*
Waarmee
kunnen we myDi
nog meer
vergelijken?
=
Een
gezamenlijke maaltijd
die bestaat uit heel veel diverse
schotels en
dranken?
Een
volkstuin waar iedereen
zijn of haar eigen
gang kan
gaan?
=
Een
reis door
het land van toen, nu & straks
waarbij je allerlei
verschillende mensen en dingen
tegenkomt?
=
Menselijke
myDibreinen m/v/k
kun je met alles vergelijken
omdat vergelijken ook
de basis vormt
van al ons
functioneren!
=
Al
van voor onze geboorte
af aan
zijn we het resultaat
van DAT unieke {?} ei
van DIE moeder
en van DAT olympische spermatozootje
van DIE
vader.
=
Die
eerste maanden
in de innerlijke oceaan
van zoutachtige krachtige
oersoep
maken we
de hele {R}evolutie
opnieuw door
van minisubmarine
tot superastronaut die
nieuwe werelden
op onontdekte planeten
gaat verkennen.
=
DAT
zijn WIJ ook:het 'gevolg' van bacterie,
plant, dier,
mens.
=
We ZIJN het resultaat van
oerknal{len}
omdat die echo's weerklinken
in al wat we zijn
en doen en
laten.
=
Virtual cyberspacial 'ruis'
dat is
dying to echo,
replay
what IT is
experiencing,
hearing, seeing,
comparing & for the moment
'concluding'.
=
In de
schitterende analysedie het eerste hoofdstuk vormt
van
Mimesis {imitative
representation of reality,
imitation
or mimicry
in biology, sociology,
art or literature}
heeft de romanist Erich Auerbach
een vergelijking gemaakt
tussen de stijl
van het Griekse epos,
namelijk
de passage in de
Odyssee waarin Odysseus' voeten
worden gewassen {!}
door zijn vroegere min Eurukleia
die hem
aan een litteken herkent,
EN
de stijl
van het bijbelse verhaal
{beroemd/berucht?!}
in GEN 22
waarin verteld wordt
hoe Avraham gevolg geeft
aan het 'bevel'
van "G*D"
om zijn ~ enig geboren ~ zoon Yitschak
{remember Hagar & Isjmael?}
te gaan
'offeren'.
=
DIE
vergelijking resulteert
in een aantal opposities.
In het epos
is alles gesitueerd
en gemotiveerd,
het
wordt
benoemd
en
afgegrensd.
=
Het epos
laat geen belangrijke vragen
open
{zoals ons eigen
myDiLeven}.
=
Bij
DAT
allesis het zinsverband in hoofdzaak onderschikkend,
en wordt het onderlinge verband
tussen de zinnen
door duidelijke schakels
aangebracht.
=
In
het verhaal
van Avraham's {Abraham's/Ibrahim's} OFFER daarentegen
NIETS
van dat al:
over bijna ALLES
wordt
gezwegen,
heel veel blijft
open vraag,
overgangen vinden abrupt
plaats.
=
De
stijl
en de schrijfwijze
zijn die
van het vooral nevenschikkende
zinsverband.=
En
DAT dan vaak
zelfs ZONDER dat er ook maar
EEN 'en' of EEN 'maar'
aan te pas
komt.
=
Maar
het is
JUIST deze barre
en boze stijl
met zijn talloze
raadsels
die stuk voor stuk
om interpretatie
schreeuwen of vragen,
die
het VREEMDE
en INDRINGENDE karakter
bepaalt
van vooral het z.g.
OUDE
Testament.
=
Met voorop
dat allereerste boek:
GEN{esis}.
=
Ik
houd
soms wel van
een beetje rekenen:
hoewel het boek GEN niet meer dan
vijf procent {5%}
van het Oude Testament beslaat,
maken de 'klassieke' verhalen ervan ~ grof geschat ~
wel een derde of een kwart uit
van de bijbelse kennis die
een 'mens',
bij wijze van 'algemene ontwikkeling',
NODIG HEEFT
om voldoende te kunnen
begrijpen
van wat er
in musea, kerken en taal, kunst &
kathedralen e.d.
zoal
te zien
is?
=
Om
nog
EEN andere
grote 'lezer' en
myDiDagboekanier
aan te halen,
de literatuurwetenschapper Northrop Frye,
auteur van
De Grote Code:
"WAAROM
zit daar raadselachtig
in het midden
van onze culturele erfenis
dat kolossale,
vormloze,
tactloze boek,
en
WAAROM
kan men er
niet
omheen?"
=
Met
andere
woorden en
bij wijze van spreken
als het ware
steeds weer opnieuw
via IEDER van
ONS
wordt
de wereld
opnieuw geboren:
wie ook maar
een begin van een antwoord op
DIE vraag
{en op alle andere vragen des levens}
zou willen hebben,
kan er dus bijna ook
niet omheen
zich ENIGE tijd
in GEN
te verdiepen
en/of
in ONS
'zelf'.
=
TAT
TVAM
ASI
:
ZIJN wij {in myDI}
OOK
{aan het doen}.
#

