mydidope {& fiends}

In de sportwereld
is het officieel absoluut taboe verklaard zegt men!
Allerlei atleten & wielrenners die betrapt worden op een greep uit de medicijnkast en dergelijke, mag zijn prijzen inleveren en z'n carriere vaak vergeten of aan de olmen gaan hangen?
Maar hoe zit dat eigenlijk in de wetenschap?

Mogen studenten hun kansen bij een toelatingsexamen vergroten door vooraf een slim pilletje te slikken?

OF
ze dat doen, is allang geen vraag meer.
In de VSA, waar de meeste studenten op dit gebied zijn uit-gevoerd, neemt dan ook
[naar men zegt]
EEN
op de tien studenten
om die reden zijn toevlucht tot de [psycho]farmaceutica.
En dan gaat naar 't schijnt meestal om z.g. concentratieverhogende middelen zoals Ritalin
[eigenlijk bedoeld voor sommige ADHD~patienten?] of modafinil {gebruikt tegen slaapziekte}?!
Als artsen zulke middelen aan echte patienten voorschrijven,
betogen nu twee medici in het vakblad Nature,
dan maken ze altijd een afweging tussen baten
en de schadelijke bijwerkingen.

Ritalin moet bijvoorbeeld vooral niet te lang worden voorgeschreven,
omdat het ook de groei kan remmen. Hoe moet de maatschappij dan omgaan met die ontwikkeling dat 'gezonde' mensen deze middelene vrijwillig [blijven] innemen?

Vaak ook nog eens volkomen ongecontroleerd,
omdat ze ze via 't internet verkrijgen en zonder enig zicht op de duur, frequentie, dosering &
allerhande mogelijke bijwerkingen!

Het is dus duidelijk geen eenvoudige kwestie meer, met een duidelijk onderscheid tussen goed en fout?!

Want waar leg je nu nog de grens?

Is het goed of fout als mensen een pilletje slikken [zo nu en dag] tegen bijvoorbeeld jetlag?

Of om iets beter te blijven functioneren tijdens een nachtdienst?

En als een chirurg een pilletje neemt om zich tijdens een operatie beter te kunnen concentreren,
dan heeft de patient daar toch ook voordeel van?

Dat geldt ook voor het concertpubliek als de violist wat heeft geslikt tegen zijn vermoeidheid!

Ten slotte:
hebben we in koffie, thee en/of tabak, alcohol & psychedelicatessen e.d.
[al of niet gedoogd of illegaal verklaard ten behoeve van internationale misdaadorganisaties & op makkelijk snel geld belusten] ook niet allang 'geaccepteerde' doping
voor het lichaam/brein?

Die twee medici
proberen dus alle voors en tegens op een rijtje te zetten.
De trend is onderhand best wel [over[duidelijk & alles wat er is kan ook misbruikt worden]:
het gebruik [en daardoor dus ook het misbruik] van al deze [en nieuwere] middelen zal voorlopig alleen nog maar verder blijven toenemen.

DE
grote vraag is volgens hen
niet of we deze ontwikkeling [nu nog] willen keren:
die hebben ze al beantwoord door hun zorgen uit te spreken over een overkokende 24~uurseconomie!
De vraag is dus: kunnen we dat ook?

Want wat doe je bijvoorbeeld als ouder,
leggen ze de lezer voor, als je weet dat de klasgenoten van jouw kinderen WEL slikken?
Het probleem bij dit alles schijnt nu dan ook vooral het internet te zijn:
je kunt het immers zo gek niet bedenken of er altijd wel weer ergens een site
waar je peppillen & viagra of zo iets kunt krijgen, die blijven ook nog steeds
alsmaar blijven oppoppen samen met de gekste advertententies
over alles wat maar verkoopbaar is en geld
of aandacht oplevert?!

Verbieden heeft dus blijkbaar nauwelijks nog zin?

De samenleving zal een manier moeten vinden om ermee om te gaan!

Net als met internetverslaving,
supergewelddadige games, uebervet schadelijke producten & sick gedrag.
Een Nature-lezer reageert pragmatisch.

Het gaat veelal volgens eenzelfde patroon, redeneert hij.
Er komt 't ene of andere nieuwe medicijn of middeltje op de markt, waarvan dan ~ soms stomtoevallig ~
blijkt dat het ook nog een stimulerend effect heeft op de hersenen [of een ander mmb-onderdeel]!
Juist van die middelen is onduidelijk wat precies de gevolgen kunnen zijn van langdurig
en overmatig gebruik en nu staan we dit volgens die lezer
nog allemaal oogluikend toe?

Hij vindt het daarom dan ook wel wat gezonder
om die werkelijkheid [minstens om te beginnen] wat meer en beter onder ogen te gaan zien en gericht bij deze middelen te gaan onderzoeken wat die langetermijnseffecten & onvermoede bijwerkingen nu eigenlijk echt zijn, zowel qua veiligheid als sociale impact:
en die bevindingen dan ook op duidelijke bijsluiters te vermelden
en/of aan te blijven passen!

Deze reactie was een van de weinige
in een speciaal geopende discussie{s}pot: het lijkt er dus wel een beetje op dat de medische wereld zelf wel een peppilltje kan gebruiken.

Mensen hebben nu eenmaal de neiging
[van het allereerste begin af aan] om alles middelen die ooit zijn uitgevonden en ontdekt ook te gaan misbruiken en/of onjuist/ondeskundig toe te willen passen.

Ook mydi
& 't hele virtuele cyberspeciale internetsgedoe op zich is een bewijs van die stelling:
de mydimens neigt tot misbruik van alles wat er is en het heeft meestal [minstens] wat tijd en verstand nodig om het een en ander te beseffen
en te kunnen aanpassen
& bijstellen.