mydiomarming

"Comrade{s} In Arms"


IK
weet niet
waarom een mens
zou kunnen denken dat
een ander liefhebben makkelijker
is dan jezelf liefhebben.

Als je het moeilijk vindt
om aardig voor jezelf te zijn,
je fouten met mededogen te accepteren,
jezelf jouw oordelen te vergeven, door je angsten heen te gaan,
hoe kun je dan in 's hemelsnaam verwachten
dat jij dat wel voor een ander
zou kunnen opbrengen?

Als je het al moeilijk vindt
om liefde te geven aan het gekwetste kind in jouw binnenste,
dat schreeuwt van de pijn: hoe kun je dan liefde geven
aan de gekwetste aspecten
van je partner{s}?

Je kunt je partner
onmogelijk iets geven wat jij jezelf niet kunt geven!
Als je probeert om dat wel te doen
dan levert dat voor jezelf en de ander alleen maar
ellende
op
...

JIJ
moet beginnen
waar je bent,
niet waar je graag
zou willen zijn {ook in figuurlijke zin}:
als je kwaad bent, dan moet jij met jouw kwaadheid beginnen!
Als je alleen bent, onzeker, waardering zoekt bij anderen,
DAN moet je DAARMEE
beginnen!

IK
wil niet
beweren dat zoiets
binnen een relatie niet
zou kunnen: dat kan zeker
wel als beiden bereid zijn om
elkaar te helpen om naar hun kwetsuren
te kijken!

MAAR
als jij
jouw partner wilt
helpen naar zijn/haar kwetsuren
te kijken, dan vereist dat
van jou dat jij hem/haar accepteert
zoals hij/zij
IS?

ALS
jij hen
wilt veranderen, verbeteren,
en analyseren, dan schep
je niet de veilige sfeer
waarin ze naar hun eigen ellende
kunnen kijken!

ZIJ
kunnen alleen
naar hun eigen
pijn kijken als ze
voelen dat het veilig is?
En ze kunnen zich alleen
maar veilig voelen als ze weten
dat ze niet be- en ver-
oordeeld worden!

LIEFDE
is gebaseerd
op acceptatie en
vertrouwen, NIET op oordeel
en interpretatie ...

HET
is makkelijk
een veilige sfeer
te creeren als jij
jouw angsten achter kunt laten:
ieder mens heeft dat ooit wel
in het leven eens voor anderen gedaan?
Jij kwam aan hun behoeften tegemoet en
zette jouw eigen dingen opzij: jij stond voor
hen klaar, misschien niet zozeer met woorden, maar door
er voor hen te zijn, door jouw medeleven, jouw emotionele
steun ...

IK
heb het
niet over iets
waarvan jij helemaal niet
weet hoe dat zou moeten:
maar het is niet makkelijk om
die veiligheid voor anderen te creeren wanneer
jouw eigen tere punten geraakt worden, wanneer jouw eigen
angsten de kop opsteken en wanneer het ene na het
andere oordeel door je hoofd
spookt!

HET
is dan
zelfs niet gemakkelijk
om die veiligheid voor jezelf
te creeren: toch is het DAT wat jij moet leren?
Je moet leren om bang te zijn zonder jezelf ervan langs te geven,
zonder jouw zelfveroordeling op anderen te projecteren!
Jij moet ook leren om die angst tot jouw metgezel te maken:
jij moet te weten leren komen waar jouw angst en jouw verdriet mee te maken hebben,
VOORDAT je gaat proberen om eroverheen
te komen ...

ALS
je geduld
hebt met de
pijn en jouw angst,
DAN kom je tot een dieper mededogen met jezelf:
jij komt bij jouw hart, en en je hart voel je niet alleen maar jouw eigen angst en pijn,
maar ook de angst en pijn van iedereen
die je ontmoet ...

LIEFHEBBEN
is in ons hart zijn:
we kunnen niet anders liefhebben dan ZO {RAK KACH!}!
Liefde is GEEN 'toverdrankje' en het is al helemaal niet hetzelfde als rondrazende hormonen van randdebielen en 'nitwits in nogoareas': het heeft maar heel weinig met seksualiteit te maken,
hoewel seksualiteit een uiting [tat tvam asi!]
van liefde kan zijn ...

LIEFDE IS
JE PARTNERS ACCEPTEREN
ZOALS ZE ZIJN!
Hen
in jouw hart toelaten
en er voor
elk ander
zijn ...

Er bestaan geen technieken
of kunstgrepen die jou zover kunnen brengen:
het enige is jouw liefde voor en acceptatie van jezelf ~
alleen daarmee roep je de geliefde op
en laat je hen weten
dat ze welkom
zijn.

Elke
keer dat
jij de pijn
van een ander kunt
meevoelen zonder je ervoor verantwoordelijk
te voelen, zonder te proberen om
er iets aan te veranderen of aan
te verbeteren, maar hen alleen maar kunt voelen
in je hart, rust je in de armen van
de liefde.

DAAR
is niets
gecompliceerds of esoterisch
aan: maar het is
wel een enorme uitdaging
en de oefenmogelijkheden
zijn eindeloos zolang je
blijft ademhalen en
in leven
blijft
....

@
engel
blozen
cool!

05 mrt 2007 - bewerkt op 09 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende