mydikoorddansen [op de bijbelse eeuwigheden] ...

*

Ik
ga ervan uit
dat
ELK
moment
de moeite waard is om geleefd te worden.
Niet alleen maar de kindertijd, de puberteit
of de volwassenheid,
maar
elk ogenblik van
ons leven
...



Binnen
dat tijdsmoment op DIE plaats
kunnen we niet anders doen
dan er maar het 'beste' van maken,
inclusief 'whatever rules' at
'that moment'?

In
al die
vorige mydiverhaaltjes hoop ik
DIT duidelijk gemaakt
te hebben!

De
geschiedenis
van het joodse volk
is als het ware een minihistorie
van de gehele mensheid en
ieder individu:
je kunt er bijna alles in
terugvinden.

De
tijden VOOR,
tijdens & NA het leven van Yehosjoea
zijn voor mijn gevoel
helemaal 'gelijkwaardig'
net als ieder mens
en [geweldloos]
elk 'geloof' ...

We
zijn samen
door de geschiedenis
'gevlogen'
met een sneltreinvaart
van een z.g. 'oerknal'
tot en met de eventuele
'eindcrunch'
en wij zitten DAAR
met z'n allen
tussenin?!

Primitieve
en steeds gecompliceerder
politieke en
juridische regelingen
in het land tussen
de Eufraat & de Tigris,
de Yardeen en de Nijl,
en de jaren
'tien', 'twintig' &
'dertig'.

Een
paar duizend en/of
1001 'mydiverhaaltjes'
over ontwikkelingen,
namen en data die we onvermijdelijk tegenkomen
in onze eigen
'algemene
ontwikkeling'?

In
feite
oefende ROME
niet het dagelijks bestuur uit
over Palestina.
Het bestuurde Palestina indirect,
ofwel via een onderhorige 'koning'
[stroman], etnarch of tetrarch,
ofwel via een residerend gouverneur
die op zijn beurt de plaatselijke aristocratie
en vooral
de hogepriester
gebruikte!

In
Galilea
was Antipas
tijdens het leven van Yesjoea
een semi-onafhankelijke
maar onderhorige tetrarch.
Hij was even 'onafhankelijk'
als zijn vader, Herodes de Grote,
maar schijnt milder
en minder wreed
te zijn
geweest?

Dit
alles dus
nog steeds
in het algemene kader
'eventjes als een opsomming'
van DIE punten die het belangrijkst zijn
'om Yesjoe
beter te kunnen
begrijpen'!

Herodes
had zelf ook voldoende
manschappen,
inde belastingen [al betaalde hij wel
schatting aan Rome],
hij benoemde de regionale gouverneurs
en de lokale magistraten
deden wat HIJ
hen vroeg?

In die
'centrale' jaren twintig & dertig
kende Judea het "alternatieve
imperiale systeem"
in Palestina verbleef een Romeins gouverneur [de prefect]
met een klein aantal manschappen ...

Doorgaans
lieten ze zich niet zien
in de hoofdstad Yeroesjalayiem
omdat de joden zo vlug gekwetst waren
als door iemand of iets
aan hun godsdienst werd geraakt
in die 'heilige' stad!

Het
dagelijks bestuur
was in handen van de hogepriester,
die informele raadslieden had
en ook een kleine, formele raad {of twee}?
De meeste raadslieden waren aristocraten
en velen van hen waren
bovendien
'priester'?

Joods
Palestina
stond niet op de drempel van een revolutie
toen Yehosjoea werd
terechtgesteld.

Er
waren wel
spanningen geweest tussen de joden
[vooral die van yeroesjalayiem] en Pilatus
omdat hij zijn soldaten
met Romeinse [beesten-] vaandels door
de stad had laten
marcheren.

Bij een
andere aangelegenheid
had hij zich gewijd geld toegeeigend
uit de Tempelschat
om een aquaduct te bouwen;
de massa protesteerde
maar de Romeinse soldaten
verspreidden zich
tussen de mensen en
'temden' de zogenaamde herrieschoppers
met knuppelslagen!

TOCH
waren er
geen echte grote uitbarstingen van geweld
tijdens de tienjarige ambtstermijn
van Pontius Pilatus [26-36].
Enkele jaren later,
in 40 of 41,
toen Gaius een heidens standbeeld
in de Tempel van Yeroesjalayiem wilde plaatsen,
werd de oorlogsdreiging
VEEL
ernstiger ...

HOEWEL er
geen echte gewelddaden
werden gepleegd toen PP prefect was,
was de mogelijkheid van rebellie
tijdens de Romeinse periode
altijd aanwezig,
ZOWEL in de twee gebieden die bestuurd werden
door onderhorige bewindslieden
als die waar een prefect
of een procurator
verbleef?

Herodes zelf
was bang geweest voor opstand
en Antipas maakte er zich OOK
zorgen om ...

In Judea
moesten de hogepriester
en de prefect
waakzaam zijn
zodat ze uitbarstingen van geweld
konden voorkomen!
VOORAL bij de jaarlijkse volkstoelopen
ten gelegenheid
van de
hoogfeesten ...

Maar dit alles
was helemaal niet
nieuw?

In de oudheid
moesten grote menigten
ALTIJD in het oog
worden
gehouden!

Bovendien
was heel deze periode
van de joodse geschiedenis
getekend door
burgeroorlogen ...

Er waren
ernstige opstanden geweest
tegen EEN van de Hasmoneese koningen,
Alexander Janneus.
Pompeius was Palestina binnengevallen
vanwege een burgeroorlog
tussen twee ruzieachtige
Hasmoneeen!

DIT
betekent
dat het Romeinse imperiale systeem
niet MEER aanleiding gaf
tot opstand dan het systeem van de Hasmoneeen
met een volledige
onafhankelijke, joodse priester-
koning?

In de
dagen van PP
was de dreiging van een opstand
in Palestina
niet echt groter dan anders,
maar de vrees voor revoltes
bestond toen
net zo goed
als tijdens heel de periode
van de Hasmoneeen,
de Herodianen en
de Romeinen ...

Veel
joden
wilden zich bevrijden
van de heerschappij
van Rome
en ze geloofden
dat DIT alleen te realiseren was
met "G ds
hulp"?

De
ideeen
over de aard
en de omvang van
de langverwachte verandering
waren erg verschillend
en OOK de opvatting over
HOE "G D"
die verandering zou
'bewerkstelligen'!

Relatief
weinig mensen
verwachtten
een Davidische Messias
die de joden
zou bevrijden
door het Romeinse leger
te verslaan.

Er
waren mensen
en groeperingen
over het hele land
{EN DAARBUITEN!}
verspreid
die een indrukwekkend teken
verwachtten
dat de tijd van de bevrijding
was aangebroken,
terwijl anderen
hooguit verwachtten
dat "G D" de hand
van de rechtvaardigen
zou sterken
en het hart van
de Romeinse
soldaten
zou verwarren
en met schrik zou
vervullen.



~!@#*#@!~