mydihomoheterobilesbonobobolleboosjeshormonen ...

We hebben
de basale verschillen
van agressie en seks al eerder
en vaker benoemd samen met de biologie van het verschil.
Terug nu naar het totaalbeeld van de verschillen en overeenkomsten tussen man & vrouw.
Bij de geboorte is het eerste wat we willen weten:
is het een jongen
of een meisje?

Dat is overigens
lang niet altijd volslagen duidelijk:
in sommige gevallen moet de arts een inschatting maken of het een jongen of een meisje is,
omdat de geslachtsorganen niet duidelijk genoeg
het een of het ander
aangeven!

Die verschillen
zijn voor een belangrijk deel vervat in het XX- of XY-chromosoom.
Het XX betekent een meisje, het XY betekent een jongen: de ontwikkeling begint voor jongens en meisjes
hetzelfde. Pas enkele weken na de conceptie/bevruchting
wordt die seksedifferentiatie
in gang gezet.

Als er sprake is
van een XX-chromosoom
gaat de ontwikkeling gewoon door en wordt het een meisje.
In geval van het XY-chromosoom en enkele chromosomen die daarin samenwerken
wordt enkele weken na de conceptie het signaal afgegeven
om via de productie van testosteron
een man te vormen.

Op die weg
kunnen stoornissen ontstaan
waardoor het meisje of het jongetje niet 'foutloos' ontstaat.
Bij AOS, het Androgeen Ongevoeligheids Syndroom bijvoorbeeld: het gaat hierbij om mensen
met een Y-chromosoom, die dus in principe als jongen geboren zouden moeten worden,
maar zich door een ongevoeligheid voor androgenen (met name testosteron)
niet verder als man ontwikkelen.

Zij ontwikkelen
vrouwelijke geslachtskenmerken,
maar geen baarmoeder en eierstokken.
Ze zien eruit als een vrouw, maar missen de vrouwelijke voortplantingsmogelijkheden
en ook kan 'n kind transseksueel zijn. Hierin spelen de hersenen een fundamentele rol,
maar de sociale omgeving kan die toestand
van de hersenen
overheersen.

Zo durft
een homoseksuele man
niet altijd uit te komen voor zijn seksuele geaardheid.
Hij kan een gezin stichten om zijn homoseksualiteit te onderdrukken
en een rookgordijn op te hangen voor zijn familie, maar lijdt hieronder omdat zijn biologische structuur ervoor zorgt dat hij aangetrokken wordt
tot hetzelfde geslacht.

Ook een transseksueel kind
krijgt niet altijd de kans om zijn of haar geaardheid te volgen.
Transseksualiteit is vast te stellen in de hersenen: het kan echter pas na 't overlijden vastgesteld worden.
Zo kan tijdens het leven de omgeving een grote invloed uitoefenen op het gedrag.
In het onderzoeken van transseksualiteit
blijken relatief veel adoptie kinderen
te zitten.

Dat is niet
zo vreselijk verbazend als het lijkt
gezien bijvoorbeeld de Chinese adoptiekinderen?
De meest voorkomende reden voor adoptie uit China is de sekse van de kinderen:
met de eenkindpolitiek blijken mannelijke kinderen de voorkeur te hebben
en worden vrouwelijke kinderen vaker afgestaan ter adoptie.
De sekse is dus de bron van 'afwijzing'
door de eigen ouders
voor het kind!

Een adoptiekind
moet leren verwerken
dat zijn of haar eigen ouders geen zorg konden geven, dat het geen afwijzing is van het kind als mens, maar een politiek-economische keuze waar ouders zelf verdriet van hebben.
Dit is een ingewikkeld proces en zo kan het dat de verwerking onvoldoende verloopt
en een kind kiest voor het tegenovergestelde geslacht
tegen de eigen hersenstructuur in.

Een kind kan ook hermafrodiet zijn,
dat wil zeggen geslachtskenmerken van beide geslachten hebben.
Ook is het mogelijk dat de sekse pas tijdens de puberteit duidelijk wordt.
Bij een onderzoek van pseudohermafrodiete kinderen ging het om kinderen die bij hun geboorte
een vrouwelijk uiterlijk hadden en als zodanig behandeld en opgevoed werden,
maar die tijdens de puberteit onder invloed van hun eigen testosteronproductie
mannelijke kenmerken ontwikkelden. Die pseudomeisjes die biologisch
eerst als een vrouw overkwamen, waren voor hun puberteit
tevreden met hun bestaan
als meisje.

Na de puberteit
kwam er een sekseverandering onder invloed van testosteron.
De kinderen en hun ouders accepteerden de omwenteling op een geval na zonder problemen,
en zonder schadelijke gevolgen. Vanaf de puberteit nam niet alleen het lichaam de mannelijke{r} vorm aan, maar namen ze zociaal ook de mannelijke{r} rol aan. De opvoeding van de ouders
volgde de biologische toestand van de kinderen en niet het biologisch fundament
of hun eigen wens en dat was bevorderlijk voor een een gezonde{r} ontwikkeling.
Bij de kinderen uit dit voorbeeld ging het om biologische processen
die van binnenuit gestuurd werden. Heel anders blijkt het te zijn
als er van buitenaf een ingreep wordt gedaan.

Dit kwam o.a. aan het licht
via een babytweeling ~ jongetjes ~
die een besnijdenis moesten ondergaan in het ziekenhuis.
Bij een van de jongetjes werd de penis door 'n fout bij de ingreep weggebrand.
In die tijd [jaren zestig/zeventig v/d vorige eeuw] leefde nog het idee dat mannen en vrouwen gelijk zouden zijn en dat het de opvoeding was
die het verschil in gedrag
veroorzaakte.

Het leek
toen dus mogelijk
om via opvoeding van een jongen een meisje te maken en andersom.
Besloten werd om het jongetje als een meisje op te voeden en hem via hormonen
tot vrouw te laten ontwikkelen. Hoewel dit jongetje niet op de hoogte was van wat er gebeurd was,
voelde hij zich nooit echt een meisje en werd pas weer gelukkig{er} toen hij de waarheid ontdekte
en zich terug liet veranderen in een man. Uiteindelijk heeft hij zijn lot
toch slecht kunnen dragen en heeft hij een einde
aan zijn leven gemaakt
op 38-jarige leeftijd
in 2004.

Een
triest voorbeeld
hoe een idee van gelijkheid van seksen
tot allerlei problemen
kan leiden.

Al dit
soort voorbeelden maken
duidelijk dat het belangrijk is
dat gedrag gekoppeld blijft aan het erfelijk materiaal.
Bij pseudohermafrodiete kinderen lijken de kinderen geen problemen te hebben
omdat de opvoeding in iedere fase aansluit op hun biologische toestand in plaats van op een psychologische beslissing zoals bij het jongetje
zonder penis dat hormonen
kreeg toegediend &
opnieuw werd
geopereerd.

Ik denk
dat iets dergelijks ook speelt
bij de ontwikkeling van religie & atheisme:
sommige mensen krijgen waarschijnlijk een soort van 'reli-gen' mee van voor de geboorte?
Andere neigen om diverse redenen meer tot 't ontkennen van 'hogere machten buiten het lichaam' e.d.!
De unieke opmaak en uitwerking van lichaam, brein, geest & 'ziel' zal dus ook mogelijk moeten worden gemaakt door de sociale omstandigheden waarin & waaronder we opgroeien:
als de rechten van de mens enige waarde hebben, dan is dat niet alleen
maar op de gebieden van helder water, gezond voedsel, scholing,
studie- & werkgelegenheid, maar ook hoe we ons als individu
verder kunnen ontplooien in kindertijd, puberteit,
adolescentie & 'eigen wegen' naar groter
volwassenheid & zelf-
standigheid.