mydiherhalingsoefeningen tussen seedorf & la court
~*~
Toen
ik na
ruim 36 jaar
Honest to God weer
eens 'toevallig' ter hand nam,
viel mij op dat ik hier
en daar wel passages had aangestreept,
maar nergens uitroeptekens
of vraagtekens had
geplaatst.
Blijkbaar
had het toch wat minder indruk op mij gemaakt
dan allerlei andere boeken
die ik toen las in die tijd,
zoals The Asiatics van Frederic Prokosch
en Stranger in a Strange Land van Robert Heinlein
en wat later de muziek van Jackson Browne
en het werk van Erich Fromm?
Nu ik 'in zonne- & maneschijn' JR's
boekje opnieuw gelezen heb weet ik weer waarom.
Er stond eigenlijk helemaal niets nieuws in en dit soort
behandeling van 'de stof'
was ook nogal eens wat oppervlakkig
en een tikkeltje sensationeel
en dus ook misschien wel wat kort
door de bocht?
JR verwees naar bekende namen
als Dietrich Bonhoeffer, Tillich en Bultmann,
terwijl de belangrijkste 'theologische inzichten'
waarmee deze geleerden hun vakgebied mede hadden trachtten te verrijken,
al gemeengoed waren geworden!
Maar toch moet in,
na onder andere Honest to God opnieuw gelezen te hebben,
mijn ietwat kortzichtige oordeel wat bijstellen:
ik heb indertijd onderschat dat JR erin geslaagd was om een toch tamelijk moeilijke materie
op begrijpelijke wijs uit te leggen aan een breed publiek:
hij deed dat niet uit de hoogte van theologische
deskundigheid,
maar op voet van gelijkheid met zijn diverse lezers,
zonder ze ook maar een moment
te onderschatten.
En nog belangrijker
is een ontdekking die ik nu pas doe
en die mij toen, bij eerste lezing is ontgaan:
dat is dat hij zegt dat ons wetenschappelijk getraind inzicht over de mogelijkheid
om
OVER
g d 'ook zo' te kunnen spreken
NIET parallel loopt
~ en niet parallel KAN lopen ~
met onze religieuze voorstelling
om
MET
g d
te spreken!
Immers,
OVER g d spreken
doen we al in de wetenschappelijke theologie,
maar
MET
g d spreken
in ons persoonlijke 'dialogische gewetensvolle
allerdiepste spreken'
en zelfs [vooral ook?]
in de nogal 's zogenaamde
'gemeenschap der ['heiligen']
gelovigen'?
Want
DAN spreken
we niet alleen
en enkel maar OVER
"HEM" [o.i.d.],
maar roepen we hem/haar/het
"AAN"
en 'horen naar zijn/haar/het Woord' van helende
heilige Geest in ons
[hopelijk]!
En misschien
kunnen we dat wel het allerbeste toelichten
door JR's uitleg
op de voet
te
volgen?
We
sulllesien
[of
niet]!
...
~@~
Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende