mydidoel & ~middelen, ~verpakkingen & ~inhoud{en}


*

Nog
steeds ueber-
zalige zondags/sjabbatsrust,
regendruppels, buitjes en zonneschijn.
Weer intensief, kleurrrijk, helder, intrigerend,
lucide, spannend en ingewikkeld
gedroomd.

Blijkbaar
of schijnbaar
liggen alle herinneringen aan oergebeurtenissen
en dromen van jongsaf aan allemaal
opgeslagen in de vuistgrote grijze massa:
terwijl ik droom spelen ook die oergegevens mee
en het besef dat ik droom terwijl ik droom plus de verbanden met vorige dromen.
Een onvoorstelbare hoeveelheid indrukken en opslagcapaciteit,
alleen het retrievingsysteem lijkt tamelijk autonoom:
het doet wat het wil en heeft lak
aan menselijke inmenging
of juist
niet?

Het
heeft
blijkbaar genoeg aan zichzelf,
hoewel het dus wel al ons doen en laten beinvloed,
maar dan op een natuurlijke eigen wijze,
die zich niet zo bar veel lijkt aan te trekken van eigenwijze,
trotse, hoogmoedige, kortzichtige,
manipuleerbare ego's
& ega's!

Dat
'mooie'
geheel van input,
inbred influences, output en inzicht
komt onder andere ook tot uiting als genetische, fysieke,
menselijke psychische manipulaties, coordinaties en scheppingsdrang,
hallucinaties, realisaties in dromen en via al die visioenen
als werkelijkheid, geestesgroei
en/of aftakeling,
hersenspoelingen en brainwash-
activiteiten.

En
we hebben
nu ook wel vaker gezien
in al die voorafgaande aantekeningen
en flarden van belevingen gedurende die afgelopen jaren,
hoe we dat in zogenaamde heilige schriften ook tegenkomen in mydibijbelverhalen
over roeping en permanente herorientatie
op ons eigen en andermans
leven?

Die
voorbeelden
van 'door g d geroepen' mensen liggen er voor het grijpen, oprapen en hergebruiken.
En telkens weer komt de vraag bij ons op: roept g d ook ons nog op soortgelijke of anderssoortige
'realisaties' die we benoemen met allerlei namen, constructies
en interpretaties?

"Zijn/haar
roepen" was toch niet alleen maar
tot de mensen in mythen, sprookjes,
legenden en verhalen uit 'de bijbel' beperkt?
En als g d [yhwh die was en komende is of 'anders omschreven']
ons roept, HOE doet 'hij/zij'
dat dan?

NU
worden we
juist door al die bijbelse 'geroepenen'
WEL op dit punt tot uiterste voorzichtigheid gemaand:
we zagen immers al vaker en overduidelijk, dat 'g d' hen allen weer op een 'andere wijze' riep;
vaste regels geven voor dit soort typisch menselijke eigenheid,
en zeer nauwkeurige wegen omschrijven, zullen we dus
nooit echt kunnen!

En TOCH
zagen we aan de andere kant ook wel,
dat al die roepingen iets gemeenschappelijks hadden,
waardoor 'het' ook voor ons mogelijk moet zijn, om iemand, die 'g d zoekt' in eigen geweten,
te wijzen in de richting, waar hij of zij 'g ds roepstem' in de stem van ons eigen menselijke geweten,
zeker kan horen, gewaarworden en
interpreteren ...

Nogmaals dus,
om het zo simpel mogelijk te houden:
HOE roept deze 'g d yhwh' ons of zo je wilt WAAR [en waarom] roept 'die was en komende is' ONS?
Het antwoord op deze vraag [en soortgelijke vragen] is eigenlijk heel eenvoudig,
ZO eenvoudig zelfs, dat het soms misschien wel even lijkt
tegen te vallen?

In ons geval,
wij zijn nu eenmaal niet geboren en opgegroeid als Hindoes, Joden, Boeddhisten, ouwe Grieken, heers-zuchtige Romeinen en lijdende Oerchristenen of 'wereldveroverende' Moslims van diverse aard en afkomst & indoctrinatie, roept g d mensen door de 'alombekende' Yehosjoea
haNatsri haMasjiach {o.a. aka}
Jezus Christus?

DAT
beroemde/beruchte boek
[die verzamelingen van boeken van enkele duizenden afgelopen jaren],
waarin van 'hem/haar' [yhwh die was en {alsmaar weer} komende {maar nooit helemaal klaarkomende} is], is dus voor ons meestal [het enige bij gebrek aan kennis van andere culturen]. waarin nog steeds die
'roepstem van g d' in ons geweten,
tot ons komt.

Laten
we ons dus
eerst maar weer eens [o.a.] afvragen:
waarom hebben die mannen [en vrouwen?] zich ingezet
om het 'leven van Yesjoe'
te beschrijven?

Waarom
verzamelden ze
al die zeer uiteenlopende mydiverhalen en ~uitspraken van 'de 'yhwh' heer'?
Deden ze dat zomaar voor de aardigheid of ging het net als met die zogenaamde profeet
Mohammed van zo'n 1300 jaar geleden die stemmen hoorde en wiens 'heilige koran' naderhand is opgeschreven en vastgelegd om over en over te
herinterpreteren?

Was
het om
nog eens een keer [alweer]
een leuk vertelselboekje samen te stellen
om voor te lezen na de maaltijd of voor het slapen gaan?
Een verzamelboekje met leuke 'gewijde' legendes misschien uit tijdverdijf en 'drolligheid'
om te lezen in anders verloren en teloor
gegane ogenblikken?

Geenszins
en geen sprake van:
deze zeer menselijke figuren waren als het ware ook weer zelf
[via hun eigen geweten en culturele/sociale/religieuze inbedding] door "HUN" "Y" [yhwh-interpretatie]
'geroepen' en zij hadden, sinds ze tot DIE "Y" 'ja' hadden gezegd, een 'gelukkiger' leven gekregen;
en nu was het op hun beurt hun hoogste verlangen, om aan andere mensen als dat maar enigszins mogelijk was iets mee te delen van 'dat heerlijke' intrigerende [dramatische en komische]
spel van tijdgebonden en 'eeuwige' gewaarwordingen
en zeer menselijke
praktijken!

En
terwijl
volgens hen
'g ds geest' hen dreef,
deden ze dat bijvoorbeeld ook door te vertellen van hun eigen 'roeping'.
ZO worden dus die 'roepingen en bekeringen' van de profeten en evangelisten telkens weer [her]verteld en ook aangepast aan 'de omstandigheden' [ook van ShaulPaul driemaal in Handelingen en tweemaal in zijn 'zendbrieven' door SjaoelPaulos
'himself']!

TOCH
bleven ze niet alleen maar staan
bij hun eigen roeping, maar vertelden
[naar beste weten mag je aannemen EN {niet alleen maar} uit 'effectbejag'],
alles wat ZIJ wisten van 'die heer "Y"/'yhwh' die was
en komende is in ieder van ons,
'die hen riep' ...

Daarmee
bedoelden ze niet eens
zomaar iets te vertellen over 'een merkwaardig mens',
dat 'de lezers zeker wel interessant zouden vinden', dat ook maar niet alleen dat,
maar hun enige echte doel was tegelijkertijd om met dit alles te zeggen:
ZO 'werkt' nu 'g d' via ons 'geweten', DAT is de kern
van ons menselijk bestaan:
ZO is "Y" ~ zo goed en liefdevol,
zo 'heilig' en 'goddelijk' ~
ZO gaan wij
met onszelf en met andere mensen om
op DIE Weg:
zoveel liefde bestaat er
in de grond van de zaak van "Y" voor en via ons,
dat 'hij/zij' ze allen tot Zich riep om hun de ware rust en bezieling te geven;
ook ik heb aan die roepstem gehoor gegeven en er de ware individuele en gezamenlijke menselijkheid in gevonden; en als jij ook 'tot hem/haar' komt, zul jij eveneens die rijkdom vinden,
want een ieder van ons wordt geroepen
op die Wijze.

Het
gaat dan
niet meer om
de tijdelijke culturele verpakking
maar om de ECHTE kern van
de zaak:
het beroerde
is alleen nog maar
dat mensen uit gemakszucht of verdwazing
de neiging hebben om telkens weer de cadeauverpakking te 'aanbidden'
en het 'kind met de inhoud' te verdoezelen en te verdonkeremanen als bijzaak en 'kleinigheidje'?
Wie het van een evangelist zelf wil horen kan dat onder andere ook lezen in YOH 20:31 ~
volgens hem staat de verpakking voor de inhoud [simpel en effectief?] terwijl de echte
inhoud op die manier wordt gelijkgeschakeld aan de vorm waarin hij werd gegoten:
"Yehosjoea heeft nog veel meer wondertekenen door zijn leerlingen gedaan, die niet in dit boek staan,
maar deze zijn opgeschreven opdat u gelooft dat Yesjoea
de 'masjiach' is, de zoon van g d, en opdat u
door te geloven leeft
door zijn naam.

En
in YOH 21:24 ~
"Het is deze leerling
die over dit alles getuigenis aflegt, en het ook heeft opgeschreven.
Wij weten dat zijn getuigenis betrouwbaar is.
"Y" heeft nog veel meer gedaan:
als zijn daden, EEN voor EEN, opgeschreven zouden worden,
dan zou de wereld, denk ik, veel te klein zijn voor de boeken die dan geschreven
moesten worden."

Dat is tegelijk
overdrijven en versimpelen; EN
niet in staat zijn om de consequenties te overzien; EN
doet tekort aan onze eigen
verantwoordelijkheid.

Een
zoveelste
[afgods-]beeld wordt gemaakt
[met de beste {'bij'-}bedoelingen waarschijnlijk, maar toch!];
zonder de innerlijke ervaring van die werkelijkheid kan dat omslaan in de zoveelste opgesplitste dictatoriale afgodendienst [allerhande maffe godsbeelden en heiligenvereringen plus poespas en onzin];
terwijl het uiteindelijk gaat om onze eigen ontdekking van 'dat rijk' binnenin onszelf
en de daaropvolgende ontwikkelingen
in ieder van ons en de rest van
'de wereld'.

cool!
verliefd
~@~
27 aug 2006 - bewerkt op 06 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende