mydietenstijd {hoe lang nog?}



G d
is dus
in feite een
ander woord voor de
ontwikkeling van leven op de
aarde in heelal en eeuwigheid: de
ontplooiing van alles wat aanwezig was vanaf
het allereerste begin in iets 'anders'. Vandaar ook
dat we woorden gebruiken als licht, leven, liefde, aandacht,
aanwezigheid, wording, verkenning, ontdekking, verwerkelijking,
vrede, groei, echtheid, schoonheid en alles wat daarmee te
maken heeft tot in de allerkleinste details & de grootste
eenheden: alles wat we leren kennen heeft daarom
dan ook altijd meerdere kanten
voor ons
besef.


Vanuit
die veelheid
van indrukken vormen we ook alle
bouwstenen van ons korte tijdelijke bestaan door
te trachten 'het' te vatten in onze mimiek, de
gebaren die we maken & de woorden die we
ervoor ontwerpen & nader
willen invullen.


Eigenlijk
zijn we allemaal in 'n soort van
permanente staat van {r}evolutie:
alleen de snelheid & de richting
ervan varieert zo nu
en dan.


We
bevinden
ons in dat para-
dijs dat tegelijk 'n
hel kan zijn: dat is
afhankelijk van al
wat we ervaren
[of juist
niet]!

Mosjeh,
volgens de
joodse traditie de
enige mens die direct
'met g d kon spreken', vraagt
aan "G d":
'WAT MOET IK
AAN DE MENSEN ZEGGEN
ALS ZE VRAGEN WIE JIJ BENT?
ALS ZE VRAGEN:
"Wat is zijn naam?"
EN G D GEEFT ALS ANTWOORD:
"Mijn naam? Wie ik ben?
Dat zul je aan m'n daden zien!"'
Zoiets
moet je dus
niet letterlijk nemen
want dan sla je de plank mis
& verdwaal je meestal in onmogelijke
pietepeuterigheden, bijgelovigheid
& dogmatisch zeuren.

't Gaat erom
dat we proberen te benaderen
'waarom 't gaat',
wat de kern is van ons bestaan op aarde.
Dat gaat nu eenmaal vaak niet anders dan via die symbolentaal
van mimiek, gebaar, woord & 'beeld', we hanteren die middelen
om iets te verduidelijken dat er niet 'is',
maar dat wel 'gebeurt'.

Het gaat over
ontwikkelingen binnenin ons
die weerspiegelen in alles
wat we ervaren.

En "G d" vervolgt
['volgens Mosjeh']:
'IK BEN DEGENE DIE JULLIE NAAR DE SINAI ZAL VOEREN OM ER AAN JULLIE DE WET TE GEVEN
EN HET VERBOND MET JULLIE TE SLUITEN. IK BEN DEGEEN DIE VAN JULLIE EEN VOLK ZAL MAKEN,
"MIJN EIGEN VOLK". IK ZAL ZIJN DIE JULLIE SPIJZIGT IN DE WOESTIJN
& JULLIE ZAL DOEN BINNENGAAN IN HET LAND
DAT IK AAN JE BELOOFDE. IK ZAL ZIJN
DIE IN JULLIE TEMPEL WIL WONEN
EN DIE TOT JE ZAL SPREKEN
DOOR MIJN PROFETEN!'

Met andere woorden
bij wijze van spreken, vertellen & schrijven:
mensen 'zien' 't 'onzienbare' via
bewustwording als in dromen,
visoenen, gewaarwordingen.

Dat proces is wat er kan
plaatsvinden binnenin ons als 'g d
in ons komt wonen' & we 'op weg' kunnen gaan
zonder totaal overweldigd te worden door angst en beven,
onzekerheid & verdwazing.

Al ons eten & drinken,
doen & laten komt als het goed is
uit die eeuwige bron van 'genot':
mensen die voorheen verdeeld waren
in rivaliserende volkstammen, rassen & f{r}acties
vinden eenheid in dat proces van 'samengaan',
delen & mededelen, ontdekken, ervaren,
plaatsgeven & vervolmaken.

Kortom,
"g d zegt":
'IK BLIJFT ONZICHTBAAR VOOR JULLIE,
MAAR MIJN AANWEZIGHEID BLIJKT UIT JULLIE GESCHIEDENIS
ALS GEVOLG VAN AL DIE {R}EVOLUTIES DIE JULLIE 'IN MIJN NAAM' MEEMAKEN.
DAARIN LAAT IK MIJ ZIEN ALS BRON VAN ALLES WAT JE EET EN DRINKT &
ZO OOK KUNT GAAN ERVAREN ALS WAT JE MET JOUW EIGEN ZINTUIGEN
WAARNEEMT, DOET
& LAAT!'

Van 'de Israeliet'
werd dus 'n geloof in 'g ds aanwezigheid'
gevraagd & tegelijkertijd 'n vertrouwen in zijn zorg 'voor zijn volk'
[in feite dus 'de mensheid']! "Yahweh" [die wordende behulpzame aanwezigheid] is
voor 'de jood' als 'helpende aanwezigheid', 'de van zichzelf
& z'n omgeving bewustwordende mens'.

Om te voorkomen dat die g d
uit de aandacht & uit dat 'geloof' verdwijnt
gebruikte men de praktijk van het voortdurend
'bidden', mediteren, overwegen, 'er bij stilstaan'
om 'verder te kunnen gaan'.

Hoe intensief die 'gebeden' waren,
weten we onder andere dan ook uit het overgeleverde 'gebedenboek'
der psalmen & gezangen: de richtinggevende gedachte
achter al deze 'vragen & antwoorden' is:
HEB ZELF VERTROUWEN
'IN MIJ'
"yhwh"
& GELOOF DAT
'HIJ'
JE ZAL HELPEN
IN AL JE NODEN & BEHOEFTEN.

In die psalmteksten e.d.
komen we dus ook alle problemen van mensen tegen: de problemen
die we hebben met zo'n 'g dsgeloof': er blijkt bijvoorbeeld overduidelijk uit dat al die goden & godinnen van de hen omringende volkeren ook hun 'aantrekkelijkheid' hebben op 'het volk' &
dus wordt er dan ook voortdurend gewaarschuwd dat
'YHWH"
de
"ENIGE ECHTE"
'g d'
is:
'GEEN ANDERE GOD MAG ER ZO
DUS ONDER JULLIE ZIJN, GEEN VREEMDE GODEN
MOGEN JULLIE AANBIDDEN!'

Men maakt zich
gedurende al die ontelbare
[vele duizenden] jaren dus ook zorgen over de ervaring van
'g ds afwezigheid': die komt tot uitdrukking
in situaties waarin 'het kwaad'
de overhand lijkt
te krijgen.

Dat kwaad
komt in feite
meestal van buitenaf, van de omringende volkeren
in omliggende landen, vaak de door Israel verdreven veehouders
& heidenen die kinderoffers brengen & er duistere praktijken op na bleken
te houden als in bijvoorbeeld Sodom & Gomorrah of met
de plaatselijke 'Ba'als'
& 'Molochs'.

Die vanwege
"Israels grazige weiden" telkens maar weer aanvallen blijven doen
op het door 'de joden' geclaimde territorium.
"G d" werd dan 'aangeroepen'
& als
"HIJ"
niet onmiddellijk
'gehoor gaf',
dan werd
die
'afwezigheid'
heel kinderlijk ervaren als 'n
'uiting van g ds toorn'.
De psalmen
staan er
vol van
...

Eerst
dus maar
even wat eten en drinken.
De zon schijnt. De wereld draait door.
En buiten
vriest 't
licht.

De
witte
wondertuin
schittert & binnen
is het 18 graden.
Ik adem in
& uit
...
engel
26 jan 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende