mydinar ratioabstracta inconcreto alotof funjokes!

~*~

Ik
wil toch
weer terug naar
Ommen binnenkort.
Voor de vierde keer {?} onderhand.
De eerste keer zijn we gaan lopen
vanaf het station.

Spoorlijn
overgestoken en
de eerste weg naar links
langs huisjes met tuintjes
en weilanden langs
't spoor.

Links
aangehouden en
alras kwamen er
wat meer struiken
en bomen in zicht
met bospaadjes.

Daar
zijn we
de vorige keer gestopt,
weer teruggegaan
en zagen een hangglijder
cirkelend landen.

De
tweede keer,
enkele maanden later
{?}, weer met de trein,
ongeveer dezelfde weg
als de eerste keer.

Maar
iets verder
doorgelopen via de
geasfalteerde wegen,
links/rechts,
tot we uiteindelijk weer bij
'gewone wegen' uitkwamen met fietspaden en auto's,
een toeristenmolen
en oude stenen
met "Eerde".

Het
was regenachtig
en begon al donker te worden
en nadat we toch nog,
alweer linksaf aanhoudend,
wat bospaadjes waren ingelopen,
doemde er in het natte duiste een levensgrote kei op
ter herinnering aan het strafkamp Erika
en wat daar plaatsvond
voor/tijdens/na die oorlogsjaren:
interneringen, straffen,
veel slaan en geschreeuw, uithongeren,
dwangarbeid, modder, martelen
en al dat soort
ellende
...

Enkele
tientallen jaren
DAARVOOR
werden er
op datzelfde landgoed Eerde
'kampen' gehouden rondom
Jiddu Krishnamurti
die tot in de jaren tachtig van de vorige eeuw
de wereld rondreisde om zijn 'antiboodschap'
te verkondigen
...

TOTAAL
tegengestelden dus:
DIE
man in
het begin van de vorige eeuw
en
DAT
kamp in de oorlogsjaren!
Mijn vader moest daar voor straf enkele maanden doorbrengen
in de tweede helft van 1942 en kwam er amper nog levend uit
in december '42 nadat hij 'zijn straf had
uitgezeten'.

En
ik mocht
in het midden
van de jaren zestig
een jaar ongeveer doorbrengen
in kamp Vledder als zogenaamde 'dienstweigeraar' ...
Ik wist eigenlijk niet, toentertijd, wat me overkwam!
Je werd 'gewoon' gekeurd voor militaire dienst,
weigerde als 'gewetenbezwaarde tegen
de krijgsdienst'
zoals dat toen heette,
en moest na vele maanden 'opkomen'
om in dat kamp in Drenthe
'bladeren te harken tegen de wind in',
maar daar hebben we het
OOK
al eerder en vaker over gehad
in de afgelopen 'mydi~
jaren'?

Wat
ik bedoel
te zeggen is,
dat er heel wat jaren overheen gaan,
voordat je eigenlijk goed beseft
WAT
er allemaal gebeurd is
'toen je nog jong was':
DIE
scholen, werkkringen, vrienden
en vriendinnen ...

Die
allereerste keer {?},
begin jaren zestig {'62?},
alleen [met Operatie Mobilisatie] naar Belgie,
Frankrijk, Duitsland, Zwitserland en Noord Italia,
de Po~delta, Protestantse Waldenzen in een Rooms land
en de indrukken die je opdoet met andere talen,
volkeren en religies, Italiaans eten en wijn,
zon & verliefdheid!

En
NU
dus,
als het ware
terugkijkend in vogelvlucht over
al die landen die daarop volgden
na 't weigeren van vervangende krijgsdienst,
die cellen en huizen van bewaring, die TT-nacht in Assen {!}, Hellas, Cyprus
en Israel, Jordania tijdens
de Zesdaagse Oorlog in Petra
{Elja},
Syria, Lebanon, Sinai/Egypte,
Turkije en natuurlijk de daarweer opvolgende jaren
naar Iran/Afghanistan/Pakistan en India tussen Kashmir en 'ooit ons' Ceylon:
Madras, Kerala, Calcutta, Benares aan de rivier de Ganges,
in later jaren door naar
Japan/USSR
...

Ik
val in
herhalingen en weet
het maar kan het niet laten:
DAT
was immers 'de werkelijkheid van toen'?
DAT
was de 'geloofswerkelijkheid' van toen: die 'goddelijke werkelijkheid',
want in zonlicht & maneschijn {!} bestaat 'goddelijke' werkelijkheid alleen maar in 'het geloof'?
WAT
geloofde ik dan eigenlijk toentertijd na 'dope', 'zondagsschool', 'kerkgang' en 'psalmversjes leren op de lagere school', opgroeiend tussen 'gereformeerden' en
'hervormden', 'rooms-katholieken' en
'ongelovigen'?

Ik
zou het
nu eigenlijk niet
meer zo goed weten:
als iemand 'zijn/haar/het geloof' in
"G D"/'yhwh/Yehosjoea haNatsri/haMasjiach
[of iets dergelijks]
tot uitdrukking brengt, dan bedienen we ons van zo vreselijk veel metaforen en symbolen [ensow!],
en niet van empirische beschrijvingen en rationele begrippen, over het algemeen?!
En zelfs
DAT
is nog lang niet 'precies
genoeg' gezegd
...

Je
staat aan
zo verschrikkelijk veel
verschillende invloeden bloot als
je jong bent en je 'niets wilt', behalve dan leren
lezen en schrijven uit nieuwsgierigheid, tekenen en foto's maken,
gehoorzamen en spijbelen, grappig zijn en vervelend, hongerig, dorstig, lopend en fietsend tot
ik niet meer 'verder kon' uit vermoeidheid, slaperigheid,
'grenzeloosheid'
...

Kortom:
dit loopt
alweer eens veel
te ver uit en
alsmaar
door
...

OOK
de natuurwetenschap
bedient zich naast
beschrijvingen en begrippen van
allerlei metaforen en symbolen,
zoals bijvoorbeeld het woordje 'atoom'
[van het Griekse atomos: ondeelbaar] duidelijk maakt!
De symbolen van 'het geloof' en 'de natuurwetenschap' verwijzen
'allen' naar 'werkelijkheden' achter
die diverse symbolen, naar 'buitentalige' werkelijkheden:
ze hebben verwijzende functies ...
Al kun je dan wel vaststellen, als je dat wilt,
dat de symbolen van het geloof en de 'theologie' daarentegen
wat meer construerende
functies hebben?

ZIJ
construeren een
geloofswerkelijkheid die
BUITEN
de taal van die symbolen niet bestaat!
OF
ietwat voorzichtiger gezegd: er zijn
GEEN
onbetwijfelbare aanwijzingen 'dat zij bestaat'?
Het
ENIGE
wat
WEL
zeker is, is dat de taal
HET
materiaal is waarmee 'het geloof'
haar geloofswerkelijkheid construeert ...
IK
zoek het
OOK
in 'taal':
DUS
'in het menselijke mydiverhaal' over ' g d',
NIET
van
"G D"
~ 'in het mydiverhaal
OVER
g d' wordt verteld 'dat
"G D"
spreekt', 'hoort', 'antwoordt'
en/of 'zwijgt', maar
DAT
is
NIET
'het verhaal van
"G D"
zelf'!
WIJ,
mydimensen,
HEBBEN
niets anders dan 'die mydiverhalen over g d' en we hopen
dat het 'een beetje verhalen
van
"G D"
zijn
...

IN
onze mydiverhalen
laten wij hem/haar/het 'bestaan':
MEER
kan niet en meer
HOEFT
ook niet:
die mydiverhalen zijn ons genoeg ~
DAT
bedoelen we
met narratief ~ 'narratief' korte 'kout' van het Latijnse 'narratio': verhaal!
In onze narratieve psycho/theo/ideo/logica gaat het wel om ietsje meer
dan alleen maar om het vertellen van mydiverhaaltjes over g d [of wat dan ook]:
maar dat komt dan wel weer een andere keer, dit loopt veel te ver en te lang uit [zoals gewoonlijk]?
ik blijf dus zolang ik nog leef [geen flauw idee
HOE
lang nog] vast wel heen en weer zwerven
tussen Sliedrecht en Harderwijk, Irminloo, Putten en Ommen, Vledder en Petra,
Drie en 'al die andere plaatsen en tijden' omdat ik het
'niet kan laten'
...

~@

~