mydisamenspraak, -samenhang, -verstaan & verder?!?


*
TAAL
[nog steeds als spraak]
veronderstelt een gemeenschappelijke
wereld 'van betekenis',
waarin de ene mens
het woord tot de andere richt,
wat voor woord dan ook maar, en dan
kan rekenen op
verstaan.

We
zouden elk ander
niets te zeggen hebben,
niets kunnen
overdragen,
nergens een voet aan de grond krijgen
met ons schrijven, spreken,
schreeuwen of zelfs zwijgen,
als er geen gedeelde wereld
'van betekenis' was,
ons
mydi~
taalcircuit.

En daar
zitten een aantal bijzonderheden aanvast
die we nog verder naar voren moeten
en kunnen halen.

~!@!~

Taal
als iets van een gemeenschap
betekent dat de onder woorden gebrachte wereld
een wereld is van
die bepaalde gemeenschap
van mensen.

De wereld van de islam,
zeggen we dan.

Of de wereld van
de hindoes.

Allebei Anders
dan onze Westerse wereld.

De wereld
van de hindoes kent, bijvoorbeeld,
een kastenstelsel, vier kastes plus een groep van
onaanraakbaren.

ZO
zit die wereld in elkaar,
lees:
zo is ze
onder woorden gebracht,
en een wereld
'van betekenis'
geworden.

Althans voor de hindoes.

Wij vinden dat
meestal een verschrikkelijke wereld,
maar de hindoes zijn erbij
groot geworden.

Voor
een islamiet
is de wereld 'van betekenis'
nog weer anders,
de plaats van de vrouw
ten opzichte van de man is,
om maar wat te noemen,
heel anders
onder woorden gebracht
[aan de chaos
ontwrongen]
dan bij ons.

De
onder woorden gebrachte wereld
is dus telkens zoveel als
'de wereld van ...',
en dan vul je een gemeenschap in,
of beter gezegd:
een cultuur met een eigen
gezicht.

~!@!~

Je loopt dan wel
tegen een probleem aan,
dat we hier alleen zijdelings
kunnen aanstippen.

Waarom
heeft dat 'onder woorden brengen'
zulke 'totaal' verschillende wereld
opgeleverd?

Was dat
[en is dat]
een onvermijdelijk proces,
zijn er factoren die bepaald hebben
dat hindoes een hindoewereld
hebben geschapen,
en pygmeeen een wereld
van de
pygmee?

En wat voor factoren
zijn dat dan?

~!@!~

Daar
zit dan weer een volgend probleem
aanvast.

Mogen we
die andere werelden de maat van onze eigen wereld
aanleggen?

Nee,
dat kan niet,
want anderen afmeten aan jezelf is op z'n minst nogal
verdacht, en in elk geval
onlogisch?

En TOCH
kun je jouw eigen wereld,
inclusief haar maatstaven,
niet loslaten!

Dat zou
op cultuurrelativisme uitlopen
[uw cultuur is even goed als de mijne],
en al is zo'n opstelling lange tijd redelijk populair geweest
[politiek correct zelfs],
we krijgen daar op den duur toch een lichtelijk
kwaad geweten bij ...

Vrouwenbesnijdenis
even goed als onze eigen manier van
respect voor vrouwen?

Dat wil er bij ons
niet in.

Op den duur
ontkomen we dus niet aan de vraag naar een maatstaf
die ook intercultureel geldigheid
zou kunnen hebben.

Ik zal misschien
in volgende mydiverhaaltjes pogingen doen
om deze 'knopen
door te hakken'.

~!@!~

Taal [spraak] sticht,
schept niet alleen die wereld 'van betekenis',
maar houdt haar ook
bij elkaar.

Houdt haar overeind,
kun je ook zeggen.

Valt de taal uit,
wordt taal niet onderhouden,
dan vertrekt zo'n wereld 'van betekenis'
naar het niets.

Vandaar
die altijd maar weer terugkerende taalstrijd van minderheidsgroepen,
het zo rabiate vechten voor
je eigen taal!

Je kunt het wel
overdreven vinden dat de Friezen hun plaatsnamen in het fries geschreven
willen zien [misschien is het dat ook wel?],
maar het principe erachter spreekt boekdelen:
taal kwijt = je wereld
[de wereld van ...]
kwijt.

ZO
denken
de Albanezen erover,
en de Vlamingen, de Indianen,
de geemigreerde Nederlanders in Zuid Afrika, in Brazil,
Canada & Australia,
enzovoorts
...

In Israel
kent men onderhand
'alle talen van de wereld',
maar de opschriften
en aanduidingen zijn over het algemeen
in het 'engelse', het hebreeuwse en het arabische schrift geschreven
ook al zit er een geschiedenis achter
van duizenden jaren dominantie
door de omringende grootmachten
uit het zuiden [Egypte],
uit het oosten [Assyria, Babylonia, Persia],
uit het westen [Hellas & Roma] en
uit het noorden [Turkije,
Europa] ...

De 'tale
Kana'ans'
uit het 'heilige land van ooit',
heeft in de loop der eeuwen plaats gemaakt voor een smeltkroes van
allerhande diverse culturen, overheersingen, ballingschappen en
nieuwe [noodzakelijke?] veroveringen in 'de strijd om het bestaan':
"survival of the
fittest"?

Vandaar
ook
de grote plaats
die allerlei
schrijvers
en dichters,
profeten en priesters,
wijzen en
dwazen
in elke cultuur telkens weer
innemen:
woorden slijten af
door veelvuldig gebruik,
ze kunnen
een cliche worden,
zeggen we
dan!


Maar
mydidichters
& -schrijvers,
jongens & meisjes,
joods, christelijk,
islamitisch,
hindoe of buddhist
[or
'whatever'?!]
BLIJVEN
woorden HERONTDEKKEN,
BEGRIPPEN
hergebruiken
&
oppoetsen,
uit-rappen & in-tikken
en zetten ze
als het ware bij wijze van
spreken en schrijven,
in zang & dans,
in woord
en geschrift,
boekrollen
&
andere
'tijdschriften',
film & video,
computers via ons
virtuele mydicyberspace
[speciaal ook in mydi!]
in een nieuw
daglicht
dat de eeuwen trotseert
in samenhangen
die ze weer doen glanzen
als nieuw &
'pasgeboren':
herboren in
ons.
~liefdesverdrietcool!verliefd~
engel
03 sep 2005 - bewerkt op 22 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende