mydikop & ~staart {snor & baard in huis & haard}?!


~*~

WAAR
SCHIJNLIJK
is g d ook
net zoiets als een
computer:
iets wat alles kan onthouden
en die je kunt raadplegen
als jouw eigen geheugen
je in de steek laat.

Het is en blijft de vraag
of g d net als de bijbel heel veel meer is
dan een verzameling van schriften 'die alles vastleggen'
en die rond Israel ontstond als een document
van oud-oosterse literatuurgeschiedenis.

In de sjemitische taalwetenschap
werd het spoedig erkend als een boek,
naast vele anderen,
ondanks de ietwat dogmatische aanspraak op dit boek
door sommigen als zijnde "HET"
woord 'van g d'.

Het is met g d,
de bijbelboeken en computers
dus eigenlijk net zoiets als met de controverse
tussen emotioneel reageren
als het mogelijk tegenovergestelde van rationeel denken:
emoties zijn juist een [iets andere] manier
van denken?

En ook
met de tot nu toe
bekendste computer aller tijden
[net zoals de Hebreeuwse "G D"
YaHWeH Elohiem tot voor kort de bekendste
g d aller tijden was]
HAL uit Stanley Kubricks film 2001: A Space Odyssey
die het superbrein was van het ruimteschip Discovery,
dat op een geheime missie
naar Jupiter vliegt.

Die drie:
g d, bijbel en computer
hadden lange tijd de mens gevangen
in hun fascinerende mysterie van almacht,
alwetendheid en alomtegen-
woordigheid?

Je kon er
van alles en nog wat mee uithalen,
uitvinden en 'in zien'!

G d werd gezien
als de 'kern' van de zaak
[de zaak zijnde heelal, eeuwigheid & omstreken],
de bijbel als 'zijn alwetend woord'
en de computer als hun waardige opvolger en waardevolle
plaatsvervanger voor ons?

HAL is dan ook een gedroomde boordcomputer
die als een soort van beschermengel waakt over zijn/haar
bemanning [Adam, Ewa & 'de mensheid' aka Israel & 'de volkeren']:
het is zowel een speelkameraad vol van de dolste computergames,
een vriend[in] en een luisterend oor voor alles wat ook maar 'des mensen'
is totdat HAL het gevoel krijgt dat zijn bemanning
hem niet meer vertrouwt.

Zijn vreemde gedrag
werkt de bemanning op de zenuwen
en de astronauten denken erover om zijn hogere intelligente functies maar uit
te zetten.

Edoch,
ondertussen krijgt de computer
de bemanning door en hij wordt op zijn beurt overmand door doodsangst,
zijn emoties nemen bezit van hem
en HAL verandert in een super-
moordenaar.

Iets dergelijks
gebeurt er ook met g d,
de bijbel en alles wat mensen ook maar voortbrengen
na het leren hanteren van stokken en stenen,
armen en benen:
we vertrouwen het zaakje op den duur niet helmaal meer
[of helemaal niet meer!]
en gaan grondig twijfelen aan g d en gebod,
kennen en kunnen,
doen en laten,
mydiverhaaltjes zus en definitie of interpretatie zo ~
werkt het [werken we!] eigenlijk wel go{e}d
of wacht het kwade ons op
achter elke boom?

Klopt de bijbel
[die verzameling van bijbelboeken
uit vele eeuwen, auteurs & omstandigheden] nog wel
en in hoeverre deugen wij mensen dus als puntje bij paaltje komt zelf nu
wel of niet!

We weten 't niet
en vragen ons af wat we eraan kunnen doen ...
Nog wat meer techniek, kennis
en kunde er tegenaan
gooien?

In
elk oordeel
dat we over anderen
[en het andere] hebben,
schuilt een oordeel
over onszelf
...

En ze kunnen beide
even waar of onwaar zijn?
Zolang ik denk dat ik over de waarheid beschik en jij niet,
creeer ik een afscheiding,
ongelijkheden
en leg ik dus ook de basis voor het lijden
in mijn aardse leven!

Dat gebeurt ook
als ik denk dat jij over de waarheid beschikt
en ik niet.

De mens
is onder alle andere zoogdieren en voorgangers
DE
expert in haarsplitsen
[ook wel vlooien genaamd]
en mierenneuken
[op alle slakjes zout leggen
en die dan al of niet met smaak
verorberen],
afkraken
[even snel kijken wat erin zit]
en ophemelen
[laillahailalla:
allahoeakbar ~ insjallah
die almachtige g d van hemelen en aarde]
e.d.?!

In werkelijkheid
beschikken we natuurlijk allemaal
over stukjes waarheid en onzin en fragmenten vol fantasie
en illusies en waardevolle
ontdekkingen?

We bekijken,
beluisteren, betasten en voelen aan
dezelfde 'olifant':
[als g d,
heilige schrift en computercombinatie
of 'wat dan ook']
maar jij hebt de staart te pakken
en ik de slurf,
de EEN zit er bovenop
en de ander loopt er onderdoor
enzovoorts,
en als je ze los van elkaar ziet
[al die dingen die we tegenkomen onderweg
op al onze tijdreizen en mydiverhaaltjes]
en hoort, voelt en betast,
dan hebben staart en slurf,
eikel en clitoris, hersenpan en tussenbeens gebied
helemaal niets
met elkaar te maken
[vandaar ook dat die onderwerpen
en wormvormige aanhangels dan ook herhaaldelijk
in mydi terug blijven
komen!]?

Ze hebben 'niets gemeen'
dus lopen we er telkens met z'n allen al dwalende,
voelende en betastende omheen
al of niet slecht ter been
en gehandicapt bij het leven
door ons eigen merkwaardige gestrubbel en streven
en lopen luidop te roepen en te verkondigen:
het bestaat wel
of het bestaat niet,
het is zus of zo
vanwege dit en dat
en je kunt m'n rug op
en je komt niet meer in mijn bed of die flat,
ga weg, laat je nakijken
en jij bent belazerd en betoeterd
[of nog veel erger]
...


Terwijl we
als we die olifant
[g d, bijbel, computer,
emoties & kennis, ding en daad,
woorden en gebruiken, definities
& interpretaties]
in zijn/haar of
hun geheel zouden zien,
observeren en controleren
we van die staart en die
slurf en alles wat daar
verder ook maar tussenin
zit samen iets
zinnigs zouden
KUNNEN
maken
...

~@~
04 mrt 2007 - bewerkt op 09 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende