mydibraindrain hogwash bullshit fountainhead e.d.!

~*~

Onder
ons trouwe verdiepende schedeldak
blijkt niemand thuis en is het soms zelfs
helemaal niet pluis.

Vandaag
op bezoek
geweest in de
nieuwbouw van de Meerkanten
op Veldwijk te Irminloo met d'oude D.
Ruime HAT-eenheden met eigen huiskamer,
slaapkamer, badkamer & WC voor
de meer zelfstandigen.

Bungalows met
eigen slaapkamer en
de rest gedeeld, iets meer gesloten afdeling en isoleer indien nodig
met veranda's, huiskamers, rookkamers en aparte verpleeg- en kantoorunit
plus vergaderruimte e.d.

Veel laminaat en
linoleum, licht en lucht,
groen en jonge aanplant waar vroeger wat volkstuintjes lagen ...
En dan te bedenken dat dit alles symbolisch en praktisch mijn hele leven omsluit:
vlak na de oorlog was er gebrek aan schoolruimte,
dus mijn eerste kleuterschooltje rond eind jaren veertig was in 'n leegstaand
paviljoen aan de andere kant van het psychiatrisch ziekenhuis
waar nu alweer luxe koopwoningen
staan ...

In datzelfde Randhorst kwam
ik in '60 te werken toen het dienst deed als verpleegafdeling voor chronisch
zieken en nu dan zestig later deze moderne nieuwbouw waarin alles vanbinnen
en van buiten anders is?

De zuster van Vincent van
Gogh is hier ook jarenlang verpleegd,
is hier gestorven en ligt er begraven ...
De diverse geestesziekten bestaan nog steeds,
maar medicatie en verpleging is heel anders geworden!
Dina's oude veldwachtershuisje is zo ongeveer het oudste restant van wat honderd jaar geleden nieuw was
en nu bijna allemaal afgebroken, herbouwd, aangepast en opgenomen
in de stroom van tijd
en ruimte ...

Je kunt het zo gek niet
bedenken of het heeft wel met elkaar te maken:
de smeltende gletsjers van zo'n acht- of tienduizend jaar geleden
die de stuwwallen met wit rivier- en stuifzand achterlieten met grote keistenen [hunebedden]
en allerlei kleine steentjes, grind en gedoe uit Scandinavia
& de Zwitserse alpen ...

Grafheuvels
op heidevelden van oerbewoners met
plaggenhutten, vuistbijlen en pijl en boog en speren ...
Legerplaatsen van Romeinse legioenen van zo'n tweeduizend jaar geleden met badhuizen,
handelsforten en allerlei restanten, moeras- en veenlijken, rivierendelta's
vol hout van struiken en bomen en vaartuigen uit boomstammen,
vlotten en platte schuiten.

Al die nomaden
en rondzwervende volkeren
uit alle windstreken, bezetters en bezitters, dorpen- en stedenbouwers uit alle richtingen,
Batavieren, Konijnenjagers in Berevellen,
Germanen en Hunnen ...

Volksstammen
bij de vleet compleet met Kelten,
legionairs in alle kleuren van de regenboog, Joden, Vikingen en Noormannen, Roma & Sinti,
Spanjolen en Hugenoten, Duitsers, Fransen, Engelsen, Amerikanen
en Russen/Polen, Grieken en Italianen,
Noord-Afrikanen en de hele rest van de wereld die hierheen kwam
om wat voor verschillende redenen dan ook zoals overbevolking,
natuurrampen, oorlogen
en pestilenties!

En om het raadsel dat bewustzijn heet
[en ons dit alles en nog veel meer 'doet zien'] te ontsluieren,
moet de hersenwetenschapper ook weer in gesprek met mediterende monniken
om samen op pad te gaan ter ontdekking
van ons 'ware' zelf?

Ondanks alles
maakt die 'hersenwetenschap' grote sprongen vooruit
ook al zou je dat lang niet altijd zeggen!

Over de werking van ons bewustzijn
weten we echter nog steeds bar weinig: het is dus weer eens hoog tijd om over de bestaande wetenchappelijke grenzen heen te kijken ...

Hoe werken onze hersenen
en waarom hebben wij bewustzijn?
Waar liggen nou eigenlijk [ongeveer en/of precies] de borderlines tussen muchomachobonobobolleboosjes en ons huidige
puber/adolescentenleven?

De laatste jaren
zijn naar het schijnt grote sprongen vooruit gemaakt,
dus een feestje is zo nu en dan wel
op z'n plaats en zeker
gerechtvaardigd?

Toch
is het maar de vraag
of het ultieme inzicht in de aard en de
werking van ons bewustzijn echt veel dichterbij gekomen is?
Wellicht is er nog heel wat meer nodig en ook
wenselijk: er zijn in ieder geval wel
heel wat interessante parallellen met inzichten
uit bepaalde spirituele
tradities!

De wereld
zoals wij die zien en ervaren,
wordt onder andere door ons brein gecreeerd:
elk voorwerp dat we zien is het resultaat van onze waarneming.
Onze zintuigen zijn niet 'zomaar' doorgeefluiken
tussen 'buiten' en
'binnen' ...

-*-

De hersenen
nemen voortdurend een loopje met ons!
Probeer maar eens je eigen ogen te volgen in de spiegel: het lukt niet?
Het brein verwerkt geen nieuwe informatie tijdens een beweging van de ogen:
de beeldjes voor en na de beweging worden door de hersenen
rustig aan elkaar geplakt.
De tijd ertussenin lijkt wel totaal verdwenen:
ons brein knipt en plakt en
wij zijn ons bewust van de wereld door sensaties
die ergens in ons hoofd alsmaar weer
worden gecreeerd.

Zonder die bewuste waarnemer
hebben eigenschappen zoals kleuren en geluiden geen betekenis.
Maar WIE IS DAN DIE WAARNEMER?

Is er een "IK"
dat de wereld inkijkt?
Binnen de cognitieve neurowetenschappen
lijkt steeds minder plaats te zijn
voor zo'n 'zelf'.

Onder ons schedeldak
is blijkbaar niemand thuis.
Het organisme kan vergeleken worden
met een complexe machine met de vrije wil als een soort van bonus~illusie.
Zo blijkt uit diverse experimenten dat eenvoudige handelingen al door
de hersenen besloten zijn,
nog voordat we het idee hebben
zelf te beslissen.

Dat ontbreken van een zelf
lijkt overeen te komen met de eeuwenoude boeddhisische visie
of de Indiase advaita vedanta.
Het geheel aan indrukken, de stroom aan gedachten en impressies,
schept de illusie van een 'ik'?

Deze bundeling
is eigenlijk niet veel meer dan een handige truc van het brein:
dat wisten ze in het Oosten allang!

Tijdens meditatie
blijkt er vaak alleen aanwezigheid in het hier en nu te zijn.
Geen ik, maar WEL onze onbegrensde tijdloze aanwezigheid.
Door modern hersenonderzoek krijgen we steeds meer inzicht in de rol van onze hersenen
bij de verwerking van zintuiglijke indrukken.
De vraag echter
WAAROM DE NEURALE ACTIVITEIT
in ons brein tot zoiets als bewustzijn leidt,
is daarmee beslist nog niet beantwoord:
het is dus nog maar zeer de vraag of zelfs volledige kennis over de neurale structuur en werking
van onze hersenen voldoende is om de kwaliteit van bewustzijn
te beschrijven.

Bewustzijn heeft immers te maken met directe ervaring
~ en duizenden boeken over de smaak van een banaan [or whatever] vertellen minder over die smaak dan een enkele hap ervan! Genetisch onderzoek, culturele antropologie en mydibijbelverhaaltjes
kunnen ons al een flink eindje op weg helpen,
zoveel mag wel vermoed worden na
duizenden 'verhalen'?

Dus om toch maar weer pogingen te blijven doen
om ons bewustzijn 'volledig' te ontrafelen, moet dan ook zoveel mogelijk in de strijd geworpen worden: hightech hersenonderzoek, maar OOK GEDEGEN INNERLIJKE OBSERVATIE.
Een begin is reeds gemaakt:
kijk maar eens zo nu en dan door al die mydiverhaaltjes van deze afgelopen jaren
en je kunt heel wat aanzetten associaties terugvinden om naderhand weer verder
op door te kunnen gaan:
zo zijn er her en der ook al diverse universitaire samenwerkingsverbanden
waarbij hersenonderzoek naar bewustzijn en spiritualiteit
centraal staan.

Vorig jaar mocht de dalai lama
op uitnodiging een lezing houden tijdens het jaarlijkse congres van de Society for Neuroscience,
ook al ging er onder wetenschappers een protestpetitie rond tegen zijn spreekbeurt ~
tekenend voor de gespannen relatie tussen wetenschap en
spiritualiteit.

-*-

Gedurfd onderzoek
naar de aard van ons bewustzijn
zal ons uiteindelijk dwingen om over de grenzen van het zogenaamde 'gezond verstand'
heen te kijken.

Die vragen kunnen dan ook zonder meer
vreselijk prikkelend en uebervet interessant zijn!
Waarop doelen boeddistische monniken bijvoorbeeld
als ze zeggen dat tijdens meditatie de notie van tijd verdwijnt
en dat de waarnemer en hetgeen waargenomen wordt
EEN worden?
IS BEWUSTZIJN EEN [BIJ]PRODUCT VAN ONZE HERSENEN OF IS HET MEER DAN DAT?
IS ER EEN DIEPER VERBAND TUSSEN BEWUSTZIJN EN MATERIE?
Wat nodig is, dat is vooral ook een kritische,
maar niet vooringenomen,
aanpak om 't raadsel dat bewustzijn heet
te ontsluieren!

De hersenwetenschapper
en de meditatieve monnik
[bijvoorbeeld] zijn allebei experts in bewustzijn ...
De route van de hersenwetenschapper is als het ware buitenom,
die van de monnik [e.d.] van binnenuit!
DE SAMENKOMST VAN DEZE TWEE ROUTES KAN EEN ENORME CREATIEVE SPANNING OPLEVEREN!
Het doel is fantastisch:
uiteindelijk is inzicht in bewustzijn equivalent aan inzicht in de ware aard van onszelf
en misschien wel van de achterliggende
onbekende werkelijkheid.
Maar zover is het
nog lang
niet.

~@~