mydikletskoek van een ouwe zeurkous


Toen ik
voor de eerste keer de Klaagmuur zag
was dat eigenlijk heel
toevallig.

Begin mei 1967
was ik na vier maanden Israel
door de Mandelbaumpoort naar de Jordaanse "Westbank" gegaan
en ik was woest dat ik moest betalen voor een visum omdat ik dat nog nooit had meegemaakt.
De eerste nacht in de Oude Stad had ik doorgebracht in 't Maison d'Abraham op de Olijfberg en ik wist toen nog niets beters te doen dan langs de oude stadmuren te lopen
met prikkeldraadversperringen rondom
en mijnenvelden.

De voormalige "Joodse wijk"
was een grote ruine, tussen de puinhopen kampeerden Palestijnen
en ik kwam via allerlei kleine steegjes tussen simpele huisjes [waar nu het grote plein is voor de Klaagmuur] uit op de kolossale stenen van Herodos rondom het Tempelplein dat zo'n tweeduizend jaar geleden in restauratie verkeerde onder de handen van de 'kindermoordenaar' en in de tijd van Yehosjoea in 'volle glorie' schitterde als internationaal pelgrimsoord e.d.
met de 'gloednieuwe' Tempel van Herodes met alles nog
erop en eraan?

Die ouwe troep
was dus ook gloednieuw voor mij!
Ik kende alleen de mydiverhalen uit het Oude & Nieuwe Testament
maar wist weinig of niets van politiek.

In die dagen
kon je vrij overal in en uit lopen,
het Tempelplein was totaal verlaten en ik had de Omar-koepel,
de El Aqsamoskee en de 'stallen van Salomo' voor mezelf alleen en hetzelfde ging op voor Beth
Lechem, Hebron, Nablus [Neapolis], Sichem {Sjomron}, Jerasj {Gerasa},
Aqaba aan de Rode Zee en dus vooral Petra {haSela haAdom},
de stad van Nabat met de opgravingen en de Hoge Plaatsen,
bruisend water uit de rots bij Wadi Musa en het politiebureau
van Elja/Elji waar ik op de ochtend van de eerste dag van de Zesdaagse
naartoe werd gebracht als arrestant
[maar daar hebben we het al vaker
over gehad!]!

'Alles is toeval,
of niets is toeval!
Wanneer ik het eerste geloofde, zou ik niet [meer] kunnen leven,
maar van het laatste ben ik nog niet overtuigd.'
{Aldus Etty Hillesum volgens A. Troost.}

Ik was 22 jaar oud,
167 centimeter klein, vreselijk naief,
lichtblond lang haar en kwam regelrecht
uit de Provokelder onder het huis van Peter Schat vandaan
nadat ik zo'n 13 maanden gedwongen was geweest om door de brengen in 'vervangende krijgsdienst'
in het dienstweigeraarskamp Vledder achter Steenwijk, in dienst van de Heidemaatschappij waar we 'bladeren moesten harken tegen de wind in, onder "bewaking" op heidevelden en in
de omringende bossen' en later ook nog tikken & stencillen voor de kampen van
"Bijzondere Jeugdzorg".

Ik had eerst nog wat oude kennissen opgezocht
die ik had leren kennen in het begin van de zestiger jaren in Milano, Voghera, Parme & Bologna
{Waldenzen} en Marco die levensgrote schilderijen schilderde en die ik in '62 had meegenomen naar Irminloo op de Vale Ouwe {Solsche Gat bij Drie} ...
Daarna liftend langs Pompei & Herculanum,
Bari en Brindisi naar Patras en Velo bij de ruines van Korinte
en hoogst aangenaam verbleven bij de plaatselijke zigeunerfamilie
{Babu, Morfo, Demco, Nicoletta} ...

Ik dwaal weer eens vreselijk af,
want inplaats van te blijven op EEN plaats zie ik die hele tijd meer in een soort van vogelvlucht via de kaarten en in losse flarden: en ik heb het er nu onderhand al zo vaak over gehad dat ik telkens weer in herhalingen verval ~ Susan uit Fresno, Oost Turkije, Qazvin met Farideh en
Tehran met studenten uit de Sjahtijd, Quetta, Lahore, Delhi {Jainfamily}, Agra, Madras, Kerala, Calcutta,
Benares en Kashmir ...

Net zoiets als Troost schrijft over Voltaire:
'Soms denk ik wel eens aan de filosoof Voltaire,
die met een kennis op straat liep toen er een processie langskwam.
Die kennis zag tot zijn verbazing dat Voltaire zijn hoed afnam.
"Monsieur Voltaire", riep hij uit, "bent u gelovig geworden?"
"Zeker niet", antwoordde Voltaire. "Wanneer God en ik elkaar tegenkomen, groeten we,
maar we spreken niet tegen elkaar!"

Ik was echt heel erg onbeschoft
en stak doodgewoon de gek met processies, kerkdiensten en alle religieuze toestanden in Nederland, Italia, Griekenland, Israel en Jordania [en de rest]: ik aapte de gezangen na van protestanten en roomsen, Grieks-Orthodoxen en Mohammedanen, niet uit boze bijbedoelingen of heilig boontjes gedoe,
maar omdat het zo 'nieuw' klonk en 'anders' in het Italiaans,
Grieks en Arabisch!

En als je
dan ook nog
[meestal onder de douche ofzo]
oorlogsliederen uit de Tweede Wereldoorlog zingt afgewisseld met Nederlandse 'vaderlandse liederen',
Joodse volksliedjes en Israelische tophits, Arabische gebeden en onverstaanbare maar hoogst boeiende 'psalmen & gezangen', Indiase woorden en wat je verder allemaal oppikt onderweg
aan 'wat je ook maar hoort' en ziet, dan kun je je indenken dat dat soort gedrag zowel
kon leiden tot grote hilariteit en 'bewondering' als wel 'haat en nijd' als je de liedjes
van de 'vijand' zingt aan de 'verkeerde kant'
van grens?

Maar toch
was dat het meest kenmerkende
van al die 'toevallige' jaren liften en lopen, rondzwerven tussen ruines en moderne steden,
en nu die streken de laatste jaren weer meer in het nieuws zijn dan toen ooit het geval was, komen
onwillekeurig die beelden en 'verbeeldingen' weer naar boven en zie ik de weg tussen Kabul, Kandahar en Herat weer voor ogen alsof het allemaal gisteren gebeurde,
terwijl het meer dan dertig jaar
geleden was.

Blijkbaar
heeft mijn grijze massa
dus al die tientallen jaren nodig om die indrukken te kunnen verwerken:
je leest er meer over, en samen met die indrukken uit 'het verleden' vormt 'het' een rijker geheel in de mozaiek van het bestaan ~ die plaatsen door de geschiedenis heen van nomadenstammen & Grieken,
tot en met de huidige volksstammen en Amerikaanse plattelanders die er 'zo graag'
de dienst willen uitmaken met HUN versie van 'godsdienst & demo{n}cratie'
en al die daartussen liggende mydiverhalen en ingewikkelde
met elkaar verweven toestanden op bijna alle gebieden
'des levens' ...

Ik
klets teveel
en rammel maar
door?

DE
zon schijnt:
Janosch wil eten
en dat was ik weer vergeten?
Tijd dus voor 'iets anders' voordat ik mezelf eindeloos
BLIJF herhalen als Opa Chai bakkebaard in z'n kleine huisje,
waar alles zo 'vreselijk goed' was en waar hij z'n eigen
pijpje rookte {de planten staan er goed bij
en rondom heerst geur en kleur} en ik
ben gewoon een vreselijke
ouwezeur!
Totstraksoflater ...
We zien wel!
engel
11 sep 2006 - bewerkt op 10 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende