mydioverweging beslissing conclusie in verwachting
Mensen
denken meestal
dat ons bewustzijn
veel belangrijker is dan het daadwerkelijk is,
en ook dat het veel belangrijker zou zijn dan ons onbewuste:
men ziet 't vaak nog als kroon op de
mydischepping/evolutie?
Is ons
'mydibewustzijn'
de kern van 't menselijk bestaan?
Van dat voetstuk waarop we 't maar al te vaak allen hebben geplaatst moet het af
om 't onbewuste meer mydiademruimte
te geven.
Begin maar alvast
met die termen 'bewust' & 'onbewust': volstrekt misleidend!
Ze suggereren, net als bijvoorbeeld 'natuurlijk' & 'onnatuurlijk' of 'normaal' & 'abnormaal',
dat 't eerste standaard zou zijn, en de ander
een soort van ongewone afwijking
van die standaard?
De ene
zou dan 't goede,
nuttige representeren, en de ander de ietwat duistere tegenpool
die met enige argwaan bekeken zou moeten worden, maar gegeven de werkelijke verhouding
tussen ons bewustzijn & 't onbewuste is dat eigenlijk dus volstrekte onzin
& volkomen lariekoek!
Wat zijn nu dan
dus die mydimisverstanden
die vaak al helemaal vastgeroest zijn in ons 'afgodsdenken'?
Ten eerste zijn we geneigd om te denken dat ons bewustzijn ons intelligent & rationeel maakt
waarom we dan ook al die termen als wijsheid, verantwoordelijkheid & verstandigheid
heel sterk associeren met
'ons bewustzijn'!
Ons
mydibewustzijn is
'de zetel van ons verstand', 'the seat of reason'?
Talloze spreekwoorden zoals 'bezint eer ge begint' of 'look before you leap' onderstrepen dit afgodsbeeld.
Zogenaamde verstandige & intelligente beslissingen nemen we door go{e}d & diep na te denken?
Of het nu gaat om de aanschaf van een nieuwe kleurentelevisie, het keizen van een middelbare school voor onze kinderen of het kopen van een boek: we leven in de veronderstelling dat die beslissing beter wordt naarmate we er maar
meer over na-
denken!
Alle
voor- & nadelen
dienen zorgvuldig afgewogen te worden,
het liefst ook nog eens met consumentengidsen op schoot of na wat gedegen onderzoek op internet,
en pas dan zouden we in staat zijn om de enige goede en juiste beslissing te nemen:
pas dan zijn we echt
'verstandig'?!
Het
is maar
een zoveelste mydivraagje,
maar heb je wel goed nagedacht waarom je
hier & nu dit mydiverhaaltje te zitten lezen van die 'ouwe man' Mor?
Handel je dan niet te lichtzinnig? Heb je wel echt voldoende nagedacht of je voldoende geinteresseerd bent in al die 'zware' onderwerpen van menselijke psychologietjes, filosofietjes & religietjes om je huidige
tijdverdrijf te kunnen rechtvaardigen? Misschien behoor je wel tot dat kleine handjevol mydilezers die
hier al vaker zijn terechtgekomen: natuurlijk is dat dan ook meestal geen volkomen 'toeval',
ergens ben jij 'anders' dan die vele duizenden andere mydiertjes, maar toch!
Die malle Mordechai schrijft meestal toch veel te lang & ingewikkeld.
Hij emmert al jarenlang alsmaar door over ongeveer dezelfde
oersaaie & gecompliseerde menselijke geschiedenissen,
onderlinge verhoudingen &
'fantasietjes'
...
Heb
je je
wel voldoende gerealiseerd
wat je verder allemaal nog meer
met dit moment zou kunnen doen?
SMS-en & MSN-en, telefoneren, kleren, schoenen,
muziek, video's, boeken, electronica enzo aanschaffen?
Of heb je inderdaad nogal min of meer gedachteloos [zoals gewoonlijk]
besloten om juist dit {?} mydiverhaaltje eventjes te gaan lezen en ben je zonder verder
al teveel na te denken, begonnen dit om te lezen na de gebruikelijke mydikost
te hebben doorgekeken tussen nieuwelingen
& meestgelezenlijsten?
Als je
dit alles
inderdaad nogal
gedachteloos hebt gedaan,
dan geeft je dat misschien ook wel een enigszins ongemakkelijk gevoel:
inderdaad, denk je bij jezelf: ik had wellicht toch wel een wat zorgvuldiger afweging moeten maken,
maar dat zou dan waarschijnlijk gebaseerd zijn op dat geijkte misverstand dat zegt dat veel nadenken leidt tot [veel] betere beslissingen of jou in z'n algemeenheid
tot een ietwat wijzer & verstandiger mens maakt?
We hebben het hier al veel eerder & vaker
over gehad [en dat zal zich ook wel
blijven herhalen
in myDi!]?
Voorlopig
volstaat de volgende
vaststelling & mydiconclusie:
soms leidt nadenken inderdaad tot betere beslissingen
en soms maakt 't ook helemaal niet zoveel uit!
Soms leidt juist 'veel nadenken' zelfs tot slechte beslissingen:
ook als je hier ook nu weer eens zonder er al teveel over na te denken aan bent begonnen,
kun je in alle rust verder- en/of 'terug'-lezen?
Het is uiteindelijk inderdaad niet zozeer
ons bewustzijn dat ons typisch menselijk maakt of 'n 'beter mens'!
En ook uit wetenschappelijk oogpunt is dat toch wel
wat moeilijker te verdedigen dan je zo
op 't eerste gezicht zou
kunnen denken.
Ten
eerste veronderstelt het
[zoals nogal eens te doen 'gebruikelijk' is?]
dat dieren geen bewustzijn zouden hebben of in ieder geval [heel] veel minder.
Zo'n veronderstelling zou nog wel enigszins verdedigbaar zijn: amoebes zullen inderdaad geen 'bewustzijn' hebben, maar ook het bewustzijn van onze naaste soortgenoten zoals
mucho macho bonobo chimpansees, orang oetangs, homobigorilla's is waarschijnlijk
toch wel wat minder ontwikkeld dan dat van ons [hoewel je toch nog
heel vaak sterk moet twijfelen
aan een &
ander?]!
ENIGE
vorm van bewustzijn
hebben ze wel degelijk [dat staat vast!],
want ook zij kunnen zichzelf herkennen in een spiegel
[je zou kunnen zeggen dat ze zich
bewust
zijn van het feit
dat ze naar zichzelf kijken in een spiegel],
iets wat bijvoorbeeld andere dieren
zoals honden & katten
niet kunnen.
Deze vorm
van bewustzijn,
die dolfijnen e.d. waarschijnlijk ook bezitten,
noemen we dan ook 'zelfbewustzijn': hoewel het dus niet onbelangrijk is,
is dit zelfbewustzijn dat we binden bij deze paar diersoorten
duidelijke verschillend van de enorma variatie
van bewuste ervaringen die wij
'als mensen' hebben?
Ook
mydimensen
zoals wij kunnen ons
bewust zijn {& worden!} van heel subtiele dingen
als de lekkere geur van gemaaid gras, de smaak van een glas wijn,
of de verschillende nuances van de kleur geel in een schilderij van Vincent van Gogh?
En dan heb ik het nog niet eens [alweer?] over dromen, hallucinaties, nachtmerries, visioenen e.d.!
Eerst nog wat eten zei Likkepot! Ik moet me eindelijk eens geaan gewennen aan 'normaal' regelmatig leven: op tijd opstaan & slapen gaan, drie keer per dag eten en op tijd beginnen & ophouden.
Hoe dan ook: zolang er nog sprake is van leven is er hope op dope?
De besnijdenis van ons brein is uiteindelijk een zaak van ons
hele [lange of korte] leven: 'the beat goes on',
and so do we: tot straks
of later.
denken meestal
dat ons bewustzijn
veel belangrijker is dan het daadwerkelijk is,
en ook dat het veel belangrijker zou zijn dan ons onbewuste:
men ziet 't vaak nog als kroon op de
mydischepping/evolutie?
Is ons
'mydibewustzijn'
de kern van 't menselijk bestaan?
Van dat voetstuk waarop we 't maar al te vaak allen hebben geplaatst moet het af
om 't onbewuste meer mydiademruimte
te geven.
Begin maar alvast
met die termen 'bewust' & 'onbewust': volstrekt misleidend!
Ze suggereren, net als bijvoorbeeld 'natuurlijk' & 'onnatuurlijk' of 'normaal' & 'abnormaal',
dat 't eerste standaard zou zijn, en de ander
een soort van ongewone afwijking
van die standaard?
De ene
zou dan 't goede,
nuttige representeren, en de ander de ietwat duistere tegenpool
die met enige argwaan bekeken zou moeten worden, maar gegeven de werkelijke verhouding
tussen ons bewustzijn & 't onbewuste is dat eigenlijk dus volstrekte onzin
& volkomen lariekoek!
Wat zijn nu dan
dus die mydimisverstanden
die vaak al helemaal vastgeroest zijn in ons 'afgodsdenken'?
Ten eerste zijn we geneigd om te denken dat ons bewustzijn ons intelligent & rationeel maakt
waarom we dan ook al die termen als wijsheid, verantwoordelijkheid & verstandigheid
heel sterk associeren met
'ons bewustzijn'!
Ons
mydibewustzijn is
'de zetel van ons verstand', 'the seat of reason'?
Talloze spreekwoorden zoals 'bezint eer ge begint' of 'look before you leap' onderstrepen dit afgodsbeeld.
Zogenaamde verstandige & intelligente beslissingen nemen we door go{e}d & diep na te denken?
Of het nu gaat om de aanschaf van een nieuwe kleurentelevisie, het keizen van een middelbare school voor onze kinderen of het kopen van een boek: we leven in de veronderstelling dat die beslissing beter wordt naarmate we er maar
meer over na-
denken!
Alle
voor- & nadelen
dienen zorgvuldig afgewogen te worden,
het liefst ook nog eens met consumentengidsen op schoot of na wat gedegen onderzoek op internet,
en pas dan zouden we in staat zijn om de enige goede en juiste beslissing te nemen:
pas dan zijn we echt
'verstandig'?!
Het
is maar
een zoveelste mydivraagje,
maar heb je wel goed nagedacht waarom je
hier & nu dit mydiverhaaltje te zitten lezen van die 'ouwe man' Mor?
Handel je dan niet te lichtzinnig? Heb je wel echt voldoende nagedacht of je voldoende geinteresseerd bent in al die 'zware' onderwerpen van menselijke psychologietjes, filosofietjes & religietjes om je huidige
tijdverdrijf te kunnen rechtvaardigen? Misschien behoor je wel tot dat kleine handjevol mydilezers die
hier al vaker zijn terechtgekomen: natuurlijk is dat dan ook meestal geen volkomen 'toeval',
ergens ben jij 'anders' dan die vele duizenden andere mydiertjes, maar toch!
Die malle Mordechai schrijft meestal toch veel te lang & ingewikkeld.
Hij emmert al jarenlang alsmaar door over ongeveer dezelfde
oersaaie & gecompliseerde menselijke geschiedenissen,
onderlinge verhoudingen &
'fantasietjes'
...
Heb
je je
wel voldoende gerealiseerd
wat je verder allemaal nog meer
met dit moment zou kunnen doen?
SMS-en & MSN-en, telefoneren, kleren, schoenen,
muziek, video's, boeken, electronica enzo aanschaffen?
Of heb je inderdaad nogal min of meer gedachteloos [zoals gewoonlijk]
besloten om juist dit {?} mydiverhaaltje eventjes te gaan lezen en ben je zonder verder
al teveel na te denken, begonnen dit om te lezen na de gebruikelijke mydikost
te hebben doorgekeken tussen nieuwelingen
& meestgelezenlijsten?
Als je
dit alles
inderdaad nogal
gedachteloos hebt gedaan,
dan geeft je dat misschien ook wel een enigszins ongemakkelijk gevoel:
inderdaad, denk je bij jezelf: ik had wellicht toch wel een wat zorgvuldiger afweging moeten maken,
maar dat zou dan waarschijnlijk gebaseerd zijn op dat geijkte misverstand dat zegt dat veel nadenken leidt tot [veel] betere beslissingen of jou in z'n algemeenheid
tot een ietwat wijzer & verstandiger mens maakt?
We hebben het hier al veel eerder & vaker
over gehad [en dat zal zich ook wel
blijven herhalen
in myDi!]?
Voorlopig
volstaat de volgende
vaststelling & mydiconclusie:
soms leidt nadenken inderdaad tot betere beslissingen
en soms maakt 't ook helemaal niet zoveel uit!
Soms leidt juist 'veel nadenken' zelfs tot slechte beslissingen:
ook als je hier ook nu weer eens zonder er al teveel over na te denken aan bent begonnen,
kun je in alle rust verder- en/of 'terug'-lezen?
Het is uiteindelijk inderdaad niet zozeer
ons bewustzijn dat ons typisch menselijk maakt of 'n 'beter mens'!
En ook uit wetenschappelijk oogpunt is dat toch wel
wat moeilijker te verdedigen dan je zo
op 't eerste gezicht zou
kunnen denken.
Ten
eerste veronderstelt het
[zoals nogal eens te doen 'gebruikelijk' is?]
dat dieren geen bewustzijn zouden hebben of in ieder geval [heel] veel minder.
Zo'n veronderstelling zou nog wel enigszins verdedigbaar zijn: amoebes zullen inderdaad geen 'bewustzijn' hebben, maar ook het bewustzijn van onze naaste soortgenoten zoals
mucho macho bonobo chimpansees, orang oetangs, homobigorilla's is waarschijnlijk
toch wel wat minder ontwikkeld dan dat van ons [hoewel je toch nog
heel vaak sterk moet twijfelen
aan een &
ander?]!
ENIGE
vorm van bewustzijn
hebben ze wel degelijk [dat staat vast!],
want ook zij kunnen zichzelf herkennen in een spiegel
[je zou kunnen zeggen dat ze zich
bewust
zijn van het feit
dat ze naar zichzelf kijken in een spiegel],
iets wat bijvoorbeeld andere dieren
zoals honden & katten
niet kunnen.
Deze vorm
van bewustzijn,
die dolfijnen e.d. waarschijnlijk ook bezitten,
noemen we dan ook 'zelfbewustzijn': hoewel het dus niet onbelangrijk is,
is dit zelfbewustzijn dat we binden bij deze paar diersoorten
duidelijke verschillend van de enorma variatie
van bewuste ervaringen die wij
'als mensen' hebben?
Ook
mydimensen
zoals wij kunnen ons
bewust zijn {& worden!} van heel subtiele dingen
als de lekkere geur van gemaaid gras, de smaak van een glas wijn,
of de verschillende nuances van de kleur geel in een schilderij van Vincent van Gogh?
En dan heb ik het nog niet eens [alweer?] over dromen, hallucinaties, nachtmerries, visioenen e.d.!
Eerst nog wat eten zei Likkepot! Ik moet me eindelijk eens geaan gewennen aan 'normaal' regelmatig leven: op tijd opstaan & slapen gaan, drie keer per dag eten en op tijd beginnen & ophouden.
Hoe dan ook: zolang er nog sprake is van leven is er hope op dope?
De besnijdenis van ons brein is uiteindelijk een zaak van ons
hele [lange of korte] leven: 'the beat goes on',
and so do we: tot straks
of later.
24 dec 2007 - bewerkt op 24 dec 2007
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 09 mei 2026 Meer dan 123 jaar hommeles: 3 wereldoorlogen enzo!
- O 09 mei 2026 Op overtreding van nieuwe en gewijzigde bepalingen
- O 09 mei 2026 Wetten tegen de zedeloosheid 20/5 1911…p
- O 09 mei 2026 Yesterday all my troublehooters seemed so far away
- O 08 mei 2026 Pauselijke e.d. macht op hoogtepunt overal altijd?
- O 08 mei 2026 Beetje ouderdomsverschijnselen op alle gebieden?!!
- O 08 mei 2026 In Spanje gingen de christenen door met hun recon-
- O 07 mei 2026 Handel & gilden: mèt de 12e eeuw begon ‘n tijdperk
- O 07 mei 2026 .1234: Maar voor de edelen gereed waren begon zich
- O 07 mei 2026 38 Drie wereldoorlogen, vele kruistochten & teveel
- O 06 mei 2026 37 Aarde bastaardsuiker chemie democratie ERMELOG?
- O 06 mei 2026 7/36 In de 10e eeuw {AD} begon ‘t aanzien van deze
- O 06 mei 2026 Algemene Vaderlandse Economische Historie: die ge-
- O 05 mei 2026 Rabbi MOSJEH Maimonides was één der allergrootste
- O 05 mei 2026 Terwijl de Moorse macht in Spanje steeds meer ver-