Weer
eens volkomen
waanzinnig lucide gedroomd
over science fiction achtige toestanden
vol aliens, barbaren, chemische toestanden, dickheads
en dergelijke full of overflowing guts &
hilarious idiotic
jokes.
Dat
komt ervan
als je culturen gaat vergelijken
& je al sinds het begin van de jaren zestig
driftig lopend, fietsend & liftend rondbeweegt
in tientallen landen vol hoofddoekjes,
soepjurken, eeuwenoude religies
& shit like
that?!
We
hebben het
al eerder gehad
over de liefdesaffaire van Betje Wolff & Matthijs Gargon
zo'n 250 jaar
geleden.
Uit
dezelfde tijd
als Mat Gargon
stamt ook Bernard Mandeville {1670~1733}.
Volgens de trouwe relifilo-verdieping van gisteren
heeft hij z'n leven lang gezocht naar oorsprongen van wat we zijn,
hoe we kunnen samenleven, waardoor beschaving werd veroorzaakt,
wat wil en deugd betekenen. Ik deug wel, maar mijn buren [de anderen]
deugen minder of niet: een voortreffelijk leven komt ietwat dichterbij
als we ons wat meer gaan oefenen in deugden. Arne Jansen schetst
hoe Ber Mandeville daar tegenaan keek
in Trouw.
Wat kun je
met die conclusie over de buren
die bleek uit een trouwe moraalenquete
eind vorig jaar?
Eigenlijk,
omdat {als} de buren blijven,
maar twee dingen: vluchten of verbeteren!
Vluchten naar een leven zonder buren, zoals kluizenaars en pelgrims doen,
die we daarom wel eens benijden?
Maar voor wie blijft,
rest slechts verheffing van de buren [of zichzelf] als droombeeld.
De architect van deze verheffing is de moralist. Stel dat zijn ontwerp
door 'n wondertje meer wordt dan een droom en echt gebouwd wordt,
wat gebeurt er dan?
Voor
een antwoord
op al die vragen
kunnen we ook terecht bij deze arts-psychiater & schrijver Bernard.
Voor Mandeville zou de Moraalenquete 2008 niets nieuws bevatten.
WIJ, alle ikken dus, genieten een fraai moreel zelfbeeld [of het tegenbeeld daarvan]:
geen zedelijk tekort
te bekennen!
We nemen het
zo nauw als we kunnen,
en dat komt door de Schepper. HIJ, de onbekende bondgenoot
en onzichtbare oorzaak van alles [weten wij veel?], waarin [niet: in wie!] Bernard M.
van jongsaf gelooft, heeft al z'n schepselen geschapen
met dezelfde zelfvoorkeur.
ZELFVOORKEUR,
BM's psychosomatische kernbegrip,
vereist enige toelichting: ZIJ is de alles-
overheersende hartstocht waarmee alle schepselen worden geboren
omwille van zichzelf. Wat de mensen betreft is zelfvoorkeur die grote waarde,
die alle individuen aan hun eigen persoon hechten.
"Iedere mens mag zichzelf liever
dan hij/zij een ander
kan mogen!"
Zelfvoorkeur
heerst over en bepaalt al onze hartstochten.
Zelfvoorkeur omvat zowel de drang tot zelfbehoud, eigenliefde en gevoel van eigenwaarde als,
zeer essentieel, 'n blijvende onzekerheid
en twijfel daarover.
De zelfvoorkeur van de ene
moet die van de andere{n} niet,
maar kan tegelijk niet zonder diens bevestiging.
Haar immateriele tronie is als een Januskop, met eer en schaamte aan de binnenkant,
trots en schande aan de buitenkant. Onder omstandigheden ruilen we ons lijf liever in
dan onze eer! {JC?} De zelfvoorkeur van de ene mens is eigenlijk krenkend,
zo niet vijandig, voor die
van de andere mens?!
Daarom
willen we het liefst domineren,
dan hebben we de zelfvoorkeur van de ander eronder.
We pesten, twisten en vechten al in de baarmoederschoot, aan de borst, in de creche & kleuterschool!
Macht geeft ons veiligheid, en zo onze zelfvoorkeur vrije baan. Maar de onzekerheid blijft aan ons knagen
en de ander is onverminderd {eveneens} sluw & machtig?
MEER
macht helpt op termijn ook niet [meer]!
Onze sluwheid ontdekt en ervaart dat er nog een andere mogelijkheid is
dan blote overheersing.
Mensen
leren door ervaring
dat ze hun zelfvoorkeur kunnen behouden
en zelfs ietwat versterken door haar nijver te verbergen, te verhullen en in te kleden.
DAN
ergeren we elkaar niet, we laten dingen in het midden, en geven applaus, omdat het onszelf
{ZO}
goed uitkomt! Heel plezierig zijn bijvoorbeeld dan dus ook de win-winvariaties,
zoals een huwelijk of supporters
die hun helden toejuichen
en dergelijke.
Beschaving
is het zodanig omgaan met onze zelfvoorkeuren,
dat ons samenleven zo rimpelloos verloopt en waardoor we
het meeste voordeel behalen: hoe beschaafder, des te
verfijnder de overheerlijke
warme massageolie:
hypocrisie
...
Zijn we uit
op vernedering en oorlog,
dan weten we feilloos, door onze eigen zelfvoorkeur,
dat en hoe we de zelfvoorkeur van de ander te grazen moeten nemen!
Veilig is anderen te pakken wanneer ze afwezig zijn.
Daarvoor dienen bij uitstek visites, recepties
en vergaderingen.
Kwaadspreken
en roddel zijn volgens BM
dan ook meestal
DE
hoofdredenen van kerken
en salonbezoek?
Door zijn uiterst geprononceerde zelfvoorkeur
is de mens van alle schepselen {en soortgenoten} het minst geschikt om samen te leven.
Vanaf de oertijd geldt dan ook als vuistregel
fabricando fabri fimus:
mensen maken elkaar al werkendeweg
sociabel!
Opvoeden
in een samenleving
is het polijsten van ongegeneerde dwingelanden in de {'mydi'}wieg
tot gezeglijke kiezelstenen.
Elke
cultuur en
subcultuur bezit dan
ook een eigen specifieke
zedelijke deugd, ook wel zedelijkheid of ethiek genoemd.
Deze ethiek, geabsorbeerd in regelgeving,
fatsoen, beleefdheid
EN
goede manieren,
is zodoende voortdurend
dynamisch: gisteren nog was 'n
financiele bonus een eer,
nu moeten we
ons ervoor
schamen
...