mydifeuilleton {met 'n hoepeltje erom} ...........

Ook
al bijna
zo'n 2000 jaar
geleden zie je iets
dergelijks weerspiegeld
in de woorden van Yehosjoea.
Volgens 't evangelie van Thomas
zou Yesjoe erop geantwoord hebben:

"Jullie zijn voorbijgegaan
aan de Levende die bij jullie is
en jullie hebben gesproken over de doden!"

Met 'de Levende'
is Yesjoe zelf bedoeld,
en 'de doden' duidt op de oude profeten
[zie ook 't opschrift:

"Dit zijn de geheime woorden die Yehosjoea de Levende heeft gesproken & die Didymus Judas Thomas heeft opgeschreven"]!

In Toma 52
zijn de oudtestamentische profeten
en hun boeken daarentegen gediskwalificeerd als niet ter zake doende.
Dit is dus alweer duidelijk iets heel anders [heidenser/gnostischer],
dan hetgeen Yesjoe volgens Marc 12:27 in een discussie
over de opstanding der doden met een beroep op Mosjeh [e.d.]
zegt over de oudtestamentische aartsvaders:

"Hij is niet een G d van de doden, maar van de levenden!"

Volgens Luc 20:38 voegt Yesjoe hieraan toe:

'want voor G d leven zij allen'
!
Met 't voorgaande
correspondeert dus dat Yesjoe in 't evangelie van Thomas
vrijwel niet meer naar de oudtestamentische boeken verwijst & [heel erg] kritisch is
over de Joden & hun toenmalige gebruiken. Er komt bijvoorbeeld een verwijzing naar Adam
[de z.g. 'eerste' mens] voor in Thomas 46 en 85, & een zinspeling op Psalm 118:22 in Thomas 66:
"Laat mij de steen zien die de bouwlieden afgekeurd hebben:
DAT
is
DE
hoeksteen!!"

Daarmee wordt dan bedoeld dat "Joden" Yehosjoea
hebben afgewezen: zo wordt op de Joden krtitiek uitgeoefend op grond van hun eigen heilige Schrift
zoals je ook kunt zien in Marc 12;10.
Nog weer andere kritiek op de joden & al hun oudtestamentische gebruiken is te vinden in Toma 6; 14; 43; 53; 104 e.d.
Ook in de bijbelse evangelies is Yesjoea regelmatig kritisch over zijn joodse tijdgenoten,
maar daar staat dan weer tegenover dat hij ook wel zo nu & dan
gunstige oordelen velt [Marc 12:28-34, 41-44; 14:3-9 e.d.]
& regelmatig in positieve zin blijft verwijzen
naar Mosjeh & de profeten
[Marc 7:6-13; 10:2-9; 12:35-37 & Mat 9:13 & 12:7,40!]!

Waya'an Yesjoea wayomer aleihem heiteev niba Yesjayahoe aleichem hachaneefiem kakatoev ha'am hazeh bisfataw kiebedoenie weliebo rachok mimenie!

Yehosjoea antwoordde hen:
"Wat is die profetie van de profeet Yesjayahoe toch toepasselijk op huichelaars als jullie! Er staat immers duidelijk geschreven:

"Dit volk eert mij met de lippen, maar hun hart is ver van mij; tevergeefs vereren ze mij,
want ze onderwijzen hun eigen leer, voorschriften van mensen!"

"De geboden van G d geven jullie op en aan de tradities van mensen houden jullie vast?!"

En hij vervolgde:

"Mooi is dat, hoe je G ds geboden ongeldig maakt om vervolgens je eigen tradities
met alle geweld overeind te kunnen gaan houden! Heeft Mosjeh ook al niet gezegd:

'Toon eerbied voor je vader & moeder',
en ook:
"Wie zijn vader of moeder vervloekt, moet ter dood gebracht worden"?
Maar jullie leren dat iemand tegen zijn vader of moeder mag zeggen:
"Alles wat van mij is en voor u van nut had kunnen zin is korban [wat 'offergave' betekent]"',
'waarmee je hem niet toestaat nog iets voor zijn vader of moeder te zoen, &
zo ontkracht je het woord van G d door de zelfgemaakte tradities die je doorgeeft aan anderen;
en je doet nog veel meer van dit soort dingen!'

Er kwamen dus voor dit soort twistgesprekken vaak Farizeeen op hem af en ze vroegen hem bijvoorbeeld of een man zijn vrouw mag verstoten. Zo wilden ze hem telkens weer op de proef stellen.
Hij vroeg hun [met vraag en wedervraag]:

'Hoe luidt het voorschrift van Mosjeh?'

Ze zeiden:
'Mosjeh heeft de man toegestaan een scheidingsbrief te schrijven en haar te verstoten!'
Yesjoe zei tegen hen:

'Hij heeft dat voor jullie opgeschreven omdat jullie zo vreselijk harteloos en kolossaal koppig bent.

Maar al bij het begin van de schepping heeft G d de mens mannelijk & ook vrouwelijk gemaakt
['net als hij/zijzelf tegelijk "mannelijk & vrouwelijk" is'];
daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich hechten aan zijn vrouw,
en die twee zullen als
EEN
worden, ze zijn dan niet meer
langer als twee, maar
EEN.
Wat G d heeft verbonden,
dat mag een mens niet scheiden!'

{...}
Een van de schriftgeleerden
die naar hen geluisterd had terwijl ze over al dat soort zaken discussieerden,
en gemerkt had dat hij hun correct had geantwoord, kwam vervolgens wat dichterbij en vroeg hem:

"Wat is van alle geboden het allerbelangrijkste gebod?"

Yehosjoea antwoordde hem:

"Het voornaamste is:
"Luister, Israel!
De Heer, onze G d,
is de enige Heer [er is geen andere!];
daarom: heb de Heer, jouw G d, lief met heel je hart
en met heel je ziel en met heel je verstand en met al je kracht!"
En het op
EEN
na belangrijkste is dit:
"Heb jouw naaste lief als jezelf!"
Er zijn geen geboden die belangrijker zijn dan deze twee!'

Die schriftgeleerde zei tegen hem:

"Inderdaad, rabbi, wat jij zegt is waar:
hij alleen is G d en er is geen andere G d dan hij ['laillahailallah'],
en hem liefhebben met heel ons hart & met heel ons inzicht & met heel onze kracht,
en onze naaste liefhebben als onszelf
betekent veel meer dan alle brandoffers
en andere offers [samen]!"

Yesjoe vond dat hij heel
verstandig had geantwoord en zei daarom dan ook tegen hem:

"Jij bent niet ver meer van g ds koninkrijk!"

De volgende dag zou het feest van Pesach en het Ongedesemde brood beginnen.
De hogepriesters en de schriftgeleerden zochten weer naar een mogelijkheid om hem
door middel van 'n list gevangen te nemen & te [laten] doden. Ze zeiden bij zichzelf:
Tijdens het feest kan dat niet, want dan komt het gewone volk in opstand!
Toen hij in Beth Aniyiem in 't huis van Sjimon - degene die aan huidvraat had
geleden - aanwezig was bij 'n feestmaal, kwam er
een vrouw binnen.
Zij had een alabaster flesje bij zich
dat gevuld was meer zeer kostbare zuivere nardusolie:
ze brak de hals van het flesje
en goot al die olie uit over z' hoofd.
Sommige aanwezigen zeiden geergerd tegen elkaar:

"Waar is deze verkwisting goed voor?
Die olie had immers voor meer dan driehonderd dinaries verkocht kunnen worden, en dat geld
hadden we dan aan al die armen als aalmoezen kunnen geven!"

En ze voeren tegen haar uit!
Maar Yehosjoea zei:

"Laat haar met rust, waarom vallen jullie haar lastig? Zij heeft iets goed voor mij gedaan.
Want de armen zijn altijd bij je, en jullie kunnen dus weldaden aan hen bewijzen wanneer je ook maar wilt, maar ik zal niet altijd bij jullie zijn. Wat ze kon, heeft ze gedaan: zij heeft mijn lichaam nu
al met olie gebalsemd, met het oog op mijn begrafenis. Ik verzeker jullie:
waar ook maar ter wereld het goede nieuws verkondigd wordt,
zal ter herinnering aan haar verteld worden
van wat zij heeft [geloofd]
gedaan!"

Kortom:
't gaat
om de ziel
van de zaak en die moet
je niet verwarren met
alle poespas &
geharrewar er
omheen.