't Grappigst
aan 't myDiisme
blijven voor mij natuurlijk de verschillen &
overeenkomsten tussen al die mydi'ertjes door de jaren heen ...
Maar dat terzijde. Uiteindelijk schrijf ik voor mezelf: vooral teksten van 'anderen'
die me op 't eerste gezicht aanspreken en die ik ietwat
beter wil snappen.
Als
ik 'gewoon'
iets lees dan
gaat dat vaak veel te snel:
de ogen racen door de woorden & zinnen met sneltreinvaart
& gaan voorbij als 't 'bewegend' landschap dat stilligt terwijl 't mijn ogen zijn die voortbewegen.
Daarom doe ik 't liever wat langzameraan om 't betoogde beter te laten doordringen tot 't daarachterliggend breinfestijn.
Met optikken 'uit 't blote hoofd' is het iets dergelijks: letters en woorden, zinnen & constructies razen voort
& om geen al te grote onzin te beweren kan ik 't beter wat langzamer doen, tijdig corrigeren
& nog even iets weglaten of toevoegen. Zo is 'r altijd wel weer 'iets' dat opvalt,
uitsteekt, intrigeert & vraagt om
nadere 'beschouwing'
...
Met kranten, boeken, tijdschriften e.d. gebeurt er dus ook telkens weer iets dergelijks: op 't eerste gezicht boeit iets wel of niet op zeker moment & dat nodigt uit tot eraan voorbijgaan of eropingaan?!
Neurobiologe Lone Frank:
ik had 'r licht van gekregen dat 't farmaceutisch bedrijf Lundbeck probeert om de activiteit te meten van geselecteerde genen.
ZO
willen ze allerlei aandoeningen zoals post traumatische stress-stoornis & borderline persoonlijkheids-stoornis, & niet op de laatste plaats depressie vaststellen.
Ik bood mezelf aan als proefbody!
...
Voorlopig bevindt m'n humeur zich in 't normale bereik, dwz. 'verdraaglijk'. 't Is VER verwijderd v/h punt waarop de film normaal ge-sproken knapt & ik netjes moet vragen om 'n recept van dagelijks zoveel milligram antidepressivum. NU gaat 't om genetische markers: niet EEN v/d 'gebruikelijke' DNA-tests! NU gaat 't niet langer om de onveranderlijke info i/d genen die ik toevallig heb overgeërfd, maar om hoe m'n organisme 'kiest' om die Info te interpreteren. Niet meer 'zomaar' genetica, maar 'epigenetica'!? 't Tijdperk v/d epigenetica is aangebroken: volgens sommigen hot shit! Begrijpelijk, want 't is waarschijnlijk precies HIER waar de vage, haast mystieke ontmoeting in ons tussen NATURE (aanleg) & NURTURE (opvoeding) kan plaatsvinden!? Je kunt immers heel makkelijk zeggen dat we genetische pre-disposities hebben & dat 'r dan wat MILIEU bijkomt, zodat we 'n bepaald SAMENSPEL krijgen en voilà presto:
'n zichtbaar resultaat
...
Maar WAAR BESTAAT DAT SAMENSPEL DAN UIT?
EN,
in hoeverre is 'r misschien sprake van 'iets dergelijks'
tussen mensen onderling: waarom, hoe, wanneer & hoe lang/waar beïnvloeden mensen elkaar
al of niet wederzijds vanuit die individuele
basisposities
...?
We'll see,
maybe, maar nu
nog even
niet.
EERST
'n dutje doen
sprak Duimelot & gaf zich over
in de armen van G d:
zalige droomfestijnen
tonight!


