~*~
Wat er rest van ons geloof:
Ali Blablah!
Wat betekent de christelijke religie nog in
het Europa van vandaag de mydidag?
Ik stel die vraag niet als oproep, en nog minder
vanuit een zekere angst voor andere religieuze opties
die zichzelf in Europa zouden willen nestelen & vestigen [de islam bijvoorbeeld],
maar meer uit de behoefte aan een soort van summing up:
wat is er eigenlijk nu nog van het christelijk geloof overgebleven na al die oorlogen?
Weinig, dat is zeker!
-
Bultmann,
aan wie we het motto
voor dit mydiverhaaltje ontlenen, heeft gelijk gekregen.
Van alle kanten is zijn program van ontmythologisering bekritiseerd:
zijn wereldbeeld deugde niet, zijn mensbeeld al evenmin,
en ook wat hij onder verkondiging verstond dat klopte helemaal niet.
En inderdaad, op zijn constructies [en op welke niet?] valt veel aan te merken!
Nog het meest dat hij niet consequent durfde te zijn:
als alles mythe is,
heel het Nieuwe Testament,
dan ook de "G D" die daar de dienst uitmaakt.
Maar DAT was voor B. nog een brug TE VER,
zoals we ook al eerder en vaker hebben kunnen zien
in de mydiverhaaltjes onder de leus
[siesmah/zoek maar/doe maar]:
'voor een tijd een plaats
van g d'
o.a.?
-
Niettemin,
B. zag het goed:
een kerk die niet doorheeft
dat mensen in een heel andere wereld leven
dan die van gister en eergister, en zonder blikken of blozen
de traditionele geloofswaarheden aan de man probeert te brengen,
en daaronder dan 'verkondiging' verstaat,
zo'n kerk staat zichzelf in de weg.
Ze blokkeert de voortgang
van de verbeelding.
-
Wat er bij
de meeste Europeanen
van het kerkelijk christendom over is, dat is een way of life:
rituelen, gedragscodes,
laten we samenvattend zeggen:
christendom als een vorm van cultuur,
goed en gemakkelijk te onderscheiden van de culturele jas
waarin andere religies
zich bewegen ...
-
Geloof als het
'voor waar houden' is verdwenen.
Gebleven is wat je het staketsel kunt noemen,
de piketpalen, de 'stepping stones', de regulatieve ideeen,
'dat moet ik van mijn geloof' maar dan zonder 'dat geloof'!
Dat is niet niks, niet zomaar een willekeurig afdankertje
zoals veel gelovige mensen nog steeds
schijnen te denken?
-
[{}]
Het kon nog wel eens
[als Jordaanpuntje bij Goelgaltapaaltje komt] juist het omgekeerde zijn:
wat er over is, is dat waar het ooit eigenlijk om was begonnen in de religies:
een manier van menszijn ontwringen aan de nogal
chaotische oorsprong!
-
Het
verrassende
is en blijft
dat de christelijke
voorstellingswereld allerminst
haar plaats heeft
verloren.
-
*
Ze speelt
een geweldige rol
in het spraakgebruik,
het publieke en het persoonlijke: "Jesus would have puked"
laat J.D. Salinger zijn held Holden Caulfield zeggen,
als die ergens van walgt: Jezus zou ervan kotsen.
"God is nodig om die man van zijn plaats te krijgen", las ik een tijdje geleden in de krant,
kortschrift voor een bestuurder die vastgeplakt zit op het kussen.
Een wereld van taal, een enorm reservoir van religieus-christelijke voorstellingen staat ter beschikking,
als mensen zich verstaanbaar willen maken. NOG ter beschikking, dat wel!
In myDi blijft 'het' meestal beperkt tot 'godverdomme' [kernachtige uitdrukking van zelfkennis?] en
'jesus shit zeg ofsow' [ook Jezus poept & plast EN
wij zijn {bijna} net als hij in
een goede bui!] ...
-
*
Vergeet verder
niet die 'rest' of 'rand':
dat wat niet veranderd kan worden en TOCH moet worden meegrdragen,
de perennial problems, zoals we ze al eerder noemden.
Die eeuwigdurende problemen spelen hun eigen rol:
ze creeren 'spijtoptanten'. In grenssituaties keren mensen makkelijk
tot het geloof van hun kindertijd
terug?
Aardrijkskunde en geschiedenis
was toch ook geen 'totale onzin'?
En misschien is het geloof dat dus eigenlijk ook niet:
"Als g'in nood gezeten, nergens uitkomst ziet, wil dan nooit vergeten: God verlaat mij niet!",
als klein kind geleers en net op tijd herinnerd.
Ik spot er niet mee!
Er is [en blijft] nu eenmaal nood die TE hoog gaat om er de spot mee te drijven.
Een ambivalent gegeven is [en blijft] 'het' wel:
het weerspiegelt de tamelijk dubbelzinnige positie waarin de meeste christelijke kerken en talloze sekten
terecht zijn gekomen.
IS THAT ALL
THERE IS?
[{}]
*
Ik zie
een betere weg
waarlangs de geloofswereld van het christendom, de erfenis dus,
vruchtbaar zou kunnen blijven:
door haar te zien zoals zij
zich aandient.
Geloof
is niet een soort kennis
die je onderschrijft
in onderscheiding van andere mensen [ongelovigen] die haar niet onderschrijven.
Geloofsvoorstellingen zijn helemaal niet 'van kennis', en evenmin behoren ze tot het rijk der fabelen,
ze zijn 'van verbeelding', en wat verbeelding met ons doet,
dat is heel wat anders.
~@~