mydimensies enwatdannog: missing links and so on

~@~

INDERTIJD
hadden we
op het zoologisch practicum
nog maar net een eerste blijk geworpen
in het binnenste van zo'n ander vertrouwd dier en 'bendelid' als de hond.
Eenmaal door de taaie huid en het dikke vet heen,
hadden we ons met schaar en scalpel een weg gebaand naar borst~ & buikholten.
Het was een beetje genant, dat gluren in andermans lijf?
EN verrassend!
Natuurlijk wist je wel dat je geen radertjes en moeren mocht verwachten,
maar dat het geheim van het leven ZO sterk op oude gummiwaren en instantpudding leek,
was toch eigenlijk wel een beetje ontluisterend ...
En dan die kleur van een oude Eva of Libelle!
's Avonds probeerde ik de kennis dat zoiets OOK IN MIJ moest zitten
om te zetten in het bijbehorende gevoel:
ik deed mijn best om me de organen naar binnen te denken ~
met het hart en de bloedvaten lukte dat nog wel, die kun je van buitenaf zelfs zien kloppen,
maar andere organen moeten toch echt pijn doen voor je ze daar werkelijk weet?
En TOCH zitten ze er:
hoop ik
...

~@~

STEL
je voor
dat de makers
van natuurtelevisie zich iets
van Aristoteles zouden aantrekken:
misschien zou National Geographic nog maar heel weinig kijkers overhouden?
Populaire dieren als tijger of panda zouden nauwelijks meer te zien zijn!
Die spelen in de natuur allang geen rol meer ...
De natuur draait evenmin op zulke aanstellers als dat de post op zeldzame zegels draait:
zegels van 44 cent, daar komt je brief mee aan; een unieke misdruk wordt hooguit met brief en al gejat!
Wil je weten HOE de natuur werkt, stort je dan op sardientjes in plaats van mensenhaaien,
op wormen in plaats van wulpen, op Jan-met-de-pet of een willekeurig ander bendelid
of joeriouwehoeri, rabbij, blabbij, bopikanto, soplala of EEN van die vele andere
duizenden mydiertjes & myliertjes in plaats van de Koning der Dieren:
op de 'dieren die voor de waarneming
niet aantrekkelijk zijn,'
om met Aristoteles
te spreken.

~@~

MAAR
hem werd
in de achttiende
eeuw het zwijgen opgelegd,
door niemand minder dan de bekendste
Franse natuuronderzoeker van zijn tijd, graaf de Buffon?
Mensen die zich met zoiets onaanzienlijks als vliegen en bijen bezighielden,
verspilden volgens hem hun tijd, want 'een vlieg hoeft in het hoofd van een natuuronderzoeker
niet veel meer plaats in te nemen dan hij in de natuur inneemt en heel die geweldige bijenstaat
zal voor een redelijk be~ & toeschouwer nooit veel meer zijn dan een stelletje beestjes
waarmee we hooguit iets te maken hebben
als leverancier van was
en honing.'

~@~

EN ZO
denken moderne natuurliefhebbers
er nog steeds over: om een natuurgebied te beheren,
zetten ze Schotse Hooglanders uit ~
DIE zien er pas {st}oer uit, 'puur natuur',
spektakel voor de donateurs.
Maar voor elke kilo koe bovende grond
leeft een kilo wormen en andere beestjes eronder,
maar dan in een onbekrompen variatie, met of zonder staart, in elke gewenst aantal segmenten,
dol op deze of juist gene plantenwortel, oneindig veel subtieler dan die ene bonk
levende maaimachine die net zo lief orchidee eet als madelief,
een harmonie van kleine zielen, een zalfje voor het
natuurlijk evenwicht!

~@~