The
BBC One
sessions: Cat Stevens
~ Yusuf Islam ~ mooie meezingers
van vroeger, nu en alle tijden!
Bob Dylan, Pete Seeger, Jackson Browne,
Joan Baez, Buffy Sainte-Marie,
Judy Collins, Joni Mitchell, Warren Zevon e.d.
Misschien moet ik toch die nieuwe cd~opnametechnieken leren om dit soort concerten vast te leggen?
Ik begin wat achter te raken op de 'moderne tijd' naar het schijnt!
Bij al die ouwe liedjes krijg ik tranen in m'n ogen en wil tegelijk ook nog eens
zo nu en dan gaan meezingen
en -fluiten
...
Maar ja,
dat krijg je
nu eenmaal als je
zestig jaar gek bent op muziek,
zang en dans: dat zal wel nooit meer slijten?
Zelfs als je dement bent kan dit soort dingen
het 'laatste' licht zijn dat je
nog hebt!
Al
met al
gaat er toch
niets boven 'tijdreizen' door
heelal en eeuwigheid hoe minimaal
dan ook
...
In
feite zijn
alle levende wezens
tijdreizigers: planten, dieren en mensen
of wat er verder allemaal nog meer ontstaat en 'vergaat'
~ dat is misschien wel het allerbelangrijkste dat we kunnen doen op aarde terwijl we nog leven ~ nadenken over de speciale rol die 'geloofsgemeenschappen' kunnen spelen
bij het scheppen en in stand houden van 'vredesculturen'
in tijden en plaatsen waarin een cultuur van geweld, oorlog en
wederzijdse verdomming veel samenlevingen
dreigt te overmeesteren?
Het is stimulerend
als bijna niets anders
om een vredescultuur te zien
als een soort van mozaiek van onze leerstellingen en praktijken
in geloofsgemeenschappen die op zachtaardigheid gebaseerd zijn,
op medeleven en vergeving en op diverse innerlijke methoden van overdenking en 'gebed'!
Een mozaiek van de wijzen waarop verwanten [en 'vreemden'] voor elkaar en elk ander zorgen
en de volgende generatie voeden:
en ook van economisch gedrag
dat zorgvuldiger met de bronnen van de aarde omgaat
en gericht is op menselijke behoeften en op het samen delen;
van regeringsvormen waarin recht voor allen wordt verzekerd;
en van middelen om met conflicten, verschillen en vreemdelingen om te gaan
~ met hen die 'anders' zijn ~
op een probleemoplossende en verzoenende manier.
Een belangrijk deel van deze mozaiek
drukt liefde voor de schepping
en de "Schepper"
en alle vormen van leven dus uit
door middel van bijna onvermijdelijke oermenselijke rituelen,
vieringen, muziek, dans en vormen van kunst en talloze wijzen van creativiteit.
We hebben altijd binnenin en rondom ons te maken met minstens twee tegengestelde culturen
van activiteit en passiviteit?
EN
een speciale uitdaging
waaraan we het hoofd moeten bieden
is dan ook daarmee omgaan,
omdat de meeste,
zo niet alle, geloofsgemeenschappen
~ door de wisselvalligheid van de menselijke geschiedenis ~
die tegengestelde beelden hebben opgeroepen
HOE
dat geloof [zelf] in de praktijk te brengen
en op deze of gene wijze te onderhouden
of af te wijzen
[en te negeren?]!
Het ene beeld
is dat van een gevechtsklare gemeenschap van gelovigen omringd door zondige vijanden.
Misschien dat daarom die sportfanaten zo verzot zijn op al die wedstrijden, competities, testen, uitdagingen, overwinningen en vormen van verlies of falen?
Dit soort van gemeenschap is er dan een
die op 'goddelijk bevel' als het ware bij wijze van spreken, vertellen en opschrijven [en herschrijven]
tot een 'heilige oorlog [op]geroepen' wordt, door een g d die zijn volk naar de overwinning
op de zondaars zal [of zou kunnen]
leiden.
De
Drie Volken
van Het Boek
~ Joden, Christenen en Moslims ~
delen dan dus ook een [voor]geschiedenis
waarin tot gewelddadige strijd wordt opgeroepen
{er zijn
DIVERSE
vormen van
"JIHAD"
& 'jihad'[!]}:
maar er zijn natuurlijk ook meerdere gemeenschappen
die oproepen tot strijd waarbij ze
uitgaan van een Andere,
maar herkenbaar gelijksoortige,
voorstellingswereld?
Het andere beeld
is dat van een gemeenschap van gelovigen
die in vrede met hun buren leven,
opgeroepen door een liefhebbende 'g d'
om op geweldloze en bevrijdende wijze met andere volken om te gaan
wanneer er conflicten ontstaan,
en bereid om vergevend en verzoenend te zijn
en ruimte te laten voor andere manieren van denken,
geloven en handelen!
Strijd bestaat in
DIT
beeld
vooral uit de
INNERLIJKE
strijd voor goedheid, deugd en medeleven.
En als ik eerlijk ben dan moet ik vaststellen
dat ik soortgelijke tendenzen onder mensen ben tegengekomen in alle landen
die ik voor korte of langere tijd
heb bezocht.
HET
alleropmerkelijkste was
dan dus ook
de grote tegenstelling tussen
die beide uitersten van menselijke
culturele en praktische dagelijkse benadering:
de kant van het exclusieve,
gewelddadige, hardvochtige, vernauwende en hopeloos wrede en kortzichtige
EN
onze zijde van universele,
geweldvrije, barmhartige, meedogend verruimende
en hoopvol geneeskrachtige.
Ik zou dan ook graag willen
dat ik nooit meer in contact zou hoeven te komen
met die ellendige kant en wat meer verwerkelijking zou zien
van onze 'zachte kant'
in de tijd
dat ik hier
nog aanwezig
ben
...
Toch
is die plek in m'n hals
groter geworden dan hij was {?}
en ik begin wat te twijfelen aan wat de dokter zei over
een onschuldig 'vet{bult}opeenhopinkje'!
Het kan ook best zijn dat het een vorm is van iets
veel kwaadaardigers
...
Maar goed:
de afspraak ligt er al op maandagochtend
de zevende mei om negen uur ~
beter wat meer zekerheid hebben dan die vage of fellere 'pijntjes'
die toe- en afnemen zonder te weten
waar je aan toebent?!
DUS:
ook wat regelmatiger en gezonder gaan leven
voor zover dat nog mogelijk is voordat
NOG
een reeks medicijnen gaat 'toeslaan'
of bestraling {?},
'cannabistherapie'
[er is nu een hennepapotheek in Groningen?]!
We zullen zien:
op naar bed waar Janosch de Grote Rode Kat al in was gaan liggen
terwijl hij weet dat ik dat eigenlijk helemaal niet zo op prijs stel met z'n eventuele vlooien,
teken en wagonladingen stof, zand en natuurlijke bijverschijnselen
van het leven in de Tuin van Eten [of gegeten worden!]?
Welterusten dus allemaal:
sleep well,
dream sweet & tell us all about 'it'
[whatever 'it'
may be]!
~@~