom & islam]
als erfenis, en wij, moderne mydi'ers [gelovig of niet]
als mede-erfgenamen.

Tot slot voor nu:
ook het christendom, als concrete religie,
stamt uit en werkt met menselijke verbeelding.
Het hoort thuis in het domein van het 'betekenis verlenen' aan wat uit zichzelf geen betekenis meebrengt: de oerchaos. Ook het christendom [jodendom & islam] is 'van verbeelding'.
"G D", 'goden', normen, waarden en tekenissen,
ze zijn van onszelf afkomstig:
wat we over boven zeggen
komt allemaal
van beneden.

DUS
is alles subjectief?
Geen bezwaar tegen die term,
als ze maar niet helemaal gelijkgesteld wordt met willekeurig [het had net zo goed andersom gekund],
of zou inhouden dat ieder er maar wat op los fantaseert, duimen zuigt en draait, vingers opsteekt,
op voorhoofden wijst of andere maffe mydibewegingen maakt zonder doel of zin.
De meeste betekenissen en waarden delen we met heel veel andere mensen.
Ze zijn - zoals dat dan heet - intersubjectief, maar aan het 'van beneden'
verandert dat
niets.

In de loop der eeuwen
is er niet alleen maar wat met de inhoud van die erfenissen gebeurd die nu christendom
[jodendom, islam e.d.] heten.
OOK
de plaats die ze innemen
zijn aan verschuivingen onderworpen geweest
[en zijn dat nog steeds]!

WAT
hun 'religie' voor mensen betekende,
WAAR
het wat betekende,
dat was van oorsprong
ANDERS
dan wij vandaag
meemaken.

INZICHT
in dat veranderingsproces
lijkt mij [vandaar ook al die maffe
mydiverhaaltjes van de afgelopen jaren]
de belangrijkste sleutel tot een goed verstaan
van de neergang van kerk en christendom
[en de opkomst van 'andere stromingen'
en opmerkelijke/merkwaardige
eigenaardigheden en
mengvormen]
...

blozenengelknipoog
22 jul 2006 - bewerkt op 30 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende