mydispelletjes [en hun eventuele betekenissen] ...




Sjabbat,
zondag en
al die andere mydifeesten,
~verhalen, ~betekenissen en ~levenslessen
door de eeuwen
heen
...


Onder
onze buren
was ook een
al wat ouder orthodox Joods echtpaar
Op vrijdagavond bij het begin van de sjabbat
zetten we altijd de balkondeuren open
om te luisteren als zij de sjabbatsliederen zongen.
In het najaar van ons eerste jaar daar zagen we kort na Grote Verzoendag
onze ruim zeventig jaar oude buurman ijverig in de weer op het grote balkon.
Hij had uit zijn berging een stapel oude latten naar boven gehaald.
Met een hamer en spijkers timmerde hij van de oude latten een gammele loofhut,
die door zijn vrouw prachtig werd versierd.
Toen we hem aanvankelijk zo bezig zagen,
vreesden we voor het begin
van dementie ...

Niets was minder waar!

Als Nederlandse 'calvinisten'
moesten we nog veel leren over orthodox Joods leven?
Een Joodse vriendin leerde ons later dat Torah en Halacha als een heilig spel zijn.
En een spel is alleen maar leuk als je het goed speelt.
Als de Almachtige je als mens opdraagt om een loofhut te bouwen
[zie ook GENEXOLEVNUMDEU e.v.v.],
dan doe je dat en je geniet ervan
als het kind van G d
dat je zijn mag.

Hij leerde ons begrijpen
wat Yehosjoea bedoelde toen hij zei volgens MAR 10:15 ~
"Wie het Rijk G ds niet ontvangt als een kind,
wie niet als een kind openstaat voor het koninkrijk van g d,
zal er zeker niet binnengaan en zal het voorzeker niet betreden ...".
Dat betekent NIET kinderachtig worden of kinderlijk gaan geloven.
Het is als een volwassene kind van g d durven zijn en doen wat hij vraagt ~
ook als dat betekent een week in een 'loofhut' wonen.
Tastbaar leven uit genade
is een levenskunst ...


Nadat
die oude buurman
was overleden en zijn weduwe was verhuisd,
kwam een ~ ook orthodox ~ jong gezin naast ons wonen.
Het was een even groot feest te luisteren naar de zingende kinderstemmen.
Op afstand leerden onze buren ons de melodieen, zodat we konden meezingen
als Joodse gezinnen ons op sjabbat
uitnodigden aan hun
feestelijke
tafel.

Er
zijn geen
woorden voor de
dankbaarheid aan al die families
die ons lieten delen in de viering van de Joodse feesten:
dankzij hen leerden we ieder nieuwe aspecten van de Joodse feesten.
Er is zoveel meer over de Joodse feesten en het Nieuwe testament te vertellen dan dat ik ooit
in alle mydiverhaaltjes uitputtend
zou kunnen behandelen.

Het
daaropvolgende jaar
wilden de kinderen dan ook een eigen loofhut op ons balkon hebben.
Uit de talloze advertenties hadden we een aanbieding geknipt van een 'eeuwigdurende loofhut',
een soort van bouwpakket met pasklare, gelaste elementen.
Zo'n loofhut staat in een
kwartiertje.

Achteraf
deed het ons
wel denken aan een kunststof,
opvouwbare kerstboom
[net 'n levensgroot
kerststalletje?]!

Maar
hoe gemakkelijk
het dan ook was om
die loofhut te bouwen,
het kostte ons jaren voor we geleerd hadden om het spel
van het "Loofhuttenfeest"
goed te spelen en er echt plezier in
te krijgen.

Zullen
we ooit
beseffen, hoe belangrijk
dat feest voor Yesjoea was en die eerste 'gemeente'?
Het lied "Zoek eerst het koninkrijk van g d en zijn gerechtigheid"
past dus eigenlijk nergens beter
dan in de loofhut als
je blootgesteld bent
aan de elementen
van de natuur.

blozen
20 jan 2007 - bewerkt op 27 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende