We
kunnen dus
wel vaststellen dat
de vraag naar g d
niet zomaar in het wilde weg
wordt gesteld, uit een soort van belangeloze nieuwsgierigheid?
Zij wordt gesteld door mensen die in "G d" geloven maar merken
dat dit in de moderne, geseculariseerde samenleving
met beleefde verbazing
[indien al] wordt
opgemerkt ...
Een
atheistisch collega
zei eens tegen mij:
"Ben jij nou ECHT gelovig
protestants christelijk gereformeerd hervormd orthodox protestants?
Jij bent zo heel anders dan ik mij voorstel
dat 'dat soort' mensen zijn!"
Mijn
antwoord was:
"Ik ben echt
'n 'volgeling' van "YHWH"/Yehosjoea,
maar hoe stel JIJ je 'dat soort mensen' voor?"
DAAROP wist hij uit beleefdheid niet zo direct een antwoord,
maar ten slotte kwam het erop neer dat 'goed gelovig' bij hem het beeld opriep
van bekrompenheid en achterlijkheid.
Weigeraars van inentingen,
dansgelegenheden, bruine kroegen,
cabaretvoorstellingen en zwemmen op zondag ...
Ontwikkelde mensen hebben toch niet [meer] met zo'n soort "G D"?
Natuurlijk, je moet soms ook wel een beetje respect hebben voor hun geloof,
maar ze moeten dat dan wel binnenskamers houden
en er verder liever maar niet meer mee
te koop lopen!
Val anderen niet lastig
met de vraag naar God, politiek en partij,
en al helemaal niet [liever niet]
op een eo-erige, orthodoxe,
pinkstergemeente-achtige, betweterige, 'socialistische', 'liberale'
of jehovagetuigen-manier?
DAT is de hedendaagse
teneur ...
Gelovigen stellen
die vraag naar g d
niet om anderen mee lastig te vallen,
maar om zichzelf rekenschap te geven van de moeilijkheid
om nog in God te geloven in een cultuur die door en door verder volkomen 'godloos' is
op een paar merkwaardige klederdrachten van orthodoxe joden, praktiserende moslims en dergelijke na!
We zagen dus iets dergelijks ook alreeds bij Bultmann en Pannenberg, Robinson en Harry Kuitert e.d.
Bij die laatste is dat dan vooral ook de zorg om de jongeren die 'niet{s} meer geloven':
je kinderen gaan of willen niet meer naar de kerk,
en dat nog niets eens zozeer omdat ze fervente atheisten of iets dergelijks zijn geworden,
maar omdat het geloof hun bijna absoluut helemaal niets meer zegt?
En het zegt hun niets [meer] omdat ze nogal eens menen dat ze van de kerk dingen zouden moeten geloven die ze helemaal niet meer
zouden KUNNEN geloven?
TOCH
geloven ze
soms nog wel 'ergens in',
en neem dat dan als je kan een beetje serieus [zegt HK]!
Je kunt maar beter eens proberen om de beelvorming over g d te verversen,
maar over 'hem' zwijgen helpt niet!
Ik onderstreep zo'n uitspraak:
"God als 'zwijgwoord' bestaat niet!"Het atheisme & islamisme zwijgt niet over g d,
integendeel, het zegt dat g d niet bestaat [of juist WEL]
[kijk maar eens wat ze er in de zogenaamde communistische
en islamitische landen mee deden
en [in sommige landen
nog steeds] doen.
Wie
beweert dat g d niet bestaat
heeft er [mag je hopen?] minstens nog over nagedacht OF 'hij/zij/het' [al of niet] misschien WEL bestaat?
Dan is het van de weeromstuit misschien ook wel eens de moeite waard om te kijken wat atheisme en islamisme e.d. nou eigenlijk wel is en [al of niet] voorstelt?
En dan blijkt dat 'het' [OOK DAT] heel wat minder
vanzelfsprekend is dan 'het'
lijkt!