mydilach & ~huilspiegels op 't virtuele cybervlak!

HET
probleem is dus
dat die evangelisten uit goedbedoeld eigenbelang {?}
de mens "Y" aanprijzen als DE zoon van g d en daardoor eigenlijk
zijn boodschap verdoezelen:
leven zoals
hij zei?

Gelukkig kun je
dat soort overdrijvingen op verschillende manieren interpreteren,
maar het resultaat was toch wel zo'n tweeduizend jaar, ten goede en ten kwade, vol van verwarring!
Als "Y" 'g ds zoon' is dan zijn ook alle mensen 'g ds kinderen' [of 'des duivels'] en als geloof in dogma's 'zalig zou maken' dan was het niet zo best met de wereld gesteld ...
Het gaat wel om Leven met een hoofdletter en de vertaling van 'yhwh' in 'die was en komende is in ons',
maar helaas wekken veel van die 'heilige schriften' [van welke oudheid of oorsprong dan ook],
tegelijkertijd valse verwachtingen en staan wagenwijd open voor misinterpretaties door wereldgodsdiensten
en duisterder sekten vol godsdienstwaanzin.

En als
het netto resultaat is
dat steeds meer mensen zijn afkeren van deze bijgelovige poespas en zodoende het kind met het badwater weggooien, of zich nog krampachtiger gaan vastklampen aan rituelen en riten vol mist,
dan schieten de goedbedoelende ouden hun doel voorbij en scheppen zodoende nog meer leegte
voor 'nieuwe' bijgelovigheden.

OF
ontdekken ondanks al dat gedoe
waar het eigenlijk WEL om gaat: ons eigen leven en de rijkdom die we daarin
kunnen ontdekken, ook mede dankzij die oude baasjes en besjes
en hun schriftuurlijke
erfenissen.

Als ik
het dus heb
over de traditionele interpretaties,
dan bedoel ik dus eigenlijk de schatten die daarin verborgen liggen,
die voor ieder mens op aarde bedoeld zijn,
en NIET de verpakking waarin ze
verwoord
zijn.

En
iets dergelijks
gaat hoogstwaarschijnlijk ook op
voor AL onze verwoordingen van wat dan ook:
we stuntelen er vaak maar een eind op los met de beste bedoelingen [of niet],
maar de diepere betekenis ligt meestal nog steeds verborgen
onder die uiterlijke overvloed aan woorden,
of het gebrek
daaraan.

Dit alles
doet ons dan ook eigenlijk meteen inzien,
als het goed is, hoe we de bijbel [of wat voor al of niet heilige boeken en schriften,
inclusief onze eigen brouwsels en die van anderen] zouden kunnen [en 'moeten' {?}] lezen,
namelijk ZO, dat we kunnen beseffen dat 'het' ook voor ons geschreven en bedoeld is,
en dat we er alleen maar iets aan hebben als we het zelf lezen en vertalen
met onze eigen oren en ogen zonder ons de dwangmatigheden
van anderen op te laten leggen!

Dat al die verhalen
[bijbelverhalen, koranverhalen,
mydiverhalen & 'alle' andere verhalen]
door hen en ons geschreven en herschreven zijn
als voorbeelden van en voor mensen,
en dat 'yhwh' als 'degene' die/dat was en komende is in ons,
net als "Y" en zijn gelijkenissen,
alleen maar zin hebben voor ons als ook WIJ
onze ziel 'erin kunnen' leggen,
en elkaar wederzijds aanspreken, bemoedigen,
'afkraken' [or whatever]:
het is er voor ons niet zozeer als het er botweg staat,
maar als omhulling
van de 'verborgen bondgenoot',
als middelen om de meestal 'geheime boodschap'
van een 'geldig verbond voor allen',
te ontdekken en te
verduidelijken,
als dat maar enigszins mogelijk
en zinvol is.

Eigenlijk
'moeten' en kunnen we dus
ook onze eigen naam [of nickname]
in de plaats stellen van de namen die "Y" namens 'yhwh' riep
[en roept] ondanks alle verouderde culturele wanstaltigheden,
komische verschrijvingen, misbruik on purpose,
tijdelijke bevliegingen en diepe putten
van ogenschijnlijke [blijkbare]
ellende.

In
DIE zin
heeft bijna alles
wat we lezen en schrijven, doen en laten
[een vaak verborgen en versleutelde]
betekenis waarvan het alleszins de moeite waard is
om die te ontdekken, te ontsleutelen en ontsluiten en er
ons voordeel mee te doen als dat maar even
mogelijk is.