mydisentiment: geloof hoop liefde heimwee & mdhart


*

HET
spijt me eigenlijk
dat ik het moet zeggen,
maar zo'n vreselijk ouderwets primitief bijgelovig 'godsbeeld'
dat meer van buitenaf lijkt te komen dan van binnenuit
irriteert me vreselijk:
een God die mensen kan helpen in het grootste gevaar
om volkomen mysterieuze redenen
lijkt in mijn ogen meer op een soort van afgodsbeeld
dan iets anders
dat ook werd toegepast op allerlei andere menselijke afgoden
van dierlijke of plantaardige
aard.

Dit
wondermedicijn
helpt tegen alle kwalen:
je hoeft er alleen maar in te geloven
en hopsakee presto:
het is gelukt ...

Het
zal misschien best wel
zo nu en dan helpen omdat je gelooft
dat het helpt?

Maar het blijft
zelfbegoocheling en een tikkeltje te
muchomachobonobo!

Als die
'redding van godswege' aanwezig is in deze zware tijden,
altijd dus wel,
dan van binnenuit en niet magisch
van buitenaf.

Ik reken in DIE zin
wel op hem/haar, meer dan op allerlei kerken,
partijen en sterke mannen
[of Verdonkte
vrouwen] ...

Maar de wereld
is in deze ellende gekomen,
doordat wij ooit 'allen' naar zijn komst 'uit bleven zien'
met zo'n sterk en diep verlangen of volkomen ongeloof
in wat dan ook,
dat we in die tussentijd
de boel in het honderd hebben laten lopen
door onze eigen machtswellust, domheid, hebberigheid,
botte verleidingen en kleffe
truttigheid.

Het rijk der duisternis
is dan wel in zekere zin 'overwonnen',
en misschien zal het er inderdaad wel ooit
'helemaal niet meer zijn',
maar dat lijkt me meer een natte wensdroom,
een foutieve eisprong en gordelrozige joligheid dan echte hoopvolle aanwezigheid
van die was en zal zijn
binnenin ons.

Het blijft een gevoelige zaak,
maar voorlopig blijft het voor mij een open zaak,
onbewezen en vol foutieve interpretaties en te kinderachtige of materialistische
berekenende bijgelovigheid.

Geloven wij werkelijk?

Met dat soort van geloof kun je alle kanten op!

Of eigenlijk juist niet ...

Men zegt dat "Y" geloofde,
dat "G D" kon zegenen,
ook al sprak niets van die 'zegen'
[alleen een lichtelijk misplaatste
traditie]?

En dat hij
'rekende op' dit 'kunnen zegenen'!
Maar hij geloofde waarschijnlijk ook
dat 'zijn hemelse Vader'
hem kon redden van de ondergang
en op wonderbaarlijk wijze in zou grijpen
met legioenen 'engelen'
om de stoute bengels
mores te leren?

Vandaar
dat hij volgens de wonderbaarlijke mydiverhalen
naderhand kon zeggen,
tegen de berouwvolle terrorist, toen er niets meer dan het kruis te zien was,
waaraan zij hingen:
"Heden zul jij met mij in het
paradijs zijn!"

Dat lijkt meer
op een soort van overtuiging die past bij zelfmoordterrrorisme
dan op een werkelijk hoopvol geloven in het hier en nu op grond van ervaringen
uit het verleden
en met het oog op een nabije
'betere toekomst'
voor alle leven op aarde?

Maar goed
dat soort dingen moet een ieder voor zichzelf weten,
ik kan alleen maar proberen aan te duiden hoe ik 'het' zie
met de nodige scepsis en hopelijk
wat humor.

Sommigen geloofden,
misschien wel terecht als je helemaal niets meer hebt
om je aan vast te klampen,
dat zo'n Vader kon helpen en sluiten stil hun ogen
in machtig vertrouwen.

Maar het blijft
voor mijn gevoel
volkomen tegenstrijdig:
aan de ene kant geloven dat "G D" [ofzo]
willekeurig mensen
aan het redden is en
anderen niet,
en dan wanneer die redding niet komt,
dat ook te interpreteren als 'G ds Wil':
met dan soort kromme redenaties
kun je werkelijk bijna alle kanten op
en dat is misschien dan wel handig
als je inderdaad
helemaal geen kant meer opkunt
en in die zin 'geoorloofd',
verklaarbaar en ueber-
menselijk.

Maar je moet daar
geen dogma's op gaan bouwen
als doekjes voor het bloeden
en verkromde verkrampte theologie- en/of
politiekbeoefening!

Indien
mensen al geloven
dat hun God de wereld 'kan redden',
[en ook ons]
op wonderbaarlijke wijzen
[a la hocus pokus jodocus],
'sesam open u'
en via bloederige afranselingen
of vastende zelfkastijdingen,
pauselijke perfiditeit of materialistische wellust
in een wankel wondergeloof
dan moet dat maar [voor even]:
als ze die ideologie maar niet
aan anderen proberen op te dringen,
af te dwingen
en als zoete aflaatkoek proberen
te verkopen?

We spreken
daarmee uit eventueel
dat wij denken dat G d gelooft,
nog steeds en altijd weer gelooft,
dat Hij de wereld en ons nog zegenen en redden kan,
en dat wij nog
'te redden'
zijn.

Tenenkrommend
wensdenken!

Begrijpelijk,
maar ...

Aan de andere kant
geven we ook vaak de wereld en een heel groot aantal mensen op
als 'niet meer te behouden'?

En zeggen dan: maar G d niet!

We verklaren van velen
dat ze tijdens hun leven al 'dood' zijn.
Maar hoe zeker wij ook van die dood van anderen spreken,
het altijd nog slechts een
vaag vermoeden.

Er zijn duivelse mensen
[planten, dieren, goden, monsters, duivels, gedrochten en verkrachters] e.d.
En om dan 'g d' via "Y" [of de ene of andere profeet] van alles en nog wat in de schoenen
te schuiven lijkt met toch wel een tikkeltje
TE overmoedig ...

Yesjoea verklaart
volgens die theorie van de mensen - ook van jou en mij - dat zij 'dood' zijn.
Het is een vermoeden, hij heeft dat 'geconstateerd'?
Maar hij gelooft, dat de levende G d [de Enige], de "God des Levens",
het wonder der levendmaking
kan volbrengen volgens zijn mysterieuze wegen,
en hij geloofde, zegt men, dat, toen de dood hem wachtte,
die hemelse Vader hem opwekken kon
[net als hij dat zelf deed
met Lazarus?] ...

Het
"Vader in jouw handen beveel ik mijn geest"
[hij was heel goed in het teksten uit psalmen en geschriften citeren, aanhalen en toepassen],
was zijn 'getuigenis aan de wereld en aan de zijnen',
dat hij daar
VAST op rekende, en dat hij wist,
dat zijn geloof
niet zou worden
'beschaamd'!

"G D" heeft beloofd
[via de profeten en zieners],
dat de wereld nog te redden was
[ook van de inslag van fatale kometen, meteoren en meteorieten, kernbommen & milieuvervuiling?]
- en menselijk gesproken -
is dat wel aardig:
anders zou hij immers 'zijn Enige zoon'
niet aan de wereld gegeven
hebben?

En DAT nu
riekt mij net iets teveel naar Grieks/Romeins bijgeloof
en heidens getover!

OF "Y"
al of niet 'dit of dat'
[of nog iets anders] geloofde
blijft een open vraag en geen inlegkruisje
dat een ieder verlost van
alle problemen ...

"Y" geloofde {?},
dat de mensen - jij en ik - te redden waren,
'anders' zou hij zijn leven niet afgelegd hebben
voor ons?

En wat geloven wij nu
van al die veelvoudige vormen van hoop,
geloof en liefde waarvan de religies
blijk geven?

Geloven WIJ nu,
dat 'de Heer' [yhwh/yahweh die was en wordende is
en komende via ons] ons ook inderdaad
'redden' kan?

Zo niet,
dan worden we misschien wel wanhopig
en verliezen dan alle moed en kracht,
of werpen we ons op allerlei vormen van bijgeloof,
ongeloof en/of anderssoortig
'geloof'!

Indien we
'het' wel geloven,
dan verstaan wij wat de beproeving van ons geloof betekent ...
Het is ALSOF 'g d' geen macht [of kracht?] {meer} heeft,
alsof hij/zij niets vermag tegen de machten van zonde, wantrouwen, moord en doodslag,
zinloosheid, verdwazing,
lijden en dood.

En dan TOCH
tegen alles [eventueel 'beter weten'] in,
stil getuigen:
"TOCH, het zal blijken, dat "G D" redden 'kan';
stervend zeggen als het ware bij wijze van spreken en schrijven:
ik geloof dat g d mij het leven
kan geven!"

Terwijl we
tegenover de zondemacht
der levenloze zinloze doelloze duisternis misschien wel de nederlaag lijden
als individu, als mensheid of als leven op aarde,
het overwinningslied zingen [als in Petra/Elja en in gevangenissen & rotsituaties]:
ik geloof dat g d mij uit die macht verlossen kan en mij de overwinning kan schenken.
Daarom strijd ik door, tegen de klippen op,
volhardend tot
het einde.

Alle
verzoekingen
en bekoringen dienen 'slechts',
om de echtheid van jouw geloof - dat veel kostbaarder is dan het vergankelijke goud, waarvan de echtheid door vuur getoetst wordt - tot onze 'lof en heerlijkheid' en 'eer' te doen blijken
bij, van/voor/door de openbaringen
van Yehosjoea haNatsri
haMasjiach ...

ZAL
de 'zoon des mensen'
en 'de dochter des hemels'
het geloof vinden,
bij jou en bij
mij?


Het geloof
legt de grondslag
voor alles waarop we hopen;
het overtuigt ons van de waarheid
van wat we niet zien,
volgens
Hebreeen 11:1.

'Ik verzeker jullie:
als jullie geloof hebben als een mosterdzaadje,
dan zullen jullie tegen deze berg zeggen: "Verplaats je van hier naar daar!"
en dan zal hij zich verplaatsen.
Niets zal voor jullie onmogelijk zijn,
volgens Matai 17:20.

Ieder die gelooft
dat Yesjoe de masjiach is,
is uit g d geboren, en een ieder die deze Vader/Moeder liefheeft,
heeft ook lief wie uit hen geboren zijn.
Dat we g ds kinderen liefhebben weten we
doordat we g d liefhebben en zijn geboden naleven als leidraad in ons leven:
want g d liefhebben houdt in dat we ons aan zijn raadgevingen en geboden houden:
zijn wetten zijn GEEN zware last, want een ieder
die uit 'de g d der dope' geboren is,
overwint de wereld; en die overwinning op de wereld
hebben wij behaald met ons geloof
[1 YOH 5:1].
En meteen riep de vader van het kind uit:
'Ik geloof! Kom mijn ongeloof te hulp.'
[Mark 9:24]
...
liefdesverdrietverliefd
huilenengelblozencool!knipoog
31 aug 2006 - bewerkt op 07 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende