mydioen

Net
zoiets als
'n boekenkast, plakboek, fotoalbum
of verzameling van herinneringen
& gebeurtenissen.

Als
je vroeger
afhankelijk was van
'n echte kast met boeken,
schoolschriften, tijdschriften, krantenknipsels & dergelijke,
dan zijn we nu dus gezegend met dit leuke komische weerbarstige
& o zo virtuele cyberspeciale scherm waarop alles verschijnt
wat je ook maar wilt:
associatie, definitie, interpretatie,
suggestie, mogelijkheden, tijdsbeelden,
experimenten &
dergelijke
...

Een
'computerdagboekverzamelbakje'
voor alle gelegenheden, interessen & toevalligheden
vol 'grapjes'?

Je
kunt het
zo gek niet
bedenken & bekijken of
je kunt het wel kwijt in mydi
[als het werkt!]?

Ik
heb onderhand
m'n hele leven al beschreven in de afgelopen jaren,
dus voor de rest is & blijft 't 'n kwestie van tijdreisjes door alle plaatsen & eeuwen heen
die op 'n bepaald moment
eventjes blijven
boeien!

Meer dan veertig jaar geleden,
toen ik tussen de vijftien & de vijfentwintig was
ging ik zwerven & nu zit ik hier al jaren alles wat ik tegenkwam onderweg
te herkauwen als de stier van Chai
Paulus [Harry] Potter?!

Ons brein
is 'n soort van lach[&huil]~spiegel
die uitvergroot & verkleint, opslaat & vergeet:
ermee speelt.

Je ondergaat indrukken
van voor je geboorte af aan
op de genetische massa die jouw lichaam is
& die je geest vormt:
licht & donker, pijn & genot,
kleuren, geluiden, liedjes & sprookjes,
alles wat je leest
& leeft!

De hele wereld
maakt deel uit van jouw bewustzijn
en omgekeerd zijn wij deel van
wat 'de wereld op aarde is'
in alle complexiteit & versimpeling,
al spelend ouder worden
totdat je het over moet geven
aan wat er nog allemaal
'na ons komt'?

In de tussentijd
is er nu om de paar uur
wel iets interessants dat de moeite van het opschrijven
waard {b}lijkt te zijn!

Apartheidsregimes
in 't groot en klein binnen de wereld op aard!
Ontwikkelingssamenwerking vanuit je eigen huis-,
tuin- & keukenleventje: school, werk & leeftijd
die hun eigen rolletjes spelen
in de poppenkast van je eigen leven
& van 'anderen'?

Economische groei &
de daarmee gepaard gaande veranderingen
binnenin en rondom ons.

Techniek & geest in wisselwerking!

We zijn allemaal
deel van een vat vol tegenstrijdigheden
en onze zoektocht naar harmonie
& evenwicht?

Idealen
en de praktijk van ons dagelijk mydibestaan:
spiraalvormige cirkels die op en neer gaan in onze
menselijke{r} geest die gevoelig blijft
voor allerlei invloeden van binnenuit
en buitenaf.

Humanistische{r}
waarden en gewaarwordingen
die willen ontsnappen aan onderdrukking
en uitbuiten met zo min mogelijk
geweld!

En
de vraag
wat zwaarder weegt
als doel en middel
met elkaar aan de gang gaan
zoals dat ook al
zoveel duizenden [miljoenen!] jaren het geval is
onder 'vermenselijkende' wezens
die we allen blijken te zijn
ondanks onszelf?

Via
analyses van
medegetuigen, slachtoffers en daden
van onze eigen zo grappige hersenspinsels
& dagelijkse ontdekkingen!

Huiselijk
& oorlogsgeweld,
innerlijke/uiterlijke tegenstrijdigheid
van alles wat we doen & laten
& bedekken met de sluiers van woorden en daden,
mantels van liefde & haat,
onze macht &
onmacht!

Ieder mens
is tegelijkertijd een kind van eigen tijd
en van de eeuwigheid.

Alle mensen
van alle tijden en plaatsen
staan voor dezelfde grondvragen van
wat te doen en/of te laten en ieder van ons
is weer anders.

We spelen
met alles wat we voorhanden hebben,
of dat nu stokken & stenen zijn
of klei & voedsel is:
we zijn ooit al deze evolutionaire paden ingeslagen
en opgegaan en nu zitten we
met de gebakken peren van 't
resultaat van al dat
'gedoe'?!

Papieren tijgers,
spook- & drogbeelden,
planten- & dierenleven dat nu bijna volkomen
van ons afhankelijk is geworden naar het schijnt:
als we er niet meer zijn [als mensheid] dan gaat alles door met zich te ontwikkelen
& te vermengen, maar nu we er nog zijn
lijken wijzelf de enige {?}
hoofdfactor te zijn
van wat we veranderen
en laten voortbestaan,
vernietigen en/of opbouwen
& koesteren.

En je hebt nu eenmaal
altijd weer groepsmensen
en individuen?

Sommigen
voelen zich alleen maar thuis
in een bepaalde grotere of kleinere groep,
en weer anderen zijn pas echt op hun gemak
in ons 'eentje'?!

Luisteren en praten:
we spiegelen ons aan elk ander
en aan onszelf.

In hoeverre
is de allesbeheersende mensenmaatschappij
echt maakbaar en in hoever zijn we de 'blinde' gevolgen
van oorzaken buiten
ons
...

Welke banden
en bindingen gaan we aan
met elkaar en met de verschillende delen
binnenin onszelf?

Het
blijft een
kwestie van vragen
en antwoorden: uitdagingen
die we al of niet op deze
of gene wijze
invullen.

In hoeverre
zijn we de onbewuste
en al of niet welwillende daders
en slachtoffers van onze eigen
woeste dadendrang?

En
waar
ligt het persoonlijke evenwicht
dat we als individu ook zo nu en dan
teweeg kunnen brengen?

Het
blijven allemaal
doorgaande ontwikkelingen
van spanning en rust:
wie kritiek heeft hoeft nu
ook niet meteen alle oplossingen
pasklaar bij de hand
te hebben?

We scheppen onze eigen ondergang,
graven ons eigen graf en trekken onszelf aan eigen haren weer omhoog uit de put:
bijna alles lijkt soms mogelijk [of ook weer juist
helemaal niet?]!

Alles valt
en staat met de [on]rijpheid van ons gevoel
en ons [on]verstand.

Of met de woorden
en begrippen die we ter beschikking hebben
om uit te drukken waarin we ons bevinden,
dat nader te kunnen omschrijven,
omvormen en
bespelen.

Genoeg voor nu!

Als ik zo blijf doorgaan
dat is dit straks een uebervette woordenbrij
of komisch zinnenbreiwerkje?

Beter
in stukjes
hakken, opzouten,
versuikeren, inblikken,
opdoeken, beschilderen,
etiketteren & op een
virtueel plankje
zetten?!

~~~