mydimongolensymbolen tussen de 12 en de 120



In
die droom
van net liep
ik naakt op straat
en dat was op zichzelf
niet zo erg, maar ik was
wel de enige!

En dat stak:
dus ging ik op zoek
naar de EEN of Andere vorm van bedekking,
en dat viel ook niet mee
...

In Rotjeknor
stond een huisje "In duizend vrezen".
Het herinnerde aan de tijd, dat de Spanjolen de stad plunderden.
De bewoners zaten doodsbenauwd in de kelder
en zij kwamen er tenslotte
heelhuids uit.

Soms lijkt het wel
alsof wij ook leven in het huisje "In duizend vrezen"?
Mensen plunderen vrede en vreugde weg.
En "G D"
[het toeval, het lot, het onbekende]
plundert nog meer dan mensen.
God de grote plunderaar,
die door de straten van onze levensstad gaat!
En het arme ikje dat als enige
naakt rondloopt!

En dan is er naast eenzaamheid,
schaamte, pijn en verdriet ook nog de dood en dodelijke ziekte.
Alles al even geheimzinnig als het leven. Het ene lijkt nog erger dan het andere!
Nog vreeswekkender lijkt de grote ENE
dan de vele Anderen?

De wrede bezettingsmacht,
die als overwinnaar tekeergaat door de overwonnen landen:
over alles en allen strekt hij zijn geile hand uit
als een Adolf of Osama Bushbush binBoemboem
en ook wij dreigen hun buit te worden
en ten offer te vallen
aan hun grijpgrage vieze vingers
net als toen de Spanjolen,
de Fransozen,
de Moffen
[en wijzelf all over the world!]
en al die andere Muggles
& Struggles de Baas
speelden!

Zijn ook wij geen onvrije,
bange mensen, vastgebonden door God,
mensen, leven, onrecht
en dood?

En er is meer,
nog veel meer te bespeuren van die 'zondemacht':
zij werkt niet alleen maar buiten ons,
maar ook binnen in ons
en ook al komen we ertegen in opstand zo nu en dan,
het is en blijft een slaven-opstand
want wij lijken volkomen machteloos
en lijden nederlaag op
nederlaag.

Misschien een ogenblik
waarden wij ons vrij
maar dadelijk daarop
worden we weer [alweer] verraderlijk gebonden en geketend,
onder dwang weggevoerd door onbewogen straten en langs betonnen gebouwen
met schuwe bange mensen
...

Wij staan tegenover
vreeswekkende goden, machten en krachten,
duivelse horden geile knapen en hun hoerige gillende bendegenoten
als tegen de Filistijnen en hun vreselijke voorvechter Goliat,
voor wie heel het leger in zijn schulp kruipt
en voor wie heel de mensheid buigt
door zijn tirannieke terreur
her en der?

Die 'zonde'
is ons te sterk af
in heel veel, zo niet de meeste gevallen
dichtbij en veraf, waar of
niet waar?

En is dat dan ook niet
de verdwaasde geest waaruit wij vaak leven?
NIET door een geest van 'g d yhwh' gegeven te ontvangen
maar een wargeest van eigen maaksel
en vol afgoderij,
blinde angst en vrees en menselijke
malle waanzin!

Wij laten ons door die zonden,
ziekten, verleidingen en krankzinnigheden inpalmen en vastbinden:
we bouwen zo nu en dan een huisje "In duizend vrezen"
en kruipen erin weg:
in DIE geest hadden de jonge discipelen,
leerlingen en volgelingen ooit ook eens geleefd toen Herodos,
Pilatos, Kayafa & Chanan nog volop de baas speelden
gedurende die eerste tientallen jaren aan het begin
van onze jaartelling
...

Wat blijft er dan nog over
van ons geloof in rechtvaardigheid,
onze hoop op bevrijding en onze liefde voor elk ander
in het mydileven van alledag
als Elckerlyc in myDiAlledagsland vastgebonden
in de doem van uitbuiting, ziekte, ellende, verdrukking,
onrechtvaardigheid, waanzin, willekeur
en boze terreur?

We worden er wanhopig van
en dreigen als amper verander{en}de
'muchomachobonobo krankjoremiensis' weer
[alweer en keer op keer] te vervallen in uitzichtloze saaie sleur
onder de grijpgrage grabbelpoten van de duivelse Joosje Pek,
Jan Rap en z'n maten, trendy Bruinsma's & Holleeders, maffe Mieremetten en Klepperaars,
geile glurende fuehrers met hun legioenen gehoorzame beambten en oppermachtige mobiele brigades en al die andere geheime eenheden, ondergrondse knokploegen,
terroristen, vrijheidsstrijders, bommenleggers
en sluipmoordenaars,
grootgrutters,
legale en illegale kleinhandelaars in alles waarvoor maar pikzwarte markten zijn te bedenken,
gesjoemel en gejammer,
natuurrampen, pestplagen,
dolle modefratsen
enzoveurts!

En in die wanhoop
roepen wij om uitzicht,
inzicht, verlossing en bevrijding
van de monster Trotteldrom dat wij in de grond van de zaak ook zelf zijn:
in die hoogste nood van zonde,
ziekte, ellende en schuld
kan het zijn dat door die angst,
de roep "Vader/Moeder" in je wordt geboren
omdat je er zelf helemaal geen uitweg meer ziet
uit de diepe prutput
als je al beseft dat je er erin zit
onder dikke vette lagen modder, stof en ziektekiemen,
plastic junkspoed en volgevreten schijnheiligheid,
massahysteries en rechtse 'redders'
uit de 'bestaansnood'
die gouden bergen
beloven.

Als we het al zien
dan is het nog een wonder
dat we kunnen kloppen aan de deur die
gesloten leek van het binnenste van ons hart
naar de rest van de wereld?

Wat in ons hart leefde
was een geest van vrees en verlorenheid,
angst en schuld,
schijnbaar bodemloos verdriet en reddeloosheid
als in die nacht van Ya'akovs 'gevecht' @ Pni'el
in GEN 32:25 ~

Maar zelf bleef hij achter,
helemaal alleen,
en er worstelde iemand met hem totdat de dag aanbrak.
Toen de ander zag dat hij het niet van hem kon winnen,
raakte hij Ya'akovs heup aan [kneep hem hard in z'n ballen?],
en daardoor raakte Ya'akovs heup tijdens die worsteling ontwricht.
Toen zei de ander:
"Laat mij gaan, het wordt al dag!"
Maar Ya'akov zei:
"Ik laat je niet gaan tenwij jij mij zegent."
De ander vroeg:
"Hoe luidt je naam?"
"Ya'akov,"
antwoordde hij.
Daarop zei hij:
"Voortaan zal jouw naam niet Ya'akov zijn maar Isra'el,
want je hebt met God en mensen gestreden en je hebt gewonnen!"
Ya'akov vroeg:
"Zeg me toch hoe jij heet?"
Maar hij kreeg ten antwoord:
"Waarom vraag je naar mijn naam?"
Toen zegende die ander hem daar.
En Ya'akov noemde die plaats Pni'el,
'want,'
zo zei hij,
'ik heb oog in oog gestaan met "G D" en ben toch in leven gebleven.'
Zodra hij bij Pni'el was overgestoken,
zag hij de zon opkomen.
Ya'akov liep mank.
En omdat de ander hem had aangeraakt bij de spier die boven het heupgewricht ligt,
eten de Israelieten de heupspier niet,
tot op de mydidag van
vandaag.

09 sep 2006 - bewerkt op 10 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende