mydiproepiloogje: plassen met een boogje a.s.o.!!!
Volgens sommige mydiverhalenvertellers
is Nederland het gelukkigste land van Europa en barst toch van
onbehagen:
HOE KAN DAT?
De fraaiste en vermoedelijk ook meest rake typering
over het fenomeen van gelukkig zijn en toch blijk geven van ongenoegen
staat op het conto van Simon Carmiggelt.
Hij zei:
Nederlanders zijn tevreden op een ontevreden manier!
Blijkens de vele reacties van mydilezers hebben we die dubbelheid dan ook feilloos in de gaten
en ergeren we ons er ook aan.
Onze ondertoon blijft door de eeuwen heen:
doe wat aan het onbehagen,
kom je luie stoel uit,
hou dan je mond en geniet vooral van het goede van deze aarde.
Na ons de zondvloed,
ga nu maar heerlijk slapen en morgen
zien we verder ...
Klaag dus liever maar niet langer over allerlei onnozele zaken,
maar geniet van je leven terwijl je de ECHTE vechters, mensen in een achterstandspositie,
een handje helpt!
Binnen het tuintje van ons haalbare geluk
leven we in 'redelijke' overvloed:
buiten dat tuintje leeft het grootste deel van de mensheid in armoede en ellende.
DAAR woeden oorlogen, klimaatsveranderingen, uitputting van fossiele energie,
mineralen en grondstoffen, religieus en politiek fanatisme en extremisme,
sterven primaten en allerlei andere diverse andere plant- en diersoorten bij bosjes uit,
worden zeeen leeggevist en moeten wij eens per vier jaar weer eens gaan stemmen
op 50% plus/minus paarse politici en grijze muizenvolksmenners?
Haagse Hopjes en Hokjes vol met hun en onze gezondheid,
begrotingstekorten, sociale en maatschappelijke contacten 'worldwide' en wisselvallig
onbehagen en enthousiasme!
Komt er ooit nog eens een echte 'groenlinkse' regering?
Of moeten we er eerst allen bij neervallen en doorwerken tot we een ons [as] wegen?
Willekeurig vreemdelingenbeleid, rechtse en linkse tweedelingen vol van wantrouwen,
ondeskundigheid, wisselende bloeddruk en waar blijft dan ons
groeiend vertrouwen en respect in onszelf
en voor elk ander?
De Nederlandse kunstenmaker en schrijver Armando
heeft eens beweerd dat een gedreven mens niet gelukkig kan zijn:
behoren wij Nederlanders daarom tot de gelukkigste inwoners van Europa?
Wij protesteren niet meer massaal tegen de uitzichtloze oorlogen all over the world,
tegen verstikkende muren, prikkeldraadversperringen, mijnenvelden en het
ten hemel schreiende onrecht dichter bij en verder af
of de willekeurige uitzettingen en wisselvallige
wrede overheidsmaatregels!
WEL mopperen we vaak binnenskamers
[eerste/tweede en derde kamers] op de politiek
en het onderwijs, 'werk en kerk', maar als puntje bij paaltje komt
dan komen we nog nauwelijks uit onze luie stoel om ZELF positieve verbeteringen
aan te brengen?
Seneca,
Romeins filosoof,
pennelikker en tragedieschrijver ten tijde van het korte leven van Yehosjoea haNatsri
[S. leefde minstens twee keer zo lang en maakte er toen zelf een einde aan wegens Nero's krankzinnige frustrerende vergiftigingsbeleid?], zei bijna tweeduizend jaar geleden al:
"Slechts zij zijn gelukkig die het menen te zijn!".
Gelukkig kan de mydimens slechts zijn
als wij actief uit onze eigen kleine besloten en schijngelukkige wereld stappen:
welvaart schijnt meetbaar te zijn aan inkomen en bezit, welzijn is een gevoel dat ontstaat waar aan basisvoorwaarden is voldaan en waar we lijken te streven naar 'iets wat belangrijk voor ons is'
maar verder niet 'meetbaar'!
En ons geluk is
wat we ontlokken kunnen aan ons gevoel van individuele voldoening
en het 'bezit' van wijsheid en liefde!
Kortom:
allerlei geleuter en gepruttel uit de polders
en de ons omringende duinen en zandverstuivingen.
Oppervlakkige prietpraat van de ogenschijnlijk gelukkigen en zuigende simpelen van geest:
zolang we nog blijven weigeren om verantwoording te dragen
voor onze dagelijkse persoonlijke ongenoegens,
maar dit vooral en telkens weer blijven ophangen aan alles en iedereen uit onze directe omgeving,
en tegelijkertijd de spaarzame 'gelukkige' momenten 'alleen' voor onszelf claimen,
zullen we waarschijnlijk nog wel het z.g.
'gelukkigste' land van Europa [en
the whole wide world] blijven.
Voorwaar,
voorwaar, ik zeg je:
een hele prestatie om waarlijk trots op te zijn 'met z'n allen'.
Met andere woorden: mijn ongeluk komt door jou en mijn geluk is m'n eigen verdienste?
Maak dat de kat wijs of aan blaffende honden, krijsende papegaaien en copulerende muchomachobonobostammen rondom! Hogere groeicijfers, meer multinationale winsten,
groter inkomen en rijker bestedingspatroon,
mooier huis en verder nog vakanties
om de haverklap
e.d.?
Wordt dat nog wat
met al die files, wachttijden,
flikkerende beeldschermen, jeukende vingers,
afgaande telefoons, bommen & granaten,
en uitgeputte veelvreters, veelteveelverdienende langslapers,
drollige dikhuiden & skeletkussende
dieetfanaten?
OF is
nu eindelijk eens ECHT ons milieu
[van binnen & van buiten] aan de beurt
en gaan we nu het nog kan (?)
aan de slag
met gezondheid,
vrienden, natuur en 'datgene
waar het WERKELIJK
om gaat'!
Morgen ...?
@
Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende