mydimachomolochjes, malle -mietjes & zo voorts ...

De ware kloof ligt niet tussen gelovigen en ongelovigen, maar tussen mensen die hun medemens willen respecteren en mensen die dat niet doen. Er zijn belangrijke overeenkomsten in de lessen van Boeddha, Socrates & de joodse profeten zoals Yehosjoea: allen roepen ze op tot onthechting en komen tot de rijpe conclusie dat bezitten nergens toe kan leiden dan nog meer lijden. De wijsheden van die oude meesters
hebben nu, enkele duizenden jaren later meer zeggenschap dan ooit. Er zijn duidelijk overeenkomsten te
vinden in de levens van deze wijze mannen: ze leefden alledrie in tijden van politieke onrust, verzet tegen
de gevestigde orde, 't niet geliefd zijn bij hun tijdgenoten, het niet langer hechten aan materieel bezit & 't voortdurend op weg zijn om hun idealen uit te dragen voor zover dat binnen hun vermogen & situatie lag?!

Ze onderwezen al doende 'onderweg' & waren zo levende voorbeelden voor ons. Daarbij valt bovendien nu ook van alledrie op dat wetenschappelijk niet aan te tonen valt dat ze werkelijk hebben bestaan. Socrates,
Boeddha & Yesjoea hebben voorzover we weten zelf geen enkele letter op papier gezet, maar hun zinnige gedachtengoed werd pas later in wijdere kring wereldkundig gemaakt door de vele volgelingen die ze, ook vooral na hun leven hadden. Waarom was de invloed van hun denkwijzen zo groot? Omdat ze voor overal
& altijd universele menselijke waarheden bevatten, waarop we ons ook nu nog steeds, vooral ten tijde van economische crises kunnen blijven beroepen: die waarheden hebben overal & altijd aanhangers ontmoet!?

Blijkbaar gaan economisch crises hand in hand met spirituele, filosofische & religieuze crisis: je ziet 't keer
op keer overal weer. In onze zoektocht naar geluk is de mens vooral ook in de afgelopen eeuw voor meer
grote desillusies komen te staan. De eerste was van religieuze aard: toen religie werd geinstitutionaliseerd
had dat telkens 'n inquisitie tot gevolg. De tweede desillusie was van politieke aard: toen we 't geluk weer eens dachten te zoeken in nationalisme kwamen we alras ook in Europa in oorlog met elkaar & anderen ...

De derde pijnbank is van economische aard: we kampen nu met de negatieve gevolgen van 't kapitalisme
doordat we onze planeet aan 't vernietigen zijn, leven in 'n ongelijke wereld die met de dag ongelijker aan
't worden is doordat armen armer & rijken rijker aan 't worden zijn met alle doodenge gevolgen vandien ...

De keerzijde van 't altijd maar weer krampachtig najagen van 't grote geld: afgoderij via Ba'al & Mammon.

Bovendien confronteert de crisis ons ook op kleiner schaal met 't feit dat we niet meer zomaar van alles & nog wat klakkeloos kunnen blijven kopen: we denken nu wel twee keer na voordat we 'n nieuwe auto of 'n nieuw huis aanschaffen. De situatie dwingt ons ons opnieuw af te vragen wat goed leven nu eigenlijk is: is dat 'n leven dat gevuld is met stoffelijke rijkdom, of vinden we de basis voor goed leven eerder in onszelf?

Als je afgaat op wat de 'meeste mensen' zeggen, denken, voelen, doen & laten dan lijkt 't tegendeel nog
't geval!? Maar als 't goed is dan komen we er vroeger of later na verloop van tijd wel achter dat het geluk dat we voelen bij de aanschaf van 'n "Nieuw Ding" meestal maar tijdelijk is. Als je nog maar 'n tiener bent in je puberteit, dan is 't normaal dat je 't geluk zoekt in nieuwe technische dingetjes, maar rond ons veer-tigste levensjaar komen we er wel achter dat ons stoffelijke modieuze verlangen uiteindelijk niet meer te
bevredigen is. 'n Nieuw mobieltje ofzo is leuk, todat 'r nog 'n nieuwere bijkomt. Mooie vrienden & vriendin-
nen zijn schitterend, totdat je nog 'perfecter' exemplaren lang ziet komen [naar 't schijnt?]! Uiteindelijk is
't die logica van 't Hebben & willen Blijven Bezitten die nergens toe leidt dan naar de afgrond als vanouds.

Socrates, Boeddha en Yesjoe als aangewezen personen om ons 'n paar stapjes verder te kunnen helpen:
waarom juist zij & niet, bijvoorbeeld, Confucius/Kung Fu Tseh of Moehammad als enige/allerlaatste/beste?

Confucius & Moehammad stellen allebei dat 't individu de groep moet dienen: onze huidige samenleving kent veel beduuste individuutjes die zo'n advies niet meer zouden willen accepteren zoals voorheen wel!?

De leer van Socrates, Boeddha & 'JC' stimuleert ons nu juist om ons LOS te maken uit De Groep & op zoek
te gaan naar ECHTE innerlijke waarheid. Vandaaruit kunnen we ons dan aansluiten bij andere mensen, en
hoewel die "grote drie' opn andere plaatsen in anderte tijden op aarde leefden, zijn & blijven er grote over-eenkomsten in hun leef- & denkwijzen. De waarheden die zij ook uitdroegen zijn & blijven overal geldig ...

Welke waarheden? Ze stellen alledrie dat 't belangrijk is je te richten op ontwikkeling van innerlijk leven ...

Daarbij moeten we zoeken naar de waarheid, zodat we 't goede van 't kwade kunnen leren onderscheiden.

Vervolgens kunnen we dan op zoek gaan naar onszelf door ons los te maken van groepen zodat we ietwat
vrijer kunnen worden. Ware vrijheid is vooral innerlijke vrijheid stellen ze alledrie: we moeten leren onszelf te beheersen, onze verslavingen af te zweren om te beseffen dat leven alsmaar constant blijft veranderen.

Gehechtheid aan materieel bezit, of zelfs aan situaties, is eigenlijk verzet tegen al die veranderingen: dat
ze je duidelijk bij de zogenaamde rechtse groeperingen, terwijl linkse progressieve juist 'iets anders' willen.

Zoiets maakt ongelukkig, alsof je linkerkant en je rechterkant permanent met elkaar in gevecht zijn als op
leven en dood? Als we vrij zijn geworden, dan zijn we pas in staat om rechtvaardig te handelen en tot veel meer onbaatzuchtige liefde & waar mededogen. Wat bedoelen ze dan met 'n leven "na de dood" ofzoiets?

We hebben natuurlijk geen enkele rationele zekerheid over het bestaan van 'n "hiernamaals" of zo iets ...

Maar, zoals Socrates zelf al grappend zei:we hebben met die overtuigingen ook niets te verliezen zolang 't
ons niet aanspoort om bij de pakken neer te zitten of gewelddadig de normen & waarden uit 't oog te ver-liezen. So, Bo & Yo leren ons [anders dan Co & Mo?] om ons leven te accepteren zoals het is: om in be-weging te blijven & ons vooral niet te blijven hechten aan bezit, emoties, oppervlakkige Jan Lul flauwekul!

Pas dan kunnen we 'n eenvoudig contemplatief leven leiden waarbij we vol overgave kunnen genieten van al 't moois dat 't leven te bieden heeft: natuur, muziek, dans, kunst, liefde & mededeelzaamheid. Dat is 't
wat waar geluk met zich meebrengt & 'n 'geslaagd leven' voorzover zij weten & hebben kunnen ervaren ...