mydiflikkerverlichtingverduisteringbrandstichting?



[mydidodag 7 december 2006 om 06:16
~ regenachtig & winderig maar niet koud]

~*@*~

WIJ
zijn dus
allemaal voorlopig even
tijdreizigers die zich binnen
het voertuig van ons lichaam
binnen onze geest begeven op het
pad der {r}evoluties op aarde en omstreken?
De aarde is dan ook een soort Ark van Noach op
de Oceaan van het Heelal en de grenzen der Eeuwigheid!
Het ouderwetse mydiverhaal van de schepping is te vinden in GEN 1 & 2:
de mydibijbel begint met dit korte verhaaltje
'en dus' beginnen mensen enkele duizenden jaren later
soms nog steeds bij dit fictieve begin,
het werd alleen pas na vele eeuwen geschiedenis
van het volk Israel opgeschreven ...
DAT is dus ook geen {a}historische, biologische
of chemisch~natuurkundige uiteenzetting,
maar kan worden gezien als een soort van geloofsbelijdenis
van HOE men in de wereld stond toentertijd en wat volgens 'hen' {"P"}
daar allemaal mee 'te maken had'.
DAAR moeten klemmende vragen
over zijn gerezen onder degenen,
die in ballingschap naar Babylonia
waren weggevoerd na de val van de tempel
op de negende dag van de maand Av
van het jaar 587 v.Chr.?

Onder
hen waren
ongetwijfeld ook priesters
van die gevallen joodse tempel,
die allerlei oude mydiliederen
en ~verhalen
kenden:

ZIJ
waren natuurlijk
DE aangewezen personen
om bij terecht te kunnen met al die vragen
over HOE het ZO VER had kunnen komen met hun volk en hun tempel in Yeroesjalayiem,
maar OOK over hoe het nu
VERDER moest!

Vragen
ook naar
de wezenlijke inhoud van hun geloof
en hoe daarmee nu nog te kunnen leven
in deze barre omstandigheden
tussen vreemde rivieren
als vreemdelingen in een vreemd land
en later,
als ze [misschien?]
hopelijk weer terug konden
[zouden mogen]
keren naar hun eigen land van ooit?

DAT
scheppingsverhaal uit GEN
is dan ook niet in de eerste plaats
een loflied op de schepping,
zoals het wel in de Psalmen en Gezangen te vinden is,
maar meer een doordachte poging tot belijdenis
van hoe volgens hen hun "G D"
['de enige echte']
van meet af aan heel deze aarde
[en omstreken]
naar zijn hand had gezet:

"He's got the whole world in his hands,"
zoals de verslaafde negers uit Afrika
in HUN 'ballingschap'
~ als slaven van de blanken in Amerika ~
in EEN van HUN vele negrospirituals
plachten [en nog steeds plegen]
te zingen
...


'Jy
ken God
kragtens jou[w] onwetendheid,
Hij dank sy almag[t] aan jou[w] onvermo[g]e[n]
jy leer[t], geleidelik opgelug[t], dat Hy nie[t] iets of iemand is om aan te g[e]lo[ven] maar te ervaar[en]:
uiteindelik mededo[g]e[n] met deelgenote[n] in sy werklikheid,
die kans wat ons dwarsdeur die doolhof lei en later elkeen om die beurt bevry
[-den kan]
...'


G d is zo groot
dat Hij niet hoeft te bestaan
We beweren niet dat "HIJ" NIET 'bestaat' en OOK niet dat 'hij wel bestaat':
om DAT soort dingen uit te maken ontbreken ons eenvoudigweg de middelen en het uithoudingsvermogen!
Ik wil niet 'van g ds bestaan' af en al helemaal niet van 'g d zelf', ook niet van 'g d als persoon'?
Juist NIET van 'G d als Persoon': ik wil ervan af dat wij, mensenkinderen, om in "Hem/Haar/Het" te geloven, EERST zeker zouden moeten weten 'dat hij bestaat'!
Ik wil AF van de DENKDWANG dat geloofszekerheid bestaat in de vaste overtuiging
'dat hij bestaat'
...


Het gaat dus
naar mijn gevoel
om een veronderstelling
van mogelijkheden die ons
behulpzaam kunnen zijn bij het
navigeren op de oceanen des levens
net zoiets als lengte~ en breedtegraden,
de evenaar en de magnetische polen afhankelijk van
een magistrale stralende zon en
'zie de maan schijnt door de bomen' &
'sterren twink'len overal',
OOK
voor de vreemd'ling zeker,
die verdwaald is zeker,
"Lovely Rita's",
"IJzeren Heinen", "Botsende Balken",
"Einstuerzende Neubauten", "Waggelende Wiegels",
"Koordansende Boskabouters", "Vlad Poet" & "Sjors Push"
met al die 'rebellenclubjes', 'terroristen' en
'vrijheidsstrijders' voor
'goede en slechte doelen',
krankzinnige wreedheden plegenden en al die
oppervlakkige slijmballen, borstvergroters & -verkleiners, pikdragers en
gleufjesdieren die de dienst uitmaken of heel wat denken te zijn
met hun ageren, beweren, communiceren en
[d]evalueren ...

Ik zou dit alles
niet met zoveel nadruk zeggen
als ik er niet van overtuigd was dat veel mensen
hun 'geloof' dolgraag willen verankeren in de zekerheid dat "G D" 'bestaat'!
Omdat ze onderhand wel weten dat die zekerheid onmogelijk is, geven ze het geloof 'in hem' ook maar op: DAT hoeft niet, het KAN anders?
Ik wil OOK van de gedachte af dat 'g d' MOET bestaan
op een manier die wij voor mogelijk houden:
DAN blijkt er zo weinig van hem over te blijven dat het niet meer de moeite loont in hem te geloven!
Wij beseffen immers heel goed dat wij g d niet KUNNEN kennen op dezelfde manier als waarop wij de waarneembare werkelijkheid, de geschiedenis of de evolutie kunnen kennen ...
Om desondanks TOCH nog vol te kunnen houden 'dat hij bestaat'
bedenken we voorwaarden onder welke nog redelijkerwijs
aangenomen KAN worden dat 'g d bestaat'?

En
DAT betekent
dan weer allereerst
'grote opruiming' van de rijke beelden
die de joodse en christelijke geloofstradities 'over hem hebben ontwikkeld',
maar ook de voorstelling 'dat hij een persoon is die tot ons speekt en ons hoort'!
Wat DIT betreft heeft de filosofische theologie vrijwel onuitwisbare sporen in ons bewustzijn achtergelaten.
G d werd ZOZEER van lle herkenbare menselijke eigenschappen beroofd dat er tenslotte
van hem niets anders meer overbleef dan pure 'transcendentie' ...
En DIE werd dan weer ZO gepresenteerd dat zij niet
te kennen valt en slecht 'gedacht'
kon worden?

G d
wordt dan
ZO vreselijk groot,
ZO VER uitgekleed, dat hij nog slechts
als kale[nde] abstractie bestaat of als onbestemde [groot]macht!
Ik maak nu een andere keus: g d is zo groot dat hij niet meer hoeft te bestaan,
met name niet op ONZE voorwaarden. En omdat DAT niet meer hoeft, omdat wij van die denkdwang zijn verlost, kan g d bestaan zoals de bijbel hem laat bestaan: als "Persoon die ons in Christos" genadig is.
God is DAN niet meer 'de Afwezige',
maar [in ons] 'de
Verborgene'!

Een
g d die
zich laat zoeken,
OOK in een cultuur die hem als de "Grote Afwezige" beschouwt,
als 'de Overbodige' bij uitstek ...

Om
'hem' te
zoeken hebben we
verrijkende beelden nodig
en allerlei mydiverhalen die het geloof voeden
en van de weeromstuit verzint het geloof DAN nieuwe mydibeelden
en nieuwe mydiverhalen.

Het
is eigenlijk
nooit anders gegaan,
en het wordt tijd
om dat weer te
beseffen

~@~
07 dec 2006 - bewerkt op 14 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende