Waar
het allemaal
telkens overal weer
op neerkomt is verbeelding:
ons voorstellingsvermogen dat vorm geeft
aan alles wat we tegenkomen onderweg
naar het einde.
Katten,
honden, vogels,
vissen en mensen
reageren op hun eigen
aangeboren, ingeteelde, getrainde manier
met lichaamshouding, geluid, vlucht & agressie:
het verschil met mensen [vergeleken bij de andere zoogdieren,
mensapen & aapmensen] is 't vermogen om in- & aan te voelen,
ons te verbeelden wat er aan de gang is,
'what's happening & is going
on inside & around
us'?!
Wat
geen betekenis
heeft voor ons ontkennen,
negeren of vervormen we omdat het nog niet
in onze kraam van
pas komt.
Als iets eenmaal
zijn plaats gevonden heeft in ons brein,
dan zijn we voortaan ook vaak voor de rest van ons leven verbonden met betekenissen
die we daar nu verder aan
zijn gaan hechten.
Bij huidskleur,
geslacht, afmetingen & aankleding e.d.
reageren we meestal stereotyp: dat is een blanke, neger, indiaan, man, vrouw, kind,
uniform waar gewoonlijk dan ook iets van uitstraalt zoals angst, verlegenheid, onbekendheid, agressie, seks, liefde, gezag en ga zo maar verder
en alsmaar door!
Als we niet
in eerste instantie instinctief kunnen reageren
op 'n geijkte, beproefde manier dan gaat onze verbeelding ermee aan de slag:
we proberen door allerlei verbeeldingen 'het' een plaats te geven in
ons bestaan en dat van anderen door het een naam
of etiket te geven dat past bij onze voorgaande
zin- en plaatsbepalingen?
Vandaar die
verschillende soorten Afrikanen,
Barbaren, Chinezen. Dickheads, Econo-men, Fucked up idiots, Grensgevallen en al die andere Muchomacho Homobibonobo's, Marsmannetjes
en hun Venusheuvelvrouwtjes!
Ook
in de gnostiek
& sommige joods-christelijke teksten,
zoals de pseudo-clementijnse geschriften,
wordt Ye[ho]sjoe{a}/"Jesus" of de hemelse
"Masjiach"/"Gezalfde"/"Christos" als 'n
pre-existente 'entiteit' gezien,
niet bepaald 'n verrassing eigenlijk
na al die eeuwen van
"Grieks/Romeinse
opportunistische
integraties"?
[!]
In de Gnostiek
is de Verlosser nu eenmaal
vooral een soort van hemelse figuur:
de bekendste gnostisch~christologische visie
houdt in dat de hemelse pre~existente Christus neerdaalt op de mens "Je zus".
In 't evangelie van Thomas Didymus bijvoorbeeld
met uitspraken van Yesjoea,
waarin 'hij' zegt
HUN
Jesus dan ook
met woorden als:
"ik ben in een lichaam verschenen",
dat houdt dus in
dat hij 'er al was' & getuigt van
hun pre~existente
visie.
De pseudo~
clementijnse geschriften
zijn twee romans uit de vierde eeuw, toegeschreven aan Clemens van Roma,
waaraan een ouder, joods~christelijk geschrift ten grondslag ligt.
Ze bevatten verslagen van de evangelieprediking
van onder andere ene Petrus & Barnabas.
Petrus verkondigt erin dat er
EEN
G d is,
de Schepper van de wereld,
wiens wil door 'de ware profeet'
bekend gemaakt is.
Deze
ware profeet
verandert sinds het begin van de wereld van gestalte
en is dan ook volgens dit mydiverhaaltje verschenen als Adam,
Moses & tenslotte in de persoon van Isa, Jesus:
hieruit blijkt, dat hun pre~existentie wordt erkend
[geen wonder dat de mohammedanen hun profeet Mohammed
naderhand ook zo hebben 'ge~ent' of dat soort van 'openbaringen'/stellingen
vele eeuwen later gemixt met
HUN
'coleur locale'?!
De "Gezelfde"
die 'dus' aan Avram,
{Avraham/Abraham/Ibrahim}
& Mosjeh & 'de profeten' verscheen:
hun gnostische Barnabas & Petrus noemen hem "Zoon van G d" ~
'n eretitel met 'gevolgen'!?
Het is dus wel jammer
dat het ons meestal nog ontbreekt
aan geschriften van de tegenstanders van Sjaul/Paul[us]:
in de brieven van Paul zelf is nergens een aanduiding te vinden
dat hij zich zou moeten verdedigen dat "Jesus G ds Zoon" was!
Deze Paulus wordt ook wel eens de allereerste dogmaticus van het christendom genoemd,
omdat hij de oorspronkelijke Yehosjoea [haNatsri/haMasjiach] zou hebben 'opgehemeld'
als "Zoon van G d" & inplaats van Yesjoea's eigen
onderrricht te herhalen zo een hele 'eigen' leer
over Yesjoe zou hebben
'ontworpen'?
Maar
dat blijkt dus eigenlijk
helemaal niet Paulus' belangrijkste punt te zijn geweest.
De onenigheid met zijn tegenstanders, waarover hij bijna in al zijn brieven schrijft
enkele tientallen jaren na de beruchte kruisdood van Yehosjoea, ging eigenlijk vooral
& 'alleen maar' over het toepassen van de zogenaamde wetten van Mosjeh,
de tien geboden & hun '613 nadere exacter/precieser
bepalingen/invullingen/uitleggingen'?
MOGEN
joden & niet-joden wel aan EEN tafel samen zitten [eten]
en MOETEN [ook de niet-joodse] christenen allemaal besneden worden of juist niet?
Maar als het gaat om die 'hoge visie'
op Yehosjoea,
DAN
schrijft Paulus daarover
alsof het gemeengoed is
en hij verdedigt deze visie niet: dus misschien
waren hij en zijn tegenstanders het
over die mogelijkheid
'gewoon' eigenlijk
wel eens!
Verder
voortbordurende
op die vroegjoodse meervoudigheid
van G d en de daarnee corresponderende
vroegchristelijke visies op Yeshoe als de Heer en
G ds Logos als Eerste/Enige Zoon in Wijsheid & Kracht,
kun je het dan dus verder ook nu voortaan wel opnemen
voor zo'n dogma als de drievoudigheid/drie~
EENHEID!
"JeZus"
als de Zoon
van G d & als de ENIGE Heer
{NIET de Roomse Keizer of Paljas van een Paus [!], maar
als representant van Adonai/Elohiem/Mensenzoon/Oude van Dagen enzovoorts}
is zogezien een prikkelende visie met oeroude
'joodse wortels'?
DIT
is geen
polytheisme, zoals 't christendom
vaak werd verweten van joodse [en mohammedaanse] zijde:
het is helemaal in overeenstemming met het joodse inclusieve monotheisme,
waarbij de Heer of de Zoon 'gewoon' voortkomt uit
"G d de Vader".
OOK
wordt er
in dit verband
wel iets vaker gewag
gemaakt van Daniel Boyarin
{zie ook al eerder & vaker in myDi!},
die stelt dat 't jodendom van
VOOR
de christelijke jaartelling
een Logos~theologie had,
die de christenen iets later dan ook als 'helemaal vanzelfsprekend'
hebben overgenomen in die regionen rond Rome, Athene, Klein Asia, Alexandria & Persia?!
De latere rabbijnen hebben volgens hem, in reactie op het vroege christendom, daarna die theologie voortaan maar liever ontkend om besmetting en vervuiling van grenzen tegen te gaan koste wat 't kost.
Vergeet niet dat de Talmoed eeuwen na het ontstaan van 't christendom is geschreven.
Kortom: mensen geloven wat ze willen/kunnen/durven 'geloven'?!
Ik probeer me aan historische 'feiten' te houden & zie
die daarop volgende vormen van theologie als
zeer tijdelijk, plaatselijk & 'toevallig'.
En wie gnostisch [or whatever]
wil geloven die moet dat dan
ook vooral dan dus maar
doen als hij/zij dat niet
kan laten
...
DAT
is allemaal
een kwestie van
theologische/psychologische persoonlijke voorkeur!
Maar voor mij is op historische gronden de waarde van die christelijke traditie{s} 't grootst.
De essentie van wat er in en na 325 op 't concilie van Nicea aangaan die diverse geloofsvisies
werd besloten, bestond in feite ook allang daarvoor
en de invloed van keizer Constantijn daarop
is dan ook waarschijnlijk toch nog veel
kleiner geweest dan soms nog wel
eens wordt aangenomen
zo nu en dan?
Ikzelf
ben ook
helemaal verworteld geraakt
in al die oude christelijke & joodse traditie en ik denk dat ik
mede dankzij al die rondgezwerf in die streken daarmee in het spoor zit van Yehosjoe
haNatsri/haMasjiach, van diens vroegste volgelingen,
en daarmee van wat er allemaal op volgde
in & omtrent die afgelopen
2000 jaar
...


