mydiballen in de winterlucht
{ON~}
gelukkig worden
doe je zelf!
Hoe doe je dat
eigenlijk: gelukkig worden?
Al vele eeuwen lang wijzen allerlei 'deskundigen'
ons de weg naar geluk in liefde, studie, werk en levensbeschouwing:
test ze zelf maar uit als je wilt!
"Ga op zoek naar de zin in jouw eigen leven!"
And tell us all about it if you can and want to!
Je
struikelt tegenwoordig
over de mensen
die je gelukkig willen maken:
daar schijnt 'n markt voor te zijn!
Geluk is weer 'handel' geworden?
Ergens maken we zelfs allemaal min of meer deel uit
van die globale markteconomie waarin we allerlei soorten van geluk [en ongeluk] aan elkaar verkopen, geven [soms zelfs opdringen?]!
Niet
iedereen voelt
zich daar even gemakkelijk bij:
er is nogal wat kwakzalverij in de omloop hier en daar: Godsbeeld zus & zo, Idols bij de vleet, Seks, Geld, Geweld, Gezelligheid, Goederen.
Gezond Volk, Geile Fuehrers, Grote Leiders, Darkroom Fanaten,
Pig Lovers, Geiten~ & mierenneukers e.d.
Die lijst is ook alweer waarlijk eindeloos:
men belooft van alles & nog wat & blijkt hellevuur te produceren!
Ik behoor niet tot die [veelal Amerikaanse?] goeroes die onmiddellijk losbranden
met 't zelfde ouwe liedje:
"DIT
is er aan 't handje,
en hier is mijn oplossing:
die kost je zoveel om te beginnen [en de rest van je leven aan vervolgcursussen om
NOG
gelukkiger te kunnen worden]!
In allerlei variaties
voor de echte ware liefhebbers van lekkere
volevangelische geluksstamppot!"
Het is in ieder geval dus wel meeslepend,
al die diverse pleidooien tegen onverschilligheid & saai leven?
Sommigen
houden ook gewoon een pleitrede voor 'levenskunst', en wijzen nadrukkelijk juist
NIET
'de weg naar geluk'.
Zij zetten zich veeleer af tegen die allesoverheersende 'plicht tot geluk'
['je geld of je leven']!
Twee geluksbeelden
domineren onze eigen huidige 'moderne' tijd.
Het hedonisme, waarin geluk een reeks aangename ervaringen is, een gerieflijk leven vol van eten en drinken, reizen en seks en vrolijk zijn.
Daarnaast heerst het Idolsgeluk:
het wanhopig streven naar aandacht en erkenning.
Waarbij succes en roem ons zogenaamd gelukkig maken,
en iedereen hard op zoek is naar zijn eigen
fifteen minutes of fame,
zoals Andy Warhol dat noemde.
Blijkbaar
moeten we tegenwoordig allemaal gelukkig worden en dat ook nog eens zelf doen?
"Zelfbeschikking" is
HET
toverwoord in deze neoliberale tijd: je mag, nee, je moet over je eigen leven beschikken:
een individualistisch mensbeeld domineert, mensen moeten onafhankelijk zijn en allemaal winners worden? Vrijheid die wij met de secularisering {ontkerkelijking} & individualisering {wetenschap} hebben verworven is natuurlijk best wel een groot goed:
we zijn eindelijk een beetje losser geraakt van het oeroude gangbare paternalisme en van al die versteende instituties die naar willekeur over mensen beschikten!
Maar die vrijheid wordt haast uitsluitend ingevuld als negatieve vrijheid: als niet~inmenging.
We leven in de veronderstelling dat we sterk en autonoom moeten zijn, los van anderen.
Wat we ondertussen niet leren, is het ontwikkelen van positieve vrijheid.
In dit geile gat
is de markt van eten, drinken, reizen en dagelijks en nachtelijk vermaak gesprongen.
De kommersjelen springen iedereen en alleman op de nek met onophoudelijke reklame & propaganda!
En dat alles maakt ons juist ongelukkiger: we zijn nu eenmaal geen onafhankelijke wezens die alles in ons eentje kunnen oplossen. Mensen zijn al met al juist heel kwestbaar
en afhankelijk van elkaar.
Als we daar
wat meer van doordrongen zouden raken, dan zouden we waarschijnlijk ook heel wat minder opgeblazen, opgetut en megalomaan rondhobbelen op deze 'toevallige' aardkloot, op jacht naar succes en roem?
Dan zouden we misschien in een veel socialer cultuur leven waarin we erkennen dat we elkaar echt nodig hebben en wat voor elkaar kunnen doen!
Daarnaast
moeten we ernaar streven in navolging van Yehosjoea [e.d.], om onze positieve vrijheid in te vullen en van ons leven een echt kunstwerk te maken.
Dat is uiteindelijk
wat we nu het meest nodig hebben: moderner levenskunst, en daarvoor is bovenal
dus ook 'zelfzorg' nodig. "Zorg voor jezelf" betekent dat je een verhouding tegenover jezelf ontwikkelt:
jouw [voor]geschiedenis, jouw eigen opvoeding, onze scholing & levenservaringen maken ons tot wie we nu zijn [geworden]!
Het is heel belangrijk
dat we [samen] onderzoeken wie we zijn geworden, hoe we in de wereld staan, welke emoties en verlangens met ons zo nu en dan [telkens weer] op de loop gaan ~
en hoe we die wat beter in de hand kunnen krijgen!
Wie niet
[meer of nog niet]
aan zelfzorg of 'zelfbeheer' doet, die
WORDT
beheerd [beheerst], en dat is eigenlijk meer iets voor hulpbehoevende kleine, jonge, zwakke, zieke invaliden & gehandicapten onder ons?
Ik zal daarom ook niemand iets voorschrijven
[je moet al of niet in deze of gene god geloven en je met alle geweld zus of zo gaan gedragen anders komt er helemaal niks van terecht], op
EEN
ding na: we moeten wel aan zelfzorg doen!
Omdat het leven je anders wel zal straffen. We zullen ons nog heel vaak
vergissen zo nu en dan en allerlei situaties verkeerd inschatten. Emoties zullen ons ongetwijfeld keer op keer weer overspoelen, de markt zal onze zielen willen doordrenken met haar behoeften van de Grootste Familie van Nederland, Jehova's Getuigen, Volle Pinksterfanaten, Orthodoxe Communisten, Neoliberalen &
Nationaal Fascisten of wat al niet voor oude & nieuwe prut
[tegen een bepaalde prijs natuurlijk!]?
Maar
NIET
de jouwe!
Je zult vroeger
of later telkens weer onteigend worden & vast komen te zitten in 't moeras van gehoorzaamheid aan machten en krachten buiten jezelf.
De mens is het nog niet vastgestelde dier, onze natuur staat niet vast:
dat betekent dat wijzelf op zoek zullen moeten gaan naar de zin en het doel van ons leven.
Worden wie we zijn ~ hoe moeilijk dat soms ook is!
Het gaat erom
dat we proberen om waarachtig te leven:
authenticiteit is daarom misschien wel de allerbelangrijkste waarde?
Trouw zijn aan jezelf, uitzoeken wat
JOUW
stijl is, wat voor
JOU
in dit leven werkelijk van waarde is!
DAT is pas echte levenskunst.
Een van onze eigentijdse problemen is dat we allerlei ballen in de lucht willen houden?
We worden helemaal fijngemalen in de veelheid aan keuzes en mogelijkheden die we hebben!
Maar we zouden er waarschijnlijk beter aan doen ons te beperken tot waar het ons werkelijk om gaat.
Misschien zien we dan wat eerder in:
"Ik doe [veel] teveel, ik moet me concentreren op een paar belangrijke dingen!"
Als je dan uiteindelijk niet gelukkig wordt, dan heb je pech maar heb je wel een goed leven geleid.
Want hoe belangrijk is geluk eigenlijk?
Misschien is het wel veel belangrijker om een
[voor jou]
zinvol leven te leiden, waarin je juist een beetje ongelukkig bent.
Dat is oneindig veel waardevoller dan jarenlang slordig in de Idolscultuur rond te blijven dobberen en dan [misschien ooit nog eens] te ontdekken dat alles volkomen tevergeefs is geweest.
Als je in staat bent
om een leven te leiden dat benadert wat jij het goede leven vindt,
als je zoveel mogelijk 'rommel' eruit gegooid hebt en de waarden kunt uitdrukken die jij echt belangrijk vindt, dan kom je dicht in de buurt van een waarachtig, zinvol leven.
Daar kan een geluksgevoel een bijverschijnsel van zijn, maar de hoeft niet.
Het kan zijn dat je moet scheiden van je partner omdat je huwelijksleven niet meer uit te houden is.
Dan leef je wel waarachtig maar ben je niet gelukkig.
En omdat we niet meer
in de verkrampte maakbaarheid van het geluk geloven, heeft het ook niet meer zoveel zin om tien geboden te geven [wat ooit wel een mijlpaal is geweest in de menselijke ontwikkeling!], maar moeten we het nu doen met [bijvoorbeeld] vijf 'overwegingen'?!
Rijtjes horen bij het verouderde beheersingsdenken:
"Als er brand uitbreekt [als de ABC~BB~DEF~Bom valt!],
doe dan eerst dit en vervolgens dat!"
Levenskunst is nu eenmaal holistischer,
en dat past [niet meer] in een rijtje gefixeerde leefregels!
Tot slot voor nu [voordat we nog een keer teruggaan tot 't najaar van '44?]
nog even vijf mydimogelijkheden ter 'overweging
ende consideratie':
Niet ongelukkig zijn, is
EEN
ding. Geluk is iets heel anders.
Het woord geluk dekt vele ladingen.
Als jer er met elkaar over in gesprek wilt gaan, definieer dan eerst wat je eronder verstaat.
Geluk is handelswaar geworden.
Dit moderne soort geluk hangt nauw samen met het beheersingsdenken, het nuttigheidsdenken en de individualisering.
Geluk is niet maakbaar.
Wat minder ongelukkig zijn soms wel!
Geluk
is een bijverschijnsel van een waarachtig, zinvol leven.
Het valt ons toe ~
of niet.
gelukkig worden
doe je zelf!
Hoe doe je dat
eigenlijk: gelukkig worden?
Al vele eeuwen lang wijzen allerlei 'deskundigen'
ons de weg naar geluk in liefde, studie, werk en levensbeschouwing:
test ze zelf maar uit als je wilt!
"Ga op zoek naar de zin in jouw eigen leven!"
And tell us all about it if you can and want to!
Je
struikelt tegenwoordig
over de mensen
die je gelukkig willen maken:
daar schijnt 'n markt voor te zijn!
Geluk is weer 'handel' geworden?
Ergens maken we zelfs allemaal min of meer deel uit
van die globale markteconomie waarin we allerlei soorten van geluk [en ongeluk] aan elkaar verkopen, geven [soms zelfs opdringen?]!
Niet
iedereen voelt
zich daar even gemakkelijk bij:
er is nogal wat kwakzalverij in de omloop hier en daar: Godsbeeld zus & zo, Idols bij de vleet, Seks, Geld, Geweld, Gezelligheid, Goederen.
Gezond Volk, Geile Fuehrers, Grote Leiders, Darkroom Fanaten,
Pig Lovers, Geiten~ & mierenneukers e.d.
Die lijst is ook alweer waarlijk eindeloos:
men belooft van alles & nog wat & blijkt hellevuur te produceren!
Ik behoor niet tot die [veelal Amerikaanse?] goeroes die onmiddellijk losbranden
met 't zelfde ouwe liedje:
"DIT
is er aan 't handje,
en hier is mijn oplossing:
die kost je zoveel om te beginnen [en de rest van je leven aan vervolgcursussen om
NOG
gelukkiger te kunnen worden]!
In allerlei variaties
voor de echte ware liefhebbers van lekkere
volevangelische geluksstamppot!"
Het is in ieder geval dus wel meeslepend,
al die diverse pleidooien tegen onverschilligheid & saai leven?
Sommigen
houden ook gewoon een pleitrede voor 'levenskunst', en wijzen nadrukkelijk juist
NIET
'de weg naar geluk'.
Zij zetten zich veeleer af tegen die allesoverheersende 'plicht tot geluk'
['je geld of je leven']!
Twee geluksbeelden
domineren onze eigen huidige 'moderne' tijd.
Het hedonisme, waarin geluk een reeks aangename ervaringen is, een gerieflijk leven vol van eten en drinken, reizen en seks en vrolijk zijn.
Daarnaast heerst het Idolsgeluk:
het wanhopig streven naar aandacht en erkenning.
Waarbij succes en roem ons zogenaamd gelukkig maken,
en iedereen hard op zoek is naar zijn eigen
fifteen minutes of fame,
zoals Andy Warhol dat noemde.
Blijkbaar
moeten we tegenwoordig allemaal gelukkig worden en dat ook nog eens zelf doen?
"Zelfbeschikking" is
HET
toverwoord in deze neoliberale tijd: je mag, nee, je moet over je eigen leven beschikken:
een individualistisch mensbeeld domineert, mensen moeten onafhankelijk zijn en allemaal winners worden? Vrijheid die wij met de secularisering {ontkerkelijking} & individualisering {wetenschap} hebben verworven is natuurlijk best wel een groot goed:
we zijn eindelijk een beetje losser geraakt van het oeroude gangbare paternalisme en van al die versteende instituties die naar willekeur over mensen beschikten!
Maar die vrijheid wordt haast uitsluitend ingevuld als negatieve vrijheid: als niet~inmenging.
We leven in de veronderstelling dat we sterk en autonoom moeten zijn, los van anderen.
Wat we ondertussen niet leren, is het ontwikkelen van positieve vrijheid.
In dit geile gat
is de markt van eten, drinken, reizen en dagelijks en nachtelijk vermaak gesprongen.
De kommersjelen springen iedereen en alleman op de nek met onophoudelijke reklame & propaganda!
En dat alles maakt ons juist ongelukkiger: we zijn nu eenmaal geen onafhankelijke wezens die alles in ons eentje kunnen oplossen. Mensen zijn al met al juist heel kwestbaar
en afhankelijk van elkaar.
Als we daar
wat meer van doordrongen zouden raken, dan zouden we waarschijnlijk ook heel wat minder opgeblazen, opgetut en megalomaan rondhobbelen op deze 'toevallige' aardkloot, op jacht naar succes en roem?
Dan zouden we misschien in een veel socialer cultuur leven waarin we erkennen dat we elkaar echt nodig hebben en wat voor elkaar kunnen doen!
Daarnaast
moeten we ernaar streven in navolging van Yehosjoea [e.d.], om onze positieve vrijheid in te vullen en van ons leven een echt kunstwerk te maken.
Dat is uiteindelijk
wat we nu het meest nodig hebben: moderner levenskunst, en daarvoor is bovenal
dus ook 'zelfzorg' nodig. "Zorg voor jezelf" betekent dat je een verhouding tegenover jezelf ontwikkelt:
jouw [voor]geschiedenis, jouw eigen opvoeding, onze scholing & levenservaringen maken ons tot wie we nu zijn [geworden]!
Het is heel belangrijk
dat we [samen] onderzoeken wie we zijn geworden, hoe we in de wereld staan, welke emoties en verlangens met ons zo nu en dan [telkens weer] op de loop gaan ~
en hoe we die wat beter in de hand kunnen krijgen!
Wie niet
[meer of nog niet]
aan zelfzorg of 'zelfbeheer' doet, die
WORDT
beheerd [beheerst], en dat is eigenlijk meer iets voor hulpbehoevende kleine, jonge, zwakke, zieke invaliden & gehandicapten onder ons?
Ik zal daarom ook niemand iets voorschrijven
[je moet al of niet in deze of gene god geloven en je met alle geweld zus of zo gaan gedragen anders komt er helemaal niks van terecht], op
EEN
ding na: we moeten wel aan zelfzorg doen!
Omdat het leven je anders wel zal straffen. We zullen ons nog heel vaak
vergissen zo nu en dan en allerlei situaties verkeerd inschatten. Emoties zullen ons ongetwijfeld keer op keer weer overspoelen, de markt zal onze zielen willen doordrenken met haar behoeften van de Grootste Familie van Nederland, Jehova's Getuigen, Volle Pinksterfanaten, Orthodoxe Communisten, Neoliberalen &
Nationaal Fascisten of wat al niet voor oude & nieuwe prut
[tegen een bepaalde prijs natuurlijk!]?
Maar
NIET
de jouwe!
Je zult vroeger
of later telkens weer onteigend worden & vast komen te zitten in 't moeras van gehoorzaamheid aan machten en krachten buiten jezelf.
De mens is het nog niet vastgestelde dier, onze natuur staat niet vast:
dat betekent dat wijzelf op zoek zullen moeten gaan naar de zin en het doel van ons leven.
Worden wie we zijn ~ hoe moeilijk dat soms ook is!
Het gaat erom
dat we proberen om waarachtig te leven:
authenticiteit is daarom misschien wel de allerbelangrijkste waarde?
Trouw zijn aan jezelf, uitzoeken wat
JOUW
stijl is, wat voor
JOU
in dit leven werkelijk van waarde is!
DAT is pas echte levenskunst.
Een van onze eigentijdse problemen is dat we allerlei ballen in de lucht willen houden?
We worden helemaal fijngemalen in de veelheid aan keuzes en mogelijkheden die we hebben!
Maar we zouden er waarschijnlijk beter aan doen ons te beperken tot waar het ons werkelijk om gaat.
Misschien zien we dan wat eerder in:
"Ik doe [veel] teveel, ik moet me concentreren op een paar belangrijke dingen!"
Als je dan uiteindelijk niet gelukkig wordt, dan heb je pech maar heb je wel een goed leven geleid.
Want hoe belangrijk is geluk eigenlijk?
Misschien is het wel veel belangrijker om een
[voor jou]
zinvol leven te leiden, waarin je juist een beetje ongelukkig bent.
Dat is oneindig veel waardevoller dan jarenlang slordig in de Idolscultuur rond te blijven dobberen en dan [misschien ooit nog eens] te ontdekken dat alles volkomen tevergeefs is geweest.
Als je in staat bent
om een leven te leiden dat benadert wat jij het goede leven vindt,
als je zoveel mogelijk 'rommel' eruit gegooid hebt en de waarden kunt uitdrukken die jij echt belangrijk vindt, dan kom je dicht in de buurt van een waarachtig, zinvol leven.
Daar kan een geluksgevoel een bijverschijnsel van zijn, maar de hoeft niet.
Het kan zijn dat je moet scheiden van je partner omdat je huwelijksleven niet meer uit te houden is.
Dan leef je wel waarachtig maar ben je niet gelukkig.
En omdat we niet meer
in de verkrampte maakbaarheid van het geluk geloven, heeft het ook niet meer zoveel zin om tien geboden te geven [wat ooit wel een mijlpaal is geweest in de menselijke ontwikkeling!], maar moeten we het nu doen met [bijvoorbeeld] vijf 'overwegingen'?!
Rijtjes horen bij het verouderde beheersingsdenken:
"Als er brand uitbreekt [als de ABC~BB~DEF~Bom valt!],
doe dan eerst dit en vervolgens dat!"
Levenskunst is nu eenmaal holistischer,
en dat past [niet meer] in een rijtje gefixeerde leefregels!
Tot slot voor nu [voordat we nog een keer teruggaan tot 't najaar van '44?]
nog even vijf mydimogelijkheden ter 'overweging
ende consideratie':
Niet ongelukkig zijn, is
EEN
ding. Geluk is iets heel anders.
Het woord geluk dekt vele ladingen.
Als jer er met elkaar over in gesprek wilt gaan, definieer dan eerst wat je eronder verstaat.
Geluk is handelswaar geworden.
Dit moderne soort geluk hangt nauw samen met het beheersingsdenken, het nuttigheidsdenken en de individualisering.
Geluk is niet maakbaar.
Wat minder ongelukkig zijn soms wel!
Geluk
is een bijverschijnsel van een waarachtig, zinvol leven.
Het valt ons toe ~
of niet.
13 dec 2007 - bewerkt op 04 okt 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 10 mei 2026 Al sinds schier onheuglijke tijden waren keizers &
- O 09 mei 2026 Meer dan 123 jaar hommeles: 3 wereldoorlogen enzo!
- O 09 mei 2026 Op overtreding van nieuwe en gewijzigde bepalingen
- O 09 mei 2026 Wetten tegen de zedeloosheid 20/5 1911…p
- O 09 mei 2026 Yesterday all my troublehooters seemed so far away
- O 08 mei 2026 Pauselijke e.d. macht op hoogtepunt overal altijd?
- O 08 mei 2026 Beetje ouderdomsverschijnselen op alle gebieden?!!
- O 08 mei 2026 In Spanje gingen de christenen door met hun recon-
- O 07 mei 2026 Handel & gilden: mèt de 12e eeuw begon ‘n tijdperk
- O 07 mei 2026 .1234: Maar voor de edelen gereed waren begon zich
- O 07 mei 2026 38 Drie wereldoorlogen, vele kruistochten & teveel
- O 06 mei 2026 37 Aarde bastaardsuiker chemie democratie ERMELOG?
- O 06 mei 2026 7/36 In de 10e eeuw {AD} begon ‘t aanzien van deze
- O 06 mei 2026 Algemene Vaderlandse Economische Historie: die ge-
- O 05 mei 2026 Rabbi MOSJEH Maimonides was één der allergrootste