mydijetlag [tot over m'n oren verliefd] if I had a


HAMMER




Als je een tijdje ergens rondreist, her en der blijft wonen en de mensen leert kennen gaat de wereld open.

Wie, wat, wanneer & waar je ook bent, 't enige wat je hoeft te doen is je oren & ogen openen voor 't leven.

Uiteindelijk is 'n actief 'normaal' mensenleven vooral 'n kwestie van mensenkennis & daar iets mee doen!

Met
hoe meer
verschillen we in
aanraking komen,
des te meer we ook
kunnen begrijpen
& aanvaarden
...

Culturele
ontwikkelingen gaan
veel sneller dan natuurlijke,
maar beiden zijn aan elkaar verwant
en in elk ander verwikkeld tot op het bot
& de allerkleinste details: we herkennen
onszelf terug in planten
& dieren.

Ons
verlangen naar
verbondenheid zelf zorgt
ervoor dat we elkaars problemen
kunnen ervaren en dat we er samen
oplossingen voor willen gaan aandragen.
De problemen zijn divers, dus
oplossingen eveneens?

Het boeiendste
aan dit alles is dat zo
in de loop van tijd en ruimte
als het ware bij wijze van spreken &
beschrijven 'n nieuwe schepping zichtbaar kan worden:
2000 jaar geleden noemde men dat ook wel 't hemels 'g dsrijk' op aarde
door de blijde 'boodschap' van 't "Euangelium"
van Yehosjoea a.k.a.
de "Verlosser"
etc.

Omdat myDi
in 't Nederlands is
komen we hier vooral allerlei Nederlandse mydiertjes tegen
met hun typisch [vaak leeftijdsgebonden] plussen & minnen,
bolle buikjes & onderkinnetjes, wit, zwart, bruin, geel,
groen, paars & alle kleuren
v/d regenboog!

Niet allemaal
hebben we dezelfde veer-
& weerkracht, en al spreken we dezelfde taal, we zijn niet allemaal
hetzelfde gebekt, vandaar ook al die diverse volumes van fluisteren,
schreeuwen, brullen, hijgen
& neigen.

Maar al met al
hebben we wel 't gevoel
over 't algemeen dat we aan allerlei nieuwe ontwikkelingen
toch 't hoofd kunnen bieden & dat we 't ons kunnen veroorloven
zo nu & dan de kop te stoten,
te vallen & op
te staan?!

We
hebben immers
ook in 't verleden al
herhaaldelijk laten zien dat we ons
door instabiele periodes heen kunnen slaan:
we zijn sneller geworden in aanpassing aan veranderingen
mede omdat we ook als 'n klein landje altijd graag mee willen blijven doen
in de grote wereldhandel, in wetenschap,
techniek en i/d kunst.

Nederlanders
bedenken nogal
vlug de ene of andere strategie
als het gaat om nieuwe bedreigingen als
de klimaatverandering & vergrijzing en dat alles hangt waarschijnlijk ook best wel samen
met onze hang naar zekerheid die we in de loop der eeuwen hebben opgebouwd
met man & macht, paarden & paardekrachten van planten,
dieren, machines & verdere ontwikkelingen van daaruit
over de rest van de wereld waar we nu ook nog
steeds aanwezig zijn op allerlei terreinen
van natuur, cultuur & innige
genetische verbindingen
...

We zijn al
wel 'gelukkig',
maar zien ons geluk ook graag nu al
voor de toekomst verzekerd. We tellen niet voor niets
de meest oververzekerde mensen ter wereld:
dat bevestigt 't vermoeden dat we ons geluk
ook als zeer fragiel ervaren.

Dat zou dan ook wel eens
een v/d achtergronden kunnen zijn van de moeite
die sommigen blijkbaar hebben met die instroom van nieuwe mensen
met totaal andere kleuren, geuren,
gewoonten, klederdrachten
etcetera?

'n Moeite
die juist vooral ook
in steden & dorpen [gehuchten]
werd gehoord & verwoord waar eigenlijk heel
zelden nieuwe mensen
instromen.

't Kana'anitisch/Palestijns/Israelisch
laboratorium laat nu iets dergelijks ook zien omdat het nu eenmaal
op een kruispunt [letterlijke & figuurlijk] lag [en ligt] van die culturem en handelsroutes,
bezettingen door omringende grootmachten & de eeuwenlange ontwikkeling
van onze liefde voor ethiek [waar 't eigenlijk in ons leven om gaat!]:
veranderende [& gelijkblijvende?] waarden & normen "hoe
om te gaan met elkaar
& onszelf"!

blozen
15 mrt 2010 - bewerkt op 15 mrt 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende