mydihoofdrol bijrol koprol & rollebollegijs~disco?


~*~

DAVID
vertrouwde er
volgens het mydibijbelverhaal op
dat
"G D"
aandacht voor hem had?
Toen hij [alweer] eens ternauwernood ontsnapt was,
schreef hij:
"HIJ
redde mij,
omdat
HIJ
welgevallen aan mij had!"

{PS 18:20}.


TOEN
D. zich
door 'g d' bedrogen voelde,
liet hij dat OOK aan g d weten:
HIJ was immers degenen die voor het eerst zei:
"Mijn G d, mijn g d,
WAAROM heb JIJ mij
verlaten?"


Hij riep
G D ter verantwoording
en stond erop dat g d zijn beloften in hun speciale relatie
zou HOUDEN!


~*~


Zijn
leven lang
heeft D. ECHT geloofd dat de geestelijke, onzichtbare wereld
EVEN REEEL was als de 'natuurlijke' wereld van zwaarden en speren
en grotten en
tronen ...


Zijn
psalmen en gezangen
getuigen van een welbewuste poging om zijn dagelijke mydileven
te HERorienteren en te richten op de WERKELIJKHEID van de
'bovennatuurlijke'
wereld!


NU,
eeuwen later,
kunnen we diezelfde 'gebeden' gebruiken als een pad
dat ONS voert van gericht-zijn-op-onszelf naar
een 'gelovig wandelen'
met g d?


~*~


DAT
proces
van g d binnenlaten in HEEL ons leven
'moeten' & KUNNEN we ons {OOK}
eigen maken ...


In
onze gejaagde,
geindustrialiseerde wereld
zijn we maar al te vaak geneigd om ons leven
in hokjes in te
delen!


We
vullen onze dagen
met allerhande activiteiten -
iets laten repareren, vakantie houden, naar het werk gaan, studeren en
het gras maaien, de kinderen ergens heen brengen -
en dan proberen we OOK nog wat tijd vrij te maken voor de z.g.
'geestelijke' activiteiten, zoals tempel, kerk of moskeebezoek of
groepswerk & 'persoonlijk' gebed
of meditatie?


Ik
merk niets van die hokjesgeest
in de psalmen ...


Op
de EEN of Andere manier
slaagden D. en de andere psalmdichters erin
om G D in het middelpunt van hun leven te plaatsen,
zodat ALLES in verband stond
met "G D"!


AANBIDDING
was DE centrale activiteit in hun leven;
niet iets dat je maar zo vlug mogelijk moest afraffelen om vervolgens
'gewoon weer' over te gaan tot de orde van
de mydidag?


C.S. Lewis
heeft gezegd
dat leven als christen 'betekent dat iedere daad,
IEDERE GEDACHTE,
iedere ervaring, of die nu plezierig is of niet,
betrokken moet zijn
op G D'.


En ik,
ik ben [ook & alweer] bezig
om mij DIT dagelijks proces van herorientatie
eigen te maken,
en de psalmen beteken nu voor mij een stap op de weg
naar de erkenning dat ALLES in mijn leven
om "G D"
draait.


Ik
streef ernaar
dat 'de gebeden' die eerst door de Hebreeuwse dichters gebeden zijn,
mijn 'persoonlijke gebeden'
worden.


DAT
deden ook
de schrijvers van het z.g.
Nieuwe Testament, die MEER dan ENIG ANDER BOEK,
de 'mydi'-psalmen hebben
geciteerd?!


DAT
deed OOK
de z.g. "Zoon van G D",
die de psalmen zag als DE TAAL van de relatie
tussen g d en
mens ...


~*~


Ik ben
ervan overtuigd
dat het ons een levenslange inspanning kost om de psalmen
tot 'onze gebeden'
te maken.


Ik voel
in die psalmen
een hevig verlangen,
een 'honger naar g d', waarbij 'mijn gebeden' maar
schraal afsteken ...


De
psalmisten
smachtten naar g d met de tong op hun sandalen,
zoals een uitgeput hert smacht naar water
in de woestijn?


Ze
mediteerden 's nachts
over 'de lieflijkheid des HEREN' ...
ZIJ wilden liever EEN dag 'bij g d' zijn
dan duizend
elders!


DEZE
'mydi'-dichters
volgden 'hoger geloofsonderwijs',
terwijl ik vaak voor mijn gevoel nog steeds op de kleuterschool zit,
in de gebouwtje dat leegstond aan het eind van de oorlog
op de rand van het terrein
{"Randhorst"} ...


Maar
nu ik de psalmen
weer opnieuw ben gaan lezen,
springt de vonk van die dichters misschien
ZO NU EN DAN [alweer]
op mij over.

engel
verliefdliefdesverdrietverliefd
11 jan 2006 - bewerkt op 29 apr 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende