mydibraintrainingen tussen kruin en hiel hart&ziel
HET
meest opvallende
aan een mens
is onze mogelijkheid om
te kunnen kiezen naar het
schijnt tussen
'automatisch instinct'
en ons
'redelijk verstand'?
ZO'N
soort redenatie
valt en/of staat
met de definitie van de woorden die je gebruikt
en wat je eigenlijk zou willen zeggen:
we lopen onszelf en elk ander nogal eens voor de voeten
met merkwaardig gedrag en vreemdsoortige
woordspelingen!
REDE
en geloof
hoeven niet met alle geweld
elkaars tegenstellingen
te zijn ...
HET
is voor
mijn gevoel net
zo twijfelachtig om instinct of geloof
'uit te schakelen'
door
'rationele argumenten',
als om ons verstand of geweten
te proberen te
'sussen'
door
dogmatische religiositeit.
JE
kunt dus
met
'de mydimens'
dan wel alle kanten op,
maar
DE
vraag blijft nog steeds
WELKE
kant
voor deze of gene 'de
goede' is!
SOMMIGE
vormen van
'religie'
voeden blijkbaar
oorlogen en werken onverdraagzaamheid
in de hand ...
MAAR
de waarde
van religie en
verstand kun je op vele manieren interpreteren,
en dan moet je nog steeds deksels goed oppassen
dat je niet terechtkomt in kletskoek als drijfzand,
conformistisch geleuter & dorps getruttel
of droge techneuterij als
betonwoestijn:
babylonische spraakverwarringen
blijven altijd wel
dreigen!
NAAST
het nieuwe
moderne
'missionaire atheisme'
bestaat het
'alledaags atheisme',
dat vooral zo populair schijnt in de massamedia
en onder bepaalde groepen
van intellectuelen?
HET
reduceert
alle vormen van
'geloof' op z'n best tot een irrationele
en irrelevante prive~aangelegenheid!
DAAR
tegenover staan
dan weer de
'deisten':
zij herhalen alle bekende theologische argumentaties
van de afgelopen
eeuwen?
VOORAL
hun nieuwe
bekeerlingen produceren hierbij
veel volume
...
DE
meeste deelnemers
aan het debat
presenteren geloof en rede [ratio]
als tegengestelden:
het is voor
HEN
schijnbaar
OF
het
EEN
of het
Ander!
DIT
'wereldbeeld' dat
zou volgen uit
'de Verlichting', is evenzeer
een nogal dwangmatige
misvatting ...
GELOOF
en rede
bieden nu eenmaal
meestal verschillende perspectieven,
die pas een tegenstelling vormen als mensen
EEN
van beide
aannemen als
DOMINANTE
levensfilosofie.
DIE
vermeende tegenstelling
tussen geloof en rede
is dus op die manier veeleer
een
'rolconflict'?
'GELOVIGE'
wetenschappers bijvoorbeeld
kunnen in het
dagelijks leven
best wel
'praktiserend'
christen of moslim zijn,
terwijl zij in hun wetenschappelijke werk
een wetenschappelijke methode,
gebaseerd op de rede,
volgen.
EEN
rolconflict zal
ontstaan zodra zij
de wetenschappelijke methodes ook gaan toepassen
op hun eigen levensfilosofie:
het
EEN
of Andere
'geloof'?
DAAROM
houden de
meeste gelovigen dan
ook vaak niet van theologie:
zij zien er absoluut het nut niet van in om hun eigen geloof
op wetenschappelijk verantwoorde wijze
te analyseren.
VOOR
veel gelovigen
is het geloof zelf voldoende.
De rest is bagage
en ballast.
MAAR
geloof kan
op meerdere bronnen
zijn gebaseerd:
enerzijds is er het geloof in een bepaalde traditie,
volgend uit opvoeding en socialisatie.
Naarmate tradities wat meer omstreden worden,
zal dit geloof wat minder vaak
te vinden zijn.
ANDERZIJDS
is er
de bewuste keuze
voor een bepaald geloof,
vaak ook nog na het
EEN
of Andere
'bekeringsproces'?
DAN
spelen meerdere
factoren een rol:
inhoud
[is het een fijn geloof?],
plausibiliteit
[is het aannemelijk?],
gestrengheid
[moet ik strenge gedragsregels gaan volgen?],
netwerken
[voel ik me wel echt verbonden met de andere gelovigen?]
en de package deal:
wat krijg ik bovendien nog allemaal aan allerlei extra's cadeau
[bijvoorbeeld:
traditionele gedragingen,
kruisbeelden & heiligengedoe,
hoofdbedekkingen, bepaalde boeken en geschriften,
vastentijden en vreetpartijen,
drinkgelagen en zelfs
drugsgebruik,
opperleiders en hun
gedelegeerde onderdanen en
plaatsvervangers
e.d.]!
DE
unieke interactie
tussen persoon, cultuur,
samenleving en geloofsaanbod
bepaalt
WELKE
factoren voor ons
'het zwaarst
wegen'?
OF
een wetenschapper
gelooft en dit
als een probleem ziet,
hangt dus maar eigenlijke helemaal
en vooral samen met
de context.
IN
een land
waar de meeste
wetenschappers ook tegelijkertijd vaak
nog gelovigen zijn, zoals o.a. in de V.S. [e.d.],
zal een rolconflict wat
MINDER snel
optreden.
IN
Nederland zijn
de meeste mensen
ongelovigen en de meeste
wetenschappers
dus ook.
HET
argument dat
ongeloof meer rationeel
is dan geloof is
dan ook meestal slechts een
SCHIJNARGUMENT:
ook ongeloof is een keuze,
die niet op rationele gronden beargumenteerd
kan worden.
TENMINSTE,
zolang niet
wetenschappelijk is aangetoond
dat
'g d'
niet bestaat.
MENSEN
die kiezen
voor de rede
als levensfilosofie komen veeleer uit op een ontspannen,
lees: een niet praktiserend en een niet missionair,
agnosticisme
@



Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende