OP
de 'moderne mydivraag'
of 'het graf leeg was of niet',
kan dus geantwoord worden:
weliswaar waren de volgelingen van Yehosjoea overtuigd,
dat het lichaam van Yesjoea niet meer in het graf was,
maar deze overtuiging was nog geen geloof
in 'de opstanding'?
Het geloof
in de opstanding is ook niet afhankelijk
van biologische redeneringen!
Voor de
'moderne mydimensen van vandaag'
[superleeg en/of uebervol with all kinds of shit],
die als vanzelfsprekend uitgaan van 'natuurwetenschappelijke wetten',
is een leeg graf hoogstens een gevolg
van 'grafroof' ...
Maar OOK
als 'de mensen van NU' zich slechts kunnen voorstellen
dat het lichaam van Yesjoe in het graf
ten prooi viel
aan ontbinding zoals dat van ALLE mensen,
dan is TOCH het geloof in de opstanding
NOG STEEDS
'een levenskracht die ONAFHANKELIJK is
van de vraag of 'het graf'
al of niet leeg was?
"Geloof in de opstanding"
leidt vandaag de mydidag
misschien dan wel
tot andere 'mydivoorstellingen' dan TOEN,
maar de voortzetting van de daden van Yehosjoea haNatsri haMasjiach
en het verlangen naar het andere, eeuwige leven
bepalen OOK vandaag nog de veelvormige
christelijke identiteit 'all over
the world'?!
"Eeuwig"
betekent NIET 'eindeloze verlenging' van het leven van het individu,
maar in harmonie zijn met de door "G D" 'goed bevonden'
schepping, die nu eenmaal een komen
en een gaan impliceert?
"In de schepping"
is ruimte voor de doden EN degenen die NA hen geboren zijn:
zij zijn allen 'in g d's grote DNA/RNA~boek geschreven', en
"G D" leest hun 'namen'!
"Ik geloof
in een eeuwig leven",
zo luidt de 'christelijke geloofsbelijdenis' ...
In allerlei diverse overlijdensadvertenties kun je tegenwoordig nogal eens een zin lezen,
die zich tevreden stelt met:
"Niemand is dood,
tot de laatste, die zich hem/haar herinnert,
dood is?" ...
Het is een zin
die loochent dat er een "G D" is die zich herinnert,
een G D die ALLEN 'heeft ingeschreven' in 'het boek van het leven'?
Als we over 'het eeuwig leven' spreken, dan zeggen we letterlijk NA
wat de joodse traditie wil uitdrukken met de woorden:
"G D is 'nagedachtenis'!"WIJ
zijn vandaag de mydidag "OP ZOEK"
[elke dag weer 'opnieuw' als het ware bij wijze van spreken en schrijven en DOEN]
naar een taal die deze geheimenis[sen] van de wereld,
die de vrienden van Yehosjoea als 'opstanding' ervoeren,
kan 'benoemen'?
Een 'traditionele myditaal' daarvoor
vond de mydibeweging rond Yehosjoea NA de dood van Yesjoea in nieuwe,
'geheel eigen' uitdrukkingswijzen ...
Het 'vieren
van de opstanding'
op die vroeg zondagmorgen van bijna tweeduizend jaar geleden
evenals de herinnering aan 'de laatste maaltijd'
hielden vast aan de onverwoestbare hoop
op Leven voor Heel
de Schepping.
Vanaf
de verste
'mydioertijden' is
'homomacho~bonoboensisfabersapiensludensprudens' ondanks alles
vreselijk geinteresseerd in 'hoe het allemaal zo gekomen is',
'waar dat allemaal naar toegaat' en
'wat er nu en hier aan kunnen doen':
DAT blijft ons dagelijks 'mydileven' beheersen
in allerlei verschillende vormen en kleuren die zich afspelen in onze
'vuistgrote grijze massa' vol van zin
& waanzin ...
~ 'over myDi~
opstanding: oorzaken
& gevolgen' ~
JIJ
vraagt mij
naar de opstanding?
Zeker,
zeker ik heb ervan gehoord
dat een mens de dood niet meer tegemoetsnelt
dat een mens de dood achter zich kan hebben
omdat voor iemand de liefde is
dat de angst achter iemand kan zijn
de angst verlaten te blijven
omdat men zelf - ik heb ervan gehoord -
zo heel wordt dat er niets is
dat kan voortduren
voor altijd
Ach,
vraag niet naar de opstanding
een mydisprookje uit oeroude tijden
dat je snel weer vergeet
ik behoor tot diegenen
die zich uitdrogen en kleinmaken
ik stel me in
op de langzame gewenning aan het doodzijn
in de verwarmde woning
de grote steen voor
de deur
Ach
vraag me toch naar de opstanding
ach houd niet op er mij naar
te vragen


