Al
die woorden,
begrippen, omschrijvingen, namen,
teksten, verhalen & schriften
zijn dus woordspelingen.
Een goed verstaander
heeft maar een half of zelfs geen woord nodig &
wie niet wil zal het ook
niet zien?!
Ook de bedachte naam
van de tsaddoekiem [de sadduceeen]
bevatte zo'n woordspeling.
De joden uit die eeuwen
voor en na het begin van de christelijke jaartelling
staan bekend om hun vaardigheid om door 'n verwisseling van een klinker of 'n medeklinker aan een bepaald woord 'n heel andere, of zelfs precies 'r tegenovergestelde
inhoud aan te geven.
Ook in onze tijd
wordt deze kunst nog beoefend zoals jarenlang
in De zetter van Vrij Nederland.
Namen
van personen
of zaken werden soms
min of meer verdraaid zodat ze plotseling
'n bijzonder ongunstige inhoud kregen. De schriftgeleerden
waren er bedreven in en stelden zelfs richtlijnen op:
"Alle plaatsen die benoemd zijn tot eer van 'n afgod moet men met 'n schimpnaam noemen; wat 'aangezicht van G d; heet ~ hondsgezicht; Alziend Oog ~
doornoog!" Rabbi Me'ier,
de bekendste leerling van rabbi Akiva,
noemde volgens deze regel het euangelium ~
aven giljon.
Giljon is de onbeschreven zijkant van een manuscript, waarop eventueel nu aantekeningen & kanttekeningen kunnen worden gemaakt. Dit leidde tot de vertaling: 'leugenblaadje' of 'onheil op leeg papier. Rabbi Yonatan sprak in tegenstelling tot rabbu Me'ier
bij voorkeur niet van
awen giljon maar van
awon giljon:
"zondeblaadje".
Of hij een van deze uitdrukkingen
uitsluitend aan 't 'evangelie' is gedacht,
blijft een omstreden zaak.
Waarschijnlijk
hebben we te maken met hetzelfde verschijnsel als bij de z.g.
miniem.
Zoals
bij de
miniem in 't algemeen ketters kunnen worden be-doeld maar aan 't einde van de eerste eeuw vrijwel uitsluitend christenen uit de joden, zo kan de uitdrukking
awen giljon slaan op ketterse commentaren in de kantlijn van 'heilige boeken', maar heel bijzonder toch "evangelische" boodschap betreffen.
In
aven giljon zit bovendien 'n duidelijke woordspeling met 't griekse woord
voor evangelie?
Zo
zijn er vele tientallen
zo niet honderden
van die woorden!
Elke letter,
ieder leesteken, alle variaties in klank & schrijven verandert de betekenis van een woord:
zo kun je met je geest practisch werkelijk [bijna]
alle kanten op?
Het vergroot
onze flexibiliteit met diverse
keuzemogelijkheden!
Dat was dan ook
de kernbedoeling van alle vertellingen, verhalen, schriften e.d. over 'g d' e.d.:
uitdrukking geven aan fluctuaties, variaties, zonne- & schaduwkanten
van ons bestaan.
In het begin
was het woord:
je kon er alle kanten
mee op.
Zowel
goede als
slechte.


