mydigevoelsexplosies


deconstructie van de relatieve mydireactiviteitstheorie


Als we reageren
op situaties en gebeurtenissen van buitenaf,
dan gedragen we ons als een effect en niet als de oorzaak ...
We zijn reactief, niet proactief: we zijn schepsel
in plaats van schepper.

Als we leven zonder te werken
aan persoonlijke groei of verandering van ons karakter,
dan creeeren we geen nieuwe spirituele dimensies
in onszelf.

Als we krachten van buitenaf toestaan
om onze gevoelens te beinvloeden [hetzij positief of negatief],
dan geven we de controle over de dingen uit handen.
Het ego [niet: het 'zelf'] heeft dan de leiding over ons bestaan.
We blijven in de ban van onze oerimpulsen en worden slaven van de buitenwereld,
die ons deze impulsen verschaft.

Als we egocebtrisch gedrag vertonen,
dan delen we niet: we blijven vastzitten in de neiging om te ontvangen.
We missen daardoor de kans om te scheppen
door proactief te zijn.

Denk hier dus
nog maar eens over na,
voordat je verdergaat naar de voorgaande of volgende
mydiverhaaltjes heen en weer
tussen oerknal en
'oercrunch'.

~@~
~@~

Iedere keer
dat we reageren,
ontstaat er door de energie die we voelen,
een directe verbinding met de 99% wereld.
Het maakt daarbij niet uit of het woede is of plezier.
Het Licht, dat het Vat ontving in de oneindige wereld,
geeft ons deze energiestoot, dit roesgevoel, dit korte moment van bevrediging.
Maar het is ook het wezen van de ervaring, die we het Brood der Schaamte noemden.
Het Vat verwierp dit Licht, omdat het reactief
werd ontvangen.

Steeds
als we ons reactief gedragen,
ontkennen we in feite onze 'goddelijke natuur'.
In onze ziel voltrekt zich opnieuw de opstand tegen het Licht.
Daardoor blokkeert de stroom van Energie.
Het is alsof de oerknal op een spirituele wijze opnieuw plaatsvindt?
Metaforisch gezien wordt er een nieuwe lap over de lamp gehangen.
Het leven wordt donkerder.
Het plezier slijt.
De roes gaat voorbij.
We voelen ons leeg pf 'down' na zo'n gevoelsexplosie.
Ook het opgewonden gevoel,
direct nadat we iets moois gekocht hebben,
vervliegt op den duur.
De vervulling van ons verlangen is hier niet gecreeerd door proactieve inspanning,
maar door reactief gedrag.
Het was iets buiten onszelf
dat ons gelukkig
maakte.

Op
dezelfde wijze
kan een andere pseroon
de oorzaak zijn van ons gevoel van bevrediging.
Als iemand ons een compliment maakt,
dan zijn we niet ZELF de oorzaak van het goede gevoel,
maar slechts het effect daarvan.
Ons geluk is in zo'n geval tijdelijk!
Onze ziel wordt gedwongen om de opstand te herhalen:
het Licht wordt geblokkeerd om te voorkomen dat we opnieuw
Brood der Schaamte eten.
Het gevolg is dan ook
duisternis.

~@~
~@~

"HET"
gaat er in myDi dan ook
vooral om voor mijn gevoel dat we spirituele alternatieven kunnen aandragen:
er is dus ook altijd een andere mogelijkheid, die voorkomt dat er in ons [alweer] een 'spirituele oerknal'
plaatsvindt ~ DAT is de proactieve manier van handelen.
Als je proactief handelt, ga je niet in op je reactieve impulsen.
Je stopt ze eenvoudig.

Het zijn
maar een paar zinnen,
maar deze woorden vereisen
een bijna bovenmenselijke wilskracht en zelfbeheersing.
Het is immers veel gemakkelijker gezegd [en opgeschreven] dan gedaan?
Laten proberen om in de volgende 'herhalingsoefeningen' van toen en nu ons begrip van het concept weerstand iets meer te verdiepen
en te leren wat transformatie
eigenlijk
IS?

engel
03 jul 2006 - bewerkt op 26 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende