mydipsychedelicatessen voor ~nerds en ~nitwits ...

~*~

EN
zo zitten
de Nederlanders en
de rest van de mensheid
dan met de gebakken peren
van tweeduizend jaar zogenaamd
christendom, jodendom, islamisme,
hindoeisme, boeddhisme, liberalisme, socialisme
en al die andere ismes, osmoses
en andere mengvormen van
EEN en Ander?
Sinds Augustinus in het begin
van de vijf eeuw van onze jaartelling
in ZIJN stalletje de leer van de erfzonde ontwikkelde,
hebben die christenen van het Westen
het mydiverhaal van Adam en Eva beschouwd
als DE fatale 'zondeval' van perfecte onschuld
naar chronische schuld!
Ze hebben vanouds 'die slang' met "DE Satan" vergeleken,
de gevallen engel die een duivel werd en zodoende de mensheid van G d weglokte.
Dat soort christenen geloven dat HUN Jezus aan 'zijn kruis' stierf
om 'ons' te redden van de zonde van Adam
die alle mensen van hem
hadden geerfd ...
Maar het mydiverhaal
zoals we het feitelijk in GEN[esis] aantreffen,
ziet die gebeurtenissen in de tuin van Eden in een iets ander licht?
Het houdt zich niet zozeer bezig met de moraal
en is meer geinteresseerd in het existentiele feit van onze afgescheidenheid
van de goddelijke bron van alle bestaan [en elk ander]!
Vrijwel alle culturen hebben de EEN of Andere mythe ontwikkeld van een zogenaamd Gouden Tijderk
aan het Begin der Tijden, toen mannen en vrouwen in nauw contact met de goden leefden ...
Er werd verteld dat de mensen in volledige harmonie leefden met hun omgeving,
met elkaar en met het goddelijke.
Er bestond geen ziekte, geen dood, geen strijd.
DEZE mythe vertegenwoordigt een bijna universele overtuiging dat het leven niet
zo pijnlijk en verdeeld
was bedoeld?
De religieuze zoektocht ['myditijdreis']
was dan ook grotendeels een poging om deze volledigheid en intergatie terug te vinden!
Tegenwoordig wordt in onze wereldse samenleving door psychoanalytici regelmatig gesproken over de pijn
van het afgescheiden zijn die de kern van zoveel menselijke ellende vormt.
ZJ zien dit alles als een soort van heimweh naar ons prenatale bestaan in de vaderschoot,
of aan de moederborst.
Y's mydiverhaal over de tuin van Eden
vertoont dan ook een duidelijke gelijkenis met dit schijnbaar onverwoestbare verlangen naar het paradijs
en een verloren harmonie ...
HIJ probeert uit te leggen hoe de oorspronkelijke eenheid met g d verloren ging en hoe mannen en vrouwen [en mydikinderen] werden gescheiden van Eden, hun eigenlijk geestelijk/lichamelijk/sociaal 'tehuis'?
TOCH ziet Y de ongehoorzaamheid van Adam en Eva niet als uniek en onherroepelijk!
De scheiding van g d was een langdurig proces, dat allang was begonnen voordat Ewa & Adam
de psychedelische vrucht van de boom van de kennis
van goed en kwaad had gegeten,
en dat zich na "Adam en Ewa" in
elke volgende generatie
lichtelijk zou
herhalen
...

~@~
blozen
engel
cool!
geschokt
14 dec 2006 - bewerkt op 15 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende