mydilovesongs & ~slaapliederen van & voor klaesje


Wat
mij betreft
mag iedereen geloven wat hij/zij wil
als ze er anderen maar niet mee lastig vallen!
Als men denkt dat het 'g d' is die 'alles doet' of 'juist niets'
dan moeten ze dat helemaal zelf weten?
"G D" is zo'n beetje HET woord waarin je alles kunt leggen
wat je maar wilt of juist niet:
vul maar in ...

Het hangt allemaal af
van de interpretatie die je aan woorden geeft
en hoe je ze toepast in 'verbeelding'.
Sommigen zeggen 'god bestaat niet'
[maar wat bestaat er dan wel en hoe of wat?],
terwijl anderen zeggen dat het "G D" is die ons leven leidt:
die ons stelt op de plaats waar we staan van voor onze geboorte tot na onze dood ~
die ons roept om een bepaald werk te doen of te laten,
of een bepaald 'beroep'
uit te oefenen.

Natuurlijk
wil dat niet zeggen,
dat je nu perse niet van beroep veranderen mag,
of dat je niet mag trachten op eerlijke wijze vooruit te komen in de wereld:
de ontwikkeling van mijn leven, die uiteindelijk toch 'door g d geleid' wordt,
kan zoiets nodig maken.
Maar als we dan al 'zoiets' geloven,
dan sluit dit 'geroepen zijn' tot een bepaald 'beroep' of het werk dat we verrichten
WEL in dat we het 'voor g d' verrichten:
dat we het als door "G D" zelf ons opgedragen beschouwen
en dat is dan ook het tegendeel van de zienswijze dat alles maar puur toeval is of
dat je in staat bent om alles
'zelf te bepalen'?

Maar hoe dan ook:
geen enkel werk is meer onbelangrijk
en elke studie doet er toe, of we 'het' nu zelf bepalen
of toeschrijven aan 'g d'; alleen zullen we waarschijnlijk bij "G D"
[who or whatever he/she/it might be]
heel andere 'maatstaven' aantreffen
van belangrijk en onbelangrijk dan bij een
willekeurige muchomachobonobo?

Het schijnt op
sommige kantoren en fabrieken
of andere werkplaatsen nog wel eens te gebeuren,
dat er aanmerkelijk minder werk wordt vericht,
wanneer de chef afwezig is, dan wanneer hij er wel is!
Dus wie zich door "G D" geroepen weet tot of in een bepaald beroep,
die weet dan ook, dat zijn eigenlijke
Chef dan wel onzichtbaar is maar tegelijkertijd toch altijd reeel tegenwoordig is:
zo iemand zal derhalve daarom dan ook {?} op een andere manier beginnen te werken
dan voor een willekeurige criminele "Godfather" of
aardse "Big Brother"?

Het beroep
dat wij uitoefenen,
het werk dat we doen, de plaats waarop we staan in de wereld:
"G D" zelf [of iets of iemand anders] heeft er ons toe geroepen,
of we zijn er 'toevallig' in verzeild geraakt?
Dat soort gedachten maakt eigenlijk elk werk zinvol [of juist zinloos?],
onverschillig of ons werk bestaat uit fabrieks-, kantoor- of boerenwerk,
de straat opbreken en repareren, het land regeren,
de afwas doen en putjes scheppen, of ... het moeilijkste misschien van alle 'beroepen' ...
werkloos zijn of ziek
en/of niet meer in staat zijn om 'iets' te doen;
immers in die laatste gevallen ligt ook wel degelijk
een 'roep g ds' [of helemaal niet,
afhankelijk van hoe we
'het' zien]?

"HET"
is toeval,
een 'eigen keus' of
'g d vraagt het van ons':
onze werkloosheid of arbeidsongeschiktheid
te zien en te besteden zoals "HIJ/ZIJ" dat [al of niet] wil!
Misschien is dit niet zomaar een kleinigheid,
maar toch geloof ik soms, dat er heel wat minder ellende zou zijn,
wanneer er ook meer werkloze mensen waren en invaliden/gehandicapten,
wanneer er meer van hen waren, die zich iedere morgen voor g d en hun geweten afvroegen:
wat voor goeds kan ik deze dag met
mijn 'vrije tijd'
doen?

Hoe
kan ik er
misschien anderen mee dienen,
allereerst mijn eigen gezin, mijn man,
vrouw of partner en/of kinderen; maar dan ook verder mijn collega's,
vrienden en vriendinnen of 'totale vreemden'?
Niets doen is wel het ergste wat er is net als dwangarbeid en slavernij dat kan zijn:
er blijft vaak heel veel geestelijk en sociaal werk liggen,
omdat het geld ontbreekt om het te laten doen?
Liggen hier misschien ook mogelijkheden voor diegenen,
die hun werkloosheid of arbeidsongeschiktheid toch
ondanks alles hebben leren zien
als een 'door g d geroepen'
zijn?

Natuurlijk wil ik
aan de andere kant ook zeker niet ontkennen,
dat er in de werkloosheid [e.d.] een groot stuk maatschappelijke schuld zit,
en dat een ieder die wel werk heeft zich wel eens mag afvragen:
doe ik genoeg om althans iets bij te dragen
om deze maatschappelijke misstanden
weg te nemen?

Tegenwoordig
schermen de politieke partijen
weer eens met dit soort redeneringen:
de verschillen tussen armen en rijken, belastingverlaging en werkverschaffing,
hogere en lagere lonen,
sociale voorzienigen meer of minder,
werkkampen, gevangenissen, uitzendkrachten
en 'wat niet'?

Misschien
is het grootste 'voordeel'
van hen die zich 'door g d geroepen weten', dat ze meer
gaan beseffen 'rentmeester' te zijn van hun tijd,
van het werk dat we al of niet goed of slecht doen,
van het geld dat we verdienen,
erven, stelen en verdelen; hoewel er ook legio terroristen,
legaal of illegaal zijn,
die zich door hun 'g d, gebod of geweten' [of botte dwang]
'geroepen weten' tot duistere manipulaties,
volksmennerij en de meest
'krankzinnige' bezigheden en aanwendingen,
gebruik en misbruik, van geld, kennis en
geweld ...
29 aug 2006 - bewerkt op 07 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende