mydiheidevelden ~zandverstuivingen en ~moerassen?


~*~


Net
weer een
spannend boek
achter elkaar
uitgelezen!

Met
telkens het idee:
dit is het beste
boek tot
nu toe
dat ik ooit
gelezen heb?

Dus
vast wel
het ontelbaarste beste boek.
Net zoiets als het lekkerst gegeten,
gedronken, gerookt en
gekeuveld.

Het
heerlijkste moment,
de grootste liefde, het mooiste uitzicht,
benauwendste ervaring,
pijnlijkste en
liefst ...
[aars]
Die afwisselende varieteit
zal ook wel typisch menselijk zijn:
we blijven op zoek naar indrukken,
gevoel & 'gedacht'!

Onder
die buitenkant
die zeer verschillend kan zijn,
gaan oceanen en werelden schuil
die gevuld zijn met de meest merkwaardige gewaarwordingen:
onverzadigbare ogen, oren, deelnemingen aan impressies
vol met wat we ooit hebben ontmoet
en ervaren met onze zintuigen;
en terugkijkend op al die jaren dromen
met open en gesloten ogen
is dat al met al
een ontzagwekkende hoeveelheid dagen en nachten,
waarin ik zowel onderwerp als lijdend voorwerp was,
hoofdpersoon en figurant in toneelstukjes,
tragikomische menselijke
kosmische en locale
drama's?

Als baby,
peuter, kleuter,
lagere schoolkind voor zes jaar
en nog eens vier jaar mulo zoals dat toen nog heette in de vijftiger jaren,
kunstacademie, revalidatiecentrum de Hoogstraat in Leersum,
al die verschillende baantjes in afwachting van de vervangende krijgsdienst met aanverwante poespas
in werkverschaffingskampen, cellen huizen van tijdelijke bewaring en bezigheden,
al dat wereldnieuws van dichtbij en veraf,
alle bedden,
huizen en tuinen, straten en pleinen vol van mensenkinderen
en tijden dat er nog wat verder te lopen,
fietsen en reizen viel in stoomlocomotieven en autobussen,
liftend en trekkend
omdat je nu eenmaal benieuwd blijft
naar wat er achter de volgende horizon ligt
met nog een bergheuvel of vruchtbare dalen,
wereldsteden, woestijnen en plattelandsgehuchten met andere klederdrachten,
talen, voedsel om te eten
en al dat water en andere dranken,
soms honger en dorst,
verliefdheden en teleurstellingen
die er allemaal ook bijhoren zoals bloedheet en ijskoud,
eenzaam en samen door dik en dun
over tientallen grenzen
en langs de zoveelste
mijlpaal.

Vroeger
bezaten de mensen misschien
nog wat meer het vermogen om zeer
oude symbolen en tekens
te begrijpen?

Ze wisten hoe
en wanneer ze een 'teken aan de wand'
of ook de vlucht van vogels langs de hemel
en een wolkenverschijning in de lucht moesten interpreteren
door alle middelen die hen maar ter beschikking stonden aan sprookjes en verhalen,
mogelijke fantastische verklaringen en
vermoedens?

En
aanvankelijk
kon slechts een gering aantal van hen lezen en schrijven,
ongedwongen vrij reizen en zelf rondtrekken
waarheen ze maar wilden?

Maar met de komst van het rationalisme
zijn vele oude vermogen tot zien en vertalen verloren gegaan
en daarmee ook een groot deel van de rijkdom die onze voorouders
ons allen hebben nagelaten?

Terugkijkend
op al die mydiverhaaltjes
als mordechai, set, chai & kraaijeveld ensow is
het een wonder dat ik het tot nu toe allemaal overleefd heb:
al die levensbedreigende gevaren van jongsaf aan
en het wegdwalen in ontelbare verhalen
binnenin en 'rondom' de aarde ~
werelden van evolutionaire
verschillen.

En ooit is dat alles
bedacht door mensen van alle leeftijden,
afkomsten en 'vervormingen' in de loop van eeuwen en millennia
barstensvol van alles wat we ons maar kunnen indenken
en nog veel en veel meer!

Je kunt dus ook je hele leven
met alles erop en eraan zien als een spannend boek vol verrassingen ...
En dat gaat onafwendbaar samen met het vermogen om aan te pakken en te leren hanteren:
om toch maar 'alles' te trachten te begrijpen en er ons voordeel mee te doen:
oneindig rijke schatten aan kennis en
ingewikkelde of zelfs gevaarlijke combinaties
van wederwaardigheden,
menselijke vreugde en
vijandschap
zelfs,
snel of langzaam
veranderende omgevingen
en innerlijke gewaarwordingen in landschappen vol van
schijnbaar onoverbrugbare bergruggen,
diepe rivierdalen,
oneindige moerassen met vreemde dieren
en steeds weer nieuwe planten,
drijfzand en stuifzand en de resultaten in
letterlijke ruimte en figuurlijek tijd
van steeds meer menselijker inmengingen
in alles wat we maar tegenkomen
in onze fantasie en aan andere
tot dan toe onvoorstelbare
werkelijkheden ...

Culturele
en religieuze/filosofische olympische spelen
die over elkaar heenrollen als overweldigende lawines
en schokkende aardbevingen,
onafwendbare vloedgolven en vulkaanuitbarstingen,
technisch vermogen en wetenschappelijk vernuft en ook onvermogen
om alles op zijn/haar pootjes terecht
te laten komen :
en toch maar telkens weer blijven uitproberen,
ermee spelen,
opbouwen en afbreken,
vergaren en
uitdelen.

Dwars
door alle bewogen tijden
en totaal verschillende plaatsen heen
naar waar we ons nu en hier bevinden in de armen van de nacht
en wachtend op een zoveelste nog onvoorstelbaar
nieuwe veranderende
dag.

~@~
07 sep 2006 - bewerkt op 09 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende