mydifeuilleton ook in stripreportages & gelijkenis
In de trouwe verdieping van religie&filosofie van gisteren stonden weer eens enkele schitterende citaten over begeerte&lijden i/d stripreportage door Margreet de Heer: 'eigenlijk twee kanten van dezelfde munt'!
"Begeerte is de bron van alle lijden!"
"Hoe verbodener des te begerenswaardiger!"
Zelfbewustzijn IS gnot & begeerte!
"Jij zult niet begeren: 'wat van je naaste is', 'meer dan 2000 calorien per dag', 'seks, drugs & flauwekul!' & 'ontelbare andere zaken die de "moderne" cultuur dicteert, {maar middels advertenties & reclame dag & nacht propageert}'!
"Een onderdrukte begeerte is nooit een verstandige metgezel!"
Verzadiging kan de weg vormen naar verlichting of naar verslaving: 'je hebt uiteindelijk je begeerte lief en niet 't begeerde'?!
"'t Is makkelijker de eerste begeerte te onderdrukken, dan alle volgende te bevredigen!"
"Wie vreest te lijden, lijdt reeds datgene wat hij vreest!"
"De mens leert meer van lijden dan van genot."
Fantasie opent voor ons de deuren naar hemel en hel: ondertussen regeert mijn geheugen m'n leven ...
Geloof, religie & 't vermoeden & aannemen van morele & maatschappelijke vooruitgang kunnen ons zo dus ook bescherming bieden tegen existentiele angsten & vrezen: 't is als de sprong die de bezinnende mens kan ervaren, als de stemming verandert van angst in vertrouwen. Het griezelige van fanatici is wel dat ze hun overtuiging propageren als ene 'echte' waarheid & zodoende anderen daarmee buitensluiten?
Geloof in vooruitgang & religieus geloof voeden beide ons broodnodige vertrouwen in iets anders/beters! Geloven betekent meestal ergens in of op vertrouwen. Dat vertrouwen staat haaks op angst: er zit iets van optimisme in geloven en dat kan onze angsten helpen wijken.
De tegenstelling tussen morele vooruitgang en religieuze bekering aanhangen is overigens vaak alleen maar schijn? De bijbelboeken van 'n Mosjeh zijn deels verhalende moraal in contrast met allerlei verouderde heidense fascinaties vol geweld, met als kern tien leefgeboden ['vuistregels']: leven naar die moraal schept tegelijk vertrouwen in liefde.
In de bijbelverhalen worden er zelfs beloften aan gekoppeld in 'n land van 'melk & honing'. De vraag is wat onder [be]dreigende omstandigheden 't sterkst blijkt te zijn: morele vooruitgang of religieus geloof?
Mensen die basale angst beteugelen via morele & sociale vooruitgang lijken kwetsbaarder dan zij die 'n religieus geloof aanhangen! Want als er crises i/d 'vooruitgang' zitten & bepaalde normen & waarden aan 't verdwijnen lijken te zijn, steken angst & chaos makkelijk de geile kop weer op & dan ligt populisme als 'oplossing' van die angsten op de loer.
Religie voert de mens nog naar 'n ander niveau dan dat v/d mores alleen. Het religieuze heeft meer 'verbindingen' naar onze menselijke wortels [en takken]: naast de esthetische & de morele categorie is religiositeit 'n vraag aan de mens om 'n 'sprong in de diepte' van ons bestaan.
Dat kun je ook overgave noemen [inkeer/bekering/verlichting/bewustzijnsverruiming e.d.], die ons kan leiden tot het vrij raken van 't ego & haar willekeurige angststemmingen & tijdelijke dwaasheden.
Die overgave aan "G d" kan zo 'n egovrije ruimte scheppen, waardoor de mens zich van angst losweekt?! Dat is die sprong die de 'biddende' [mediterende/bezinnende] mens kan ervaren, als de stemming innerlijk verandert van angst in vertrouwen: in de dialoog met 'g d' leert de gelovige, biddende, mediterende/overwegende mens zich los te koppelen van al die willekeurige angststemmingen & toevallige banaliteiten. Misschien tot straks of later.